Grasaren bij honden: klein plantje, groot probleem
In deze aflevering van Bello’s podcast praat Jeffrey met Pleun Hoofs, praktijkmanager bij een dierenartsenpraktijk, over grasaren bij honden. Misschien ken je ze ook als graszaden. Ze lijken misschien onschuldig, maar kunnen voor honden behoorlijk vervelend en zelfs gevaarlijk zijn.
Grasaren komen op veel meer plekken voor dan je misschien denkt. Niet alleen in hoge grasvelden of bermen, maar ook op hondenveldjes, onder lantaarnpalen en zelfs op industrieterreinen. Zodra ze uitdrogen, kunnen ze loslaten en in de vacht, poten, oren, ogen, neus of bek van je hond terechtkomen.
Wat zijn grasaren precies?
Grasaren zijn kleine pluimpjes van wilde grassoorten. Zolang ze groen en zacht zijn, is er meestal nog niet zo veel aan de hand. Het probleem ontstaat vooral wanneer ze uitdrogen of wanneer gras gemaaid wordt en de aren blijven liggen.
Dan veranderen ze eigenlijk in kleine, scherpe pijltjes. Ze hebben een puntje en kleine weerhaakjes. Daardoor blijven ze makkelijk hangen in de vacht van je hond en kunnen ze door beweging steeds verder kruipen. Terug naar buiten gaan ze vaak niet vanzelf.
Wanneer zijn grasaren gevaarlijk voor honden?
Volgens Pleun zie je de meeste problemen met grasaren vooral in de zomerperiode, met name in juli en augustus. Toch kunnen honden er ook eerder in het jaar al last van krijgen, bijvoorbeeld als gras gemaaid is en de grasaren niet goed zijn opgeruimd.
Bij nat weer zijn grasaren vaak wat zachter. Maar zodra ze uitdrogen, laten ze makkelijker los. Heeft je hond een lange vacht, krulvacht of volle pootjes, dan kunnen grasaren daar extra makkelijk in blijven hangen.
Waar komen grasaren vaak terecht?
Grasaren kunnen op verschillende plekken bij je hond terechtkomen. Pleun noemt vooral de oren, poten, ogen, neus, bek en vacht.
- In de oren, vaak door snuffelen
- Tussen de tenen of voetzooltjes
- Onder of rond het ooglid
- In de neus of bek
- In een lange of krullende vacht
Vooral de oren en poten worden in de aflevering veel genoemd. Een grasaar kan tussen de kussentjes van de poot terechtkomen en daarna verder omhoog kruipen. In het oor kan een grasaar steeds dieper gaan zitten, zeker als je hond veel met zijn kop schudt.
Hoe herken je een grasaar bij je hond?
Een grasaar herkennen is niet altijd makkelijk. Toch zijn er een paar signalen waar je goed op kunt letten na het wandelen.
- Je hond likt of knaagt ineens veel aan een poot
- Je hond blijft aanhoudend met zijn oren klapperen
- Je hond schudt veel met zijn kop
- Je hond houdt een oog dicht of krijgt ineens een dik oog
- Je hond lijkt plots pijn of irritatie te hebben
Bij een grasaar in de poot zie je vaak dat een hond veel gaat likken of knagen. Dat hoeft niet altijd direct na de wandeling te gebeuren; soms valt het pas de volgende dag op.
Bij een grasaar in het oor zie je vaak dat een hond blijft klapperen met zijn oren. Niet één keer, maar steeds opnieuw. Dat is volgens Pleun een belangrijk signaal om serieus te nemen.
Wat moet je doen als je een grasaar vermoedt?
Het advies van Pleun is duidelijk: bel de dierenarts zodra je vermoedt dat je hond een grasaar heeft.
Je kunt natuurlijk zelf even kijken, maar vooral bij het oor zie je vaak niet genoeg. De gehoorgang loopt met een bochtje, waardoor een grasaar dieper kan zitten dan je van buitenaf kunt zien. Bovendien kan een grasaar door beweging steeds verder kruipen.
Hoe langer je wacht, hoe groter de kans dat de grasaar dieper gaat zitten. Zeker als je hond blijft schudden, likken, krabben of duidelijk pijn heeft, is het verstandig om niet af te wachten.
Moet een grasaar altijd onder narcose verwijderd worden?
Nee, dat hoeft niet altijd. Pleun legt uit dat het afhangt van waar de grasaar zit, hoe diep hij zit en hoe goed de hond stil kan blijven.
Soms kan een dierenarts een grasaar met een speciaal klein tangetje verwijderen. Dat kan bijvoorbeeld als de grasaar nog niet diep in het oor zit en de hond heel goed stil blijft zitten.
Maar als het te pijnlijk is, de hond te veel beweegt of de grasaar dieper zit, kan narcose nodig zijn. Dat klinkt misschien spannend, maar het voorkomt dat er tijdens het verwijderen extra schade ontstaat.
Kun je grasaren bij honden voorkomen?
Helemaal voorkomen is lastig, want grasaren groeien echt op heel veel plekken. Toch kun je wel een aantal dingen doen om de kans op problemen kleiner te maken.
Controleer je hond na het wandelen
Kijk na het wandelen goed tussen de tenen, bij de voetzooltjes en in de vacht. Zeker in de droge zomermaanden is dit een simpele gewoonte die veel ellende kan voorkomen.
Laat je hond niet snuffelen bij grasaren
Snuffelen hoort natuurlijk bij hond zijn, maar bij grasaren is het slim om extra op te letten. Vooral de oren, ogen, neus en bek zijn kwetsbare plekken. Zie je grasaren staan? Laat je hond daar dan liever niet uitgebreid met zijn kop doorheen snuffelen.
Houd de pootjes kort bij honden met veel vacht
Voor honden met een lange vacht, krulvacht of volle pootjes kan het helpen om de haren rond de poten in het risicoseizoen korter te houden. Pleun noemt onder andere doodles, poedels en cocker spaniels als honden waarbij grasaren sneller in de vacht kunnen blijven hangen.
Die volle berenpootjes zijn natuurlijk leuk, maar iets korter haar maakt controleren een stuk makkelijker.
Borstel je hond regelmatig
Bij langharige honden en honden met een krulvacht kan borstelen helpen om grasaren sneller te ontdekken. Je kunt niet alles voorkomen, maar je vergroot wel de kans dat je ze op tijd vindt.
Welke honden lopen extra risico?
Iedere hond kan een grasaar oplopen, maar sommige honden hebben er sneller last van. Denk aan honden met een lange vacht, krulvacht of lange oren.
In de podcast worden onder andere doodles, poedels en cocker spaniels genoemd. Bij cocker spaniels spelen de lange oren extra mee, omdat die tijdens het snuffelen makkelijk langs grasaren bewegen.
Een grasaar kan overal terechtkomen
Pleun deelt in de aflevering meerdere voorbeelden uit de praktijk. Zo was er een hond met een dik oog, waarbij uiteindelijk een grasaar onder het ooglid bleek te zitten. Het leek eerst op een wimper of een haartje, maar bleek toch echt een grasaar te zijn.
Ook vertelt ze over een eigenaar die precies zag gebeuren dat een grasaar bij de hond naar binnen ging. Die eigenaar belde meteen de praktijk, waardoor er snel gehandeld kon worden.
Dat laat goed zien hoe belangrijk opletten is. Grasaren kunnen in de poten zitten, maar ook in oren, ogen, neus of bek terechtkomen. In ernstige gevallen kunnen ze zelfs verder het lichaam in kruipen.
Leer je hond controleren
De laatste tip van Pleun is misschien wel een van de belangrijkste: leer je hond van jongs af aan dat je zijn poten, oren en ogen mag controleren.
Dat maakt het voor jou makkelijker om na een wandeling even te checken. En als er echt iets aan de hand is, is het ook voor de dierenarts prettiger en veiliger als je hond gewend is om onderzocht te worden.
Neem grasaren serieus
Grasaren lijken klein en onschuldig, maar kunnen bij honden veel pijn en problemen veroorzaken. Vooral in de droge zomermaanden is het belangrijk om alert te zijn.
Controleer je hond na het wandelen, let op signalen zoals likken aan de poten of klapperen met de oren en neem bij twijfel contact op met de dierenarts. Bij grasaren geldt: hoe sneller je erbij bent, hoe beter.
