Bello's Podcast

In gesprek met Myrna Stork: het verhaal achter Wat zeg ik? Hondentaal voor kinderen In deze aflevering van Bello’s podcast spreken we met Myrna Stork, auteur van het kinderboek Wat zeg ik? Hondentaal voor kinderen. Een boek dat kinderen op een speelse manier leert hoe honden communiceren en waarom het zo belangrijk is om de grenzen van een hond te herkennen. Waarom een boek over hondentaal voor kinderen? Myrna groeide op met dieren en honden speelden al vroeg een grote rol in haar leven. Toch ontdekte ze als kind op een pijnlijke manier dat houden van een hond niet automatisch betekent dat je hem ook begrijpt. Toen ze elf jaar was, ging ze over de grenzen van haar hond heen. Ze trok aan zijn oren en neus, zonder te beseffen dat de hond al signalen gaf dat hij dit niet prettig vond. Uiteindelijk beet de hond haar in haar gezicht. Die ervaring is haar altijd bijgebleven. Juist daarom wil Myrna kinderen leren hoe ze hondentaal kunnen herkennen. Niet op een belerende manier, maar via een spannend en toegankelijk verhaal. Het verhaal van Bas In Wat zeg ik? maken kinderen kennis met Bas, een jongen die dol is op honden. Wanneer hij boos is omdat hij een spelletje verliest, roept hij dat hij liever een hond zou zijn. En dan gebeurt het echt: Bas verandert in een hond. Door de wereld vanuit het perspectief van een hond te beleven, ontdekt Bas dat hij honden misschien minder goed begrijpt dan hij dacht. Zo leren kinderen op een speelse manier wat honden voelen, hoe ze communiceren en waarom rust, ruimte en respect zo belangrijk zijn. Waarom hondentaal zo belangrijk is In de podcast vertelt Myrna dat veel kinderen niet goed weten hoe ze met honden moeten omgaan. Sommige kinderen zijn bang en gaan rennen of gillen. Andere kinderen vinden honden juist zó leuk dat ze er bovenop duiken of hun armen om de hond heen slaan. Hoewel dit vaak goed bedoeld is, kan het voor een hond spannend of bedreigend zijn. Veel honden geven eerst subtiele signalen af, maar die worden lang niet altijd herkend door kinderen of volwassenen. Veelgemaakte fouten tussen kinderen en honden Een van de meest voorkomende fouten is dat kinderen een hond om de nek hangen of bij de kop vastpakken. Voor mensen voelt een knuffel liefdevol, maar voor veel honden kan dit juist onprettig of bedreigend zijn. Ook een hond storen terwijl hij in zijn mand ligt of rust nodig heeft, kan voor spanning zorgen. Myrna benadrukt daarom dat kinderen moeten leren dat een hond ook een eigen plek nodig heeft waar hij met rust wordt gelaten. De rol van ouders Volgens Myrna ligt er een belangrijke verantwoordelijkheid bij ouders. Zij moeten kinderen begeleiden in het contact met honden en uitleggen dat honden anders communiceren dan mensen. Een hond is geen levende knuffel en ook geen speelgoed voor kinderen. Natuurlijk kan een hond een prachtig onderdeel zijn van een gezin, maar het blijft belangrijk om toezicht te houden en kinderen te leren hoe ze respectvol met honden omgaan. Het boek in het onderwijs Myrna hoopt dat Wat zeg ik? ook op scholen wordt gebruikt. Het boek is geschikt om voor te lezen en samen met kinderen te bespreken. Zo kunnen kinderen leren wat ze moeten doen als ze een hond tegenkomen, bang zijn of juist graag willen aaien. Er zijn zelfs duizenden exemplaren gedrukt met het idee om deze onder scholen te verspreiden. Door politieke veranderingen is dat plan helaas stilgevallen. In de podcast wordt daarom een oproep gedaan aan mensen in het onderwijs om te helpen het boek alsnog bij kinderen terecht te laten komen. Meer begrip tussen kind en hond De belangrijkste boodschap van Myrna is simpel: kijk beter naar de hond. Honden communiceren voortdurend, maar wij moeten leren zien wat ze bedoelen. Als kinderen op jonge leeftijd leren hoe honden zich uiten, kunnen veel misverstanden worden voorkomen. En als er daardoor één kind minder wordt gebeten, is dat volgens Myrna al enorme winst. Waar is het boek verkrijgbaar? Wat zeg ik? Hondentaal voor kinderen is verkrijgbaar als hardcover via Bol.com. Daarnaast is het boek beschikbaar als e-book via onder andere Amazon en Kindle. Meer informatie is te vinden via de website van Myrna Stork. Luister naar de aflevering In deze aflevering van Bello’s podcast hoor je het volledige gesprek met Myrna Stork over haar boek, haar persoonlijke motivatie en waarom hondentaal voor kinderen zo belangrijk is.

Grasaren bij honden: klein plantje, groot probleem In deze aflevering van Bello’s podcast praat Jeffrey met Pleun Hoofs, praktijkmanager bij een dierenartsenpraktijk, over grasaren bij honden. Misschien ken je ze ook als graszaden. Ze lijken misschien onschuldig, maar kunnen voor honden behoorlijk vervelend en zelfs gevaarlijk zijn. Grasaren komen op veel meer plekken voor dan je misschien denkt. Niet alleen in hoge grasvelden of bermen, maar ook op hondenveldjes, onder lantaarnpalen en zelfs op industrieterreinen. Zodra ze uitdrogen, kunnen ze loslaten en in de vacht, poten, oren, ogen, neus of bek van je hond terechtkomen. Wat zijn grasaren precies? Grasaren zijn kleine pluimpjes van wilde grassoorten. Zolang ze groen en zacht zijn, is er meestal nog niet zo veel aan de hand. Het probleem ontstaat vooral wanneer ze uitdrogen of wanneer gras gemaaid wordt en de aren blijven liggen. Dan veranderen ze eigenlijk in kleine, scherpe pijltjes. Ze hebben een puntje en kleine weerhaakjes. Daardoor blijven ze makkelijk hangen in de vacht van je hond en kunnen ze door beweging steeds verder kruipen. Terug naar buiten gaan ze vaak niet vanzelf. Wanneer zijn grasaren gevaarlijk voor honden? Volgens Pleun zie je de meeste problemen met grasaren vooral in de zomerperiode, met name in juli en augustus. Toch kunnen honden er ook eerder in het jaar al last van krijgen, bijvoorbeeld als gras gemaaid is en de grasaren niet goed zijn opgeruimd. Bij nat weer zijn grasaren vaak wat zachter. Maar zodra ze uitdrogen, laten ze makkelijker los. Heeft je hond een lange vacht, krulvacht of volle pootjes, dan kunnen grasaren daar extra makkelijk in blijven hangen. Waar komen grasaren vaak terecht? Grasaren kunnen op verschillende plekken bij je hond terechtkomen. Pleun noemt vooral de oren, poten, ogen, neus, bek en vacht. In de oren, vaak door snuffelen Tussen de tenen of voetzooltjes Onder of rond het ooglid In de neus of bek In een lange of krullende vacht Vooral de oren en poten worden in de aflevering veel genoemd. Een grasaar kan tussen de kussentjes van de poot terechtkomen en daarna verder omhoog kruipen. In het oor kan een grasaar steeds dieper gaan zitten, zeker als je hond veel met zijn kop schudt. Hoe herken je een grasaar bij je hond? Een grasaar herkennen is niet altijd makkelijk. Toch zijn er een paar signalen waar je goed op kunt letten na het wandelen. Je hond likt of knaagt ineens veel aan een poot Je hond blijft aanhoudend met zijn oren klapperen Je hond schudt veel met zijn kop Je hond houdt een oog dicht of krijgt ineens een dik oog Je hond lijkt plots pijn of irritatie te hebben Bij een grasaar in de poot zie je vaak dat een hond veel gaat likken of knagen. Dat hoeft niet altijd direct na de wandeling te gebeuren; soms valt het pas de volgende dag op. Bij een grasaar in het oor zie je vaak dat een hond blijft klapperen met zijn oren. Niet één keer, maar steeds opnieuw. Dat is volgens Pleun een belangrijk signaal om serieus te nemen. Wat moet je doen als je een grasaar vermoedt? Het advies van Pleun is duidelijk: bel de dierenarts zodra je vermoedt dat je hond een grasaar heeft. Je kunt natuurlijk zelf even kijken, maar vooral bij het oor zie je vaak niet genoeg. De gehoorgang loopt met een bochtje, waardoor een grasaar dieper kan zitten dan je van buitenaf kunt zien. Bovendien kan een grasaar door beweging steeds verder kruipen. Hoe langer je wacht, hoe groter de kans dat de grasaar dieper gaat zitten. Zeker als je hond blijft schudden, likken, krabben of duidelijk pijn heeft, is het verstandig om niet af te wachten. Moet een grasaar altijd onder narcose verwijderd worden? Nee, dat hoeft niet altijd. Pleun legt uit dat het afhangt van waar de grasaar zit, hoe diep hij zit en hoe goed de hond stil kan blijven. Soms kan een dierenarts een grasaar met een speciaal klein tangetje verwijderen. Dat kan bijvoorbeeld als de grasaar nog niet diep in het oor zit en de hond heel goed stil blijft zitten. Maar als het te pijnlijk is, de hond te veel beweegt of de grasaar dieper zit, kan narcose nodig zijn. Dat klinkt misschien spannend, maar het voorkomt dat er tijdens het verwijderen extra schade ontstaat. Kun je grasaren bij honden voorkomen? Helemaal voorkomen is lastig, want grasaren groeien echt op heel veel plekken. Toch kun je wel een aantal dingen doen om de kans op problemen kleiner te maken. Controleer je hond na het wandelen Kijk na het wandelen goed tussen de tenen, bij de voetzooltjes en in de vacht. Zeker in de droge zomermaanden is dit een simpele gewoonte die veel ellende kan voorkomen. Laat je hond niet snuffelen bij grasaren Snuffelen hoort natuurlijk bij hond zijn, maar bij grasaren is het slim om extra op te letten. Vooral de oren, ogen, neus en bek zijn kwetsbare plekken. Zie je grasaren staan? Laat je hond daar dan liever niet uitgebreid met zijn kop doorheen snuffelen. Houd de pootjes kort bij honden met veel vacht Voor honden met een lange vacht, krulvacht of volle pootjes kan het helpen om de haren rond de poten in het risicoseizoen korter te houden. Pleun noemt onder andere doodles, poedels en cocker spaniels als honden waarbij grasaren sneller in de vacht kunnen blijven hangen. Die volle berenpootjes zijn natuurlijk leuk, maar iets korter haar maakt controleren een stuk makkelijker. Borstel je hond regelmatig Bij langharige honden en honden met een krulvacht kan borstelen helpen om grasaren sneller te ontdekken. Je kunt niet alles voorkomen, maar je vergroot wel de kans dat je ze op tijd vindt. Welke honden lopen extra risico? Iedere hond kan een grasaar oplopen, maar sommige honden hebben er sneller last van. Denk aan honden met een lange vacht, krulvacht of lange oren. In de podcast worden onder andere doodles, poedels en cocker spaniels genoemd. Bij cocker spaniels spelen de lange oren extra mee, omdat die tijdens het snuffelen makkelijk langs grasaren bewegen. Een grasaar kan overal terechtkomen Pleun deelt in de aflevering meerdere voorbeelden uit de praktijk. Zo was er een hond met een dik oog, waarbij uiteindelijk een grasaar onder het ooglid bleek te zitten. Het leek eerst op een wimper of een haartje, maar bleek toch echt een grasaar te zijn. Ook vertelt ze over een eigenaar die precies zag gebeuren dat een grasaar bij de hond naar binnen ging. Die eigenaar belde meteen de praktijk, waardoor er snel gehandeld kon worden. Dat laat goed zien hoe belangrijk opletten is. Grasaren kunnen in de poten zitten, maar ook in oren, ogen, neus of bek terechtkomen. In ernstige gevallen kunnen ze zelfs verder het lichaam in kruipen. Leer je hond controleren De laatste tip van Pleun is misschien wel een van de belangrijkste: leer je hond van jongs af aan dat je zijn poten, oren en ogen mag controleren. Dat maakt het voor jou makkelijker om na een wandeling even te checken. En als er echt iets aan de hand is, is het ook voor de dierenarts prettiger en veiliger als je hond gewend is om onderzocht te worden. Neem grasaren serieus Grasaren lijken klein en onschuldig, maar kunnen bij honden veel pijn en problemen veroorzaken. Vooral in de droge zomermaanden is het belangrijk om alert te zijn. Controleer je hond na het wandelen, let op signalen zoals likken aan de poten of klapperen met de oren en neem bij twijfel contact op met de dierenarts. Bij grasaren geldt: hoe sneller je erbij bent, hoe beter.  

In deze aflevering van Bello’s podcast schuift Sabine Voets aan. Sabine is eigenaresse van De Snuffeltuin, kynologisch instructeur, heeft een hondenschool én een hondenuitlaatservice. Kortom: bij Sabine draait eigenlijk alles om honden, hondengedrag en hondenwelzijn.   En dit keer hebben we het over iets wat voor honden ontzettend belangrijk is, maar door veel baasjes nog vaak wordt gezien als “treuzelen”: snuffelen. Want eerlijk is eerlijk: wie heeft er niet weleens gedacht tijdens een wandeling: kom op, loop nou eens door? Terwijl je hond met zijn neus vastgeplakt lijkt aan een grasspriet, een paaltje of een willekeurig stukje stoep. Maar volgens Sabine is dat snuffelen allesbehalve tijdrekken. Het is een natuurlijke behoefte van je hond. Sterker nog: ze vergelijkt het belang van snuffelen met eten en slapen. Snuffelen is geen bijzaak, maar een basisbehoefte Sabine vertelt dat snuffelen voor honden echt een oerinstinct is. Het is iets wat elke hond nodig heeft en wat je eigenlijk elke dag zou moeten toestaan. Snuffelen hoeft niets te kosten, je hebt er geen ingewikkelde training voor nodig en het kan bij elke hond. Toch zien veel mensen het tijdens de wandeling vooral als iets irritants. De hond blijft staan, wil overal ruiken en het rondje duurt daardoor misschien langer dan gepland. Maar vanuit de hond gezien gebeurt er op dat moment juist iets heel waardevols. Een hond “kijkt” namelijk met zijn neus. Waar wij vooral onze ogen gebruiken om de wereld te begrijpen, gebruikt een hond zijn neus om informatie te verzamelen. Sabine maakt daarbij een mooie vergelijking: als je je hond niet laat snuffelen tijdens de wandeling, is dat een beetje alsof je hem geblinddoekt meeneemt naar buiten. Hij is er wel, maar hij krijgt nauwelijks mee wat er allemaal in zijn omgeving gebeurt. Wat gebeurt er in het lichaam van een hond als hij snuffelt? Tijdens de aflevering legt Sabine uit dat honden op verschillende manieren ademhalen. Bij normale ademhaling gaat de lucht vooral richting de longen. Maar als een hond echt aan het snuffelen is, gebeurt er iets anders. De ademhaling versnelt enorm en de lucht komt terecht in het reukgedeelte van de neus. Daar zitten geurreceptoren die moleculen uit de lucht opnemen. Die informatie gaat razendsnel naar de hersenen, onder andere naar het gebied waar emoties en herinneringen worden verwerkt. Dat betekent dat geur voor honden niet zomaar “een luchtje” is. Geur is informatie. Geur kan gekoppeld zijn aan eerdere ervaringen, emoties en herinneringen. Een hond kan door te ruiken allerlei dingen oppikken: welke hond er is geweest, of het een reu of teef was, of een hond gezond was, of er mensen of andere dieren in de buurt zijn geweest en soms zelfs geuren die al dagen oud zijn. Snuffelen is dus niet alleen lichamelijk interessant, maar ook mentaal ontzettend belangrijk. Snuffelen helpt je hond ontspannen Een belangrijk punt uit het gesprek is dat snuffelen een hond kan helpen om tot rust te komen. Tijdens het snuffelen worden er stoffen aangemaakt die een rustgevend effect kunnen hebben, zoals dopamine en oxytocine. Daardoor kan een hond prikkels beter verwerken, spanning loslaten en meer ontspannen worden. Sabine ziet dat ook terug bij honden die stress ervaren. Bijvoorbeeld honden uit het asiel die naar De Snuffeltuin komen. In het begin komen sommige honden gespannen binnen, maar na een tijdje zie je de spanning letterlijk van ze afvallen. Ze gaan op ontdekkingstocht, maken contact en worden zelfverzekerder. Voor honden die onzeker, gestrest of gespannen zijn, kan snuffelen dus enorm waardevol zijn. Sabine zegt dan ook: heb je thuis een hond die veel spanning ervaart? Kijk dan eens of hij wel voldoende kan snuffelen. De snuffelwandeling: laat je hond kiezen Een gewone wandeling en een snuffelwandeling zijn volgens Sabine niet hetzelfde. In het ideale geval zou eigenlijk elke wandeling een beetje een snuffelwandeling mogen zijn. Maar ze snapt ook dat dit in het dagelijks leven niet altijd haalbaar is. Daarom adviseert ze om in elk geval bewust snuffelmomenten in te bouwen. Bijvoorbeeld één wandeling per dag waarin je hond echt mag bepalen waar hij heen wil, zolang het veilig is. Bij een snuffelwandeling draait het niet om kilometers maken. Het gaat erom dat je hond de tijd krijgt om informatie te verzamelen. Misschien loop je in een half uur maar een paar honderd meter. Toch kan zo’n wandeling voor je hond veel waardevoller zijn dan een uur stevig doorlopen zonder ruimte om te ruiken. Sabine laat haar eigen honden tijdens zo’n wandeling zoveel mogelijk zelf kiezen. Ze mogen hun neus achterna gaan, bepalen waar ze willen snuffelen en hoelang ze ergens willen blijven staan. Pas als ze klaar zijn, lopen ze vanzelf verder. De geurwereld van je hond is zijn social media In de podcast komt ook een mooie vergelijking voorbij: snuffelen is voor honden een beetje alsof ze hun social media checken. Of, zoals Sabine het noemt, alsof ze de ochtendkrant lezen. Via geuren ontdekt je hond wie er in de buurt is geweest, wat er is gebeurd en wat er speelt in zijn wereld. Een plasje van een andere hond is voor jouw hond dus veel meer dan zomaar een geur. Het is informatie. Daarom kan het gebeuren dat je hond uitgebreid blijft hangen bij een plek waar eerder een andere hond is geweest. Misschien gaat hij zelfs klappertanden, kwijlen of likken aan de grond. Dat kan er voor ons misschien wat gek uitzien, maar voor je hond is het onderdeel van het verzamelen van informatie. Sabine legt uit dat honden ook het orgaan van Jacobson hebben. Dit speelt onder andere een rol bij het opnemen van bepaalde geurstoffen, zoals feromonen. Vooral bij geuren van bijvoorbeeld een loopse teef kan een hond daardoor heel intensief bezig zijn met ruiken en likken. Snuffelen is niet hetzelfde als hersenwerk Snuffelen en hersenwerk worden vaak in één adem genoemd, maar Sabine maakt daar wel onderscheid in. Bij hersenwerk doe je meestal samen met je hond een activiteit. Je hond moet nadenken, iets oplossen en vaak ook leren hoe hij bij een beloning komt. Denk aan puzzels of zoekspelletjes. Vrij snuffelen is anders. Dan bepaalt je hond helemaal zelf wat interessant is. Jij hoeft daar eigenlijk niets voor te doen, behalve ruimte geven en kijken naar je hond. En juist dat kijken is volgens Sabine ontzettend waardevol. Door naar je hond te kijken terwijl hij snuffelt, leer je hem beter begrijpen. Je ziet bijvoorbeeld wanneer hij geconcentreerd is, wanneer hij twijfelt, wanneer hij iets interessant vindt en wanneer hij klaar is om verder te lopen. Hoe herken je ontspannen snuffelen? Niet elk snuffelmoment betekent automatisch dat je hond ontspannen is. Soms kan snuffelen ook overspronggedrag zijn. Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer er plotseling een andere hond aankomt en jouw hond het spannend vindt. Hij kan dan gaan snuffelen om eigenlijk te laten zien: ik ben met iets anders bezig, ik hoef even niets met jou. Volgens Sabine kun je verschil zien tussen ontspannen snuffelen en gespannen snuffelen door goed naar de lichaamstaal van je hond te kijken. Een ontspannen hond is los in zijn lijf. De houding is normaal, de staart is ontspannen en de oren staan niet gespannen. Een hond die snuffelt vanuit spanning kan juist lager in zijn houding worden, zijn staart anders dragen of strakker in zijn lijf zitten. De belangrijkste tip: kijk naar je hond. Leer herkennen wat normaal gedrag is voor jouw hond, zodat je ook sneller merkt wanneer er iets verandert. Geef je hond keuzevrijheid Een ander belangrijk thema in de aflevering is keuzevrijheid. Honden moeten in onze mensenwereld al ontzettend veel. Ze lopen aan de lijn, moeten zich aanpassen aan ons tempo en krijgen vaak weinig ruimte om zelf keuzes te maken. Sabine legt uit dat keuzevrijheid honden meer zelfvertrouwen kan geven. Als een hond zelf mag bepalen waar hij snuffelt en welke kant hij op wil, zolang het veilig is, geeft dat hem een gevoel van controle. Daarvoor hoeft je hond niet per se los te lopen. Sabine vertelt dat haar eigen honden ook niet loslopen, maar wel een lange lijn hebben van een paar meter. Daardoor krijgen ze toch ruimte om te ontdekken, zonder dat het onveilig wordt. Vooral voor honden die niet los kunnen lopen, kan een langere lijn dus veel verschil maken. Netjes naast lopen of vrij wandelen? Veel baasjes willen graag dat hun hond netjes naast loopt. En eerlijk: in sommige situaties is dat natuurlijk ook handig. Denk aan oversteken, drukke straten of wanneer je een andere hond passeert. Maar Sabine maakt onderscheid tussen twee manieren van wandelen. Je hebt wandelen met aandacht voor de baas, waarbij de hond even dichtbij loopt. Dat is praktisch en soms nodig. Daarnaast heb je vrij wandelen, waarbij de hond de ruimte krijgt om de lijn te gebruiken, te snuffelen, te kijken en zijn omgeving te ontdekken. Volgens Sabine is dat vrije wandelen het meest waardevol voor de hond. Niet trekken aan de lijn, maar wel ruimte krijgen om hond te zijn. Snuffelen met een korte snuit In de aflevering wordt ook besproken dat sommige honden anatomisch meer moeite kunnen hebben met snuffelen. Denk aan honden met een korte snuit. Bij deze honden is de bouw van de neus anders, waardoor snuffelen meer energie kan kosten en soms zelfs benauwdheid kan opleveren. Sabine noemt als voorbeeld een bulldog uit haar uitlaatservice die bij temperaturen boven de vijftien graden al moeite kan krijgen tijdens een normale boswandeling. Dat maakt snuffelen niet minder belangrijk, maar het vraagt wel om extra aandacht van de baas. Ook honden met een korte snuit hebben behoefte aan snuffelen, maar het is belangrijk om goed te kijken wat je hond aankan. Snuffelen thuis: snuffelmatten en zoekspelletjes Naast wandelen kun je je hond ook thuis snuffelmomenten aanbieden. Denk bijvoorbeeld aan een snuffelmat. Maar Sabine benadrukt dat je zo’n snuffelmat wel goed moet gebruiken. Veel mensen gooien er gewoon een hand brokjes overheen en laten de hond zijn gang gaan. Maar volgens Sabine is dat niet altijd de beste manier. Het spel moet passen bij je hond. Niet te makkelijk, want dan is je hond zo klaar. Maar ook niet te moeilijk, want dan kan frustratie ontstaan. Bij een jonge hond of een hond die het nog moet leren, begin je simpel. Leg een brokje zichtbaar neer, laat daarna zien dat je er eentje verstopt en bouw het langzaam op. Zo leert je hond zijn neus gebruiken zonder dat het frustrerend wordt. Ook de duur is belangrijk. Snuffelen kost energie. Maak het dus niet te lang en kijk goed wanneer je hond genoeg heeft gehad. Welke beloning gebruik je bij snuffelwerk? Als je voertjes of snacks gebruikt bij snuffelwerk, is het belangrijk om niet te veel te gebruiken. Het moet niet alleen om eten draaien. Sabine legt uit dat een beloning pas een beloning is als je hond het ook écht als beloning ervaart. Wat voor de ene hond geweldig is, kan voor de andere hond totaal oninteressant zijn. Daarom is het slim om uit te zoeken waar jouw hond blij van wordt. Wat vindt hij echt lekker? Waar wil hij moeite voor doen? En welke snack is prima voor een simpel spelletje, maar niet bijzonder genoeg als grote beloning? Door daarin te variëren, kun je snuffelwerk leuk en waardevol houden. Wat als meer baasjes hun hond laten snuffelen? Sabine hoopt vooral dat baasjes bewuster naar hun hond gaan kijken. Dat ze zien waar hun hond blij van wordt en wat snuffelen met hem doet. Als meer honden de ruimte krijgen om te snuffelen, verwacht ze dat honden relaxter worden, meer zelfvertrouwen krijgen en minder snel probleemgedrag ontwikkelen. Niet omdat snuffelen alles oplost, maar omdat het aansluit bij een diepe natuurlijke behoefte van de hond. Een blije wandeling hoeft dus niet te betekenen dat je kilometers maakt. Soms is een korte route vol geuren precies wat je hond nodig heeft. De belangrijkste tip van Sabine Aan het einde van de aflevering geeft Sabine een duidelijke tip mee: Ga snuffelen en geniet van je hond. Laat je verrassen door waar je hond heen wil, welke geuren hij interessant vindt en hoe hij de wereld ontdekt. Laat je telefoon thuis, kijk naar je hond en geef hem de ruimte om zijn neus te gebruiken. En voor honden die niet los kunnen lopen: gebruik waar het veilig kan een langere lijn van bijvoorbeeld 2,5 of 3 meter. Zo geef je je hond meer bewegingsvrijheid en meer kans om zelf op onderzoek uit te gaan. Want uiteindelijk is snuffelen niet zomaar iets wat je hond onderweg doet. Het is ontspanning, informatie, mentale uitdaging en welzijn in één.

Sporten met je hond bij Woofcamp – met Marit Hendriksen & Jessica van Mildert Meer dan een wandeling: dit is Woofcamp In deze inspirerende aflevering spreken we met Marit Hendriksen en Jessica van Mildert over Woofcamp: een unieke manier om te sporten samen met je hond. Geen gewone hondentraining, geen klassieke bootcamp – maar een dynamische combinatie van beweging, gedragstraining en samenwerken als team. Wat is Woofcamp? Woofcamp is een sportief groepsprogramma waarin je samen met je hond werkt aan fysieke oefeningen én aan gedrag. Het maakt niet uit of je hond jong, oud, groot, klein, sociaal of juist uitvallend is: zolang het veilig is, is iedereen welkom. Woofcamp biedt maatwerk binnen een groepsles, waarbij je werkt aan persoonlijke doelen. Van squat tot plank: oefeningen voor mens én hond Elke les bevat drie niveaus van oefeningen. Een voorbeeld is de squat: Niveau 1: Hond blijft rustig zitten terwijl jij een squat doet. Niveau 2: Hond beweegt rustig onder je benen door. Niveau 3: Hond klimt (deels) op je rug terwijl jij squat. Ook de plank is populair, waarbij de hond bijvoorbeeld onder je door loopt of op je rug staat. Alles draait om samenwerking, vertrouwen en communicatie. Gedrag en beweging gaan hand in hand Veel honden (en hun baasjes) hebben een rugzakje. Uitvallend gedrag, onzekerheid of overenthousiasme komt regelmatig voor. Woofcamp biedt een veilige setting waarin je hond kan leren omgaan met prikkels, en jij als eigenaar leert observeren en begeleiden. Persoonlijke groei in vijf lessen Een traject bij Woofcamp bestaat uit vijf lessen, met elke week een ander thema en steeds een stap buiten de comfortzone. Of je hond nu 10 maanden is of 13 jaar: er is altijd een passend niveau. De combinatie van fysieke uitdaging, structuur, en positieve energie zorgt voor groei – fysiek, mentaal én in de relatie tussen hond en baas. Succesverhalen die raken Jessica en Marit delen indrukwekkende voorbeelden: van een hond die niet meer durfde te bewegen in de buurt van mensen tot een baas die door Woofcamp weer vertrouwen kreeg in het uitlaten van zijn hond. Kleine overwinningen – zoals focus, ontspanning of simpelweg plezier – zijn hier de kers op de taart. Hoe meld je je aan? Op woofcamp.dog vind je alle locaties in Nederland en België. De lessen zijn altijd afgestemd op het team, inclusief warming-up, cooling down en professionele begeleiding door gecertificeerde instructeurs.   Veelgestelde vragen over Woofcamp Is Woofcamp geschikt voor elke hond? Ja, zolang het veilig is. Van jonge honden (vanaf 10 maanden) tot senioren – oefeningen worden aangepast aan het niveau van hond én baas. Wat heb ik nodig om mee te doen? Een goed passend tuig, beloningssnoepjes, water en sportieve kleding. Eventuele materialen worden verzorgd door de instructeurs. Helpt Woofcamp bij gedragsproblemen? Ja, vooral bij onzekerheid, uitvalgedrag en focusproblemen. De setting leert je hond omgaan met prikkels en versterkt de band tussen hond en baas. Wat zijn de fysieke voordelen voor mijn hond? Beweging helpt bij conditie, spieropbouw en mentale uitdaging. Door warming-up en cooling down werk je op verantwoorde wijze aan gezondheid. Kan ik een keer proberen of het iets voor ons is? Er zijn geen losse proeflessen, maar een traject van vijf lessen waarin je de echte effecten gaat ervaren. Vooral les drie wordt vaak als magisch moment ervaren.

Hoe lees je je hond tijdens het wandelen? In deel twee van het gesprek met gedragsspecialist Edgar van de Kamp duiken we dieper in de praktijk: wat gebeurt er als je met je hond op straat loopt? Hoe lees je zijn lichaamstaal als je een andere hond tegenkomt, of als er spanning ontstaat? Volgens Edgar begint het allemaal met observeren. Wat doet jouw hond in een ontspannen situatie, zoals thuis? En wat verandert er buiten? Door op details te letten – staartstand, houding, bewegingsrichting – kun je razendsnel inschatten hoe je hond zich voelt. Elke hond is uniek Niet elke hond reageert hetzelfde. Edgar vertelt over zijn eigen honden: de een wilde vluchten voor andere honden, de ander ging er vol op af. Beide reacties komen voort uit onzekerheid. Daarom is het zo belangrijk om te weten wat jouw hond ‘normaal’ doet, zodat je veranderingen meteen opmerkt. Rekening houden met de omgeving In drukke gebieden is het soms lastig om afstand te nemen. Toch is dat vaak het beste voor je hond. Even een zijstraatje in, een stukje om, of rustig afwachten aan de zijkant van de weg – het zijn allemaal manieren om je hond te ondersteunen. En juist dát versterkt jullie band. Waarom miscommunicatie leidt tot conflicten Veel bijtincidenten ontstaan omdat signalen worden genegeerd. Edgar legt uit: een hond die zijn grens aangeeft via lichaamstaal maar geen gehoor krijgt, kan gefrustreerd raken. Dat kan escaleren – soms met ernstige gevolgen. Vooral bij kinderen is alertheid extra belangrijk. De meeste incidenten gebeuren in het eigen gezin. Let dus ook op lichaamstaal bij ogenschijnlijk ‘lieve’ filmpjes op social media – vaak mist het baasje de signalen. Context maakt het verschil Een Jack Russell reageert anders dan een Labrador. Dat heeft deels met ras-eigenschappen te maken, maar ook met ervaring en opvoeding. We mogen nooit aannemen dat een hond iets ‘wel leuk zal vinden’ – dat bepaalt de hond zelf. Samen wandelen, niet naast elkaar lopen Misschien wel de mooiste tip uit deze aflevering: ga samen met je hond naar buiten, niet met je hond. Geef hem je aandacht. Stop met scrollen of bellen. Observeer hoe hij loopt, snuffelt, kijkt. Zo ontstaat echte communicatie.   Veelgestelde vragen over lichaamstaal in de praktijk Hoe herken ik of mijn hond een andere hond spannend vindt? Let op stoppen met lopen, lichaam verstarren, lage staartstand, wegkijken of gespannen kwispel. Dat zijn signalen dat je hond zich niet prettig voelt. Wat doe ik als mijn hond uitvalt aan de lijn? Blijf rustig, neem afstand en observeer je hond. Ga na wat de aanleiding is en overweeg hulp van een gedragsdeskundige. Waarom reageren honden anders aan de lijn dan los? Aangelijnd kunnen honden niet vluchten of kiezen. Dat verhoogt de spanning en kan leiden tot ander gedrag dan wanneer ze loslopen. Wat als mijn hond altijd enthousiast is naar andere honden? Ook enthousiasme kan voor spanning zorgen. Houd afstand om te voorkomen dat je hond te snel contact maakt en situaties uit de hand lopen. Hoe leer ik mijn hond beter begrijpen? Observeer hem in verschillende situaties, leer wat voor hem normaal is en verdiep je in lichaamstaal. Eventueel met hulp van een professional.

Honden praten met hun lijf, niet met hun mond In deze eerste aflevering over lichaamstaal bij honden, praat Jeffrey met hondengedragsspecialist Edgar van de Kamp van Hond Bewust. Edgar legt helder uit hoe belangrijk het is om te kijken naar wat een hond laat zien in plaats van alleen wat hij doet. Gedrag is namelijk een gevolg van emotie, en die emotie zie je terug in de lichaamstaal van je hond. Lichaamstaal: de echte moedertaal van je hond Honden communiceren vooral non-verbaal, met hun lichaam. Denk aan de houding van het hele lijf (gespannen of juist losjes) en de bewegingsrichting: naar voren (onderzoekend) of naar achteren (ontwijkend). Alles aan een hond kan iets zeggen over hoe hij zich voelt. Edgar vergelijkt het mooi: een hond die borstelt en zijn borstkas opzet zegt eigenlijk "Ik vind dit spannend". En een hond die weg wil van een situatie geeft daarmee duidelijk aan dat hij zich er niet prettig bij voelt, ook al is er voor ons niks aan de hand. Wat zegt de staart van je hond? De staart van je hond kan omhoog, omlaag, strak of zwiepend zijn, en elke stand vertelt iets anders over hoe hij zich voelt. Een bekend misverstand: een hond die kwispelt is altijd blij. Volgens Edgar klopt dat niet. Een hond kan ook kwispelen terwijl hij gespannen is. Let op de hele context: hoe beweegt het lijf, hoe strak is de staart? Elke hond kwispelt op zijn eigen manier. Een Golden Retriever met een brede, losse kwispel is een ander verhaal dan een gespannen kwispel van een Stafford met een stijve staart. Wat betekenen de oren en ogen van je hond? Ogen en oren geven net zoveel prijs over hoe je hond zich voelt als zijn staart. Let op of ze gefocust, ontspannen of knipperend zijn. Oren die naar achteren staan, gecombineerd met een lage lichaamshouding, wijzen vaak op onzekerheid of spanning. Ontspannen, zachte ogen passen juist bij een losse, ontspannen houding. Zo herken je stresssignalen Honden laten subtiele stresssignalen zien, vaak al lang voordat het escaleert. Edgar noemt onder andere: Tongelen (snel met de tong langs de lippen gaan) Gapen buiten het slapen om Zich uitschudden na een spannende situatie Oren naar achteren, lage houding Staart tussen de poten, soms zelfs tegen de buik aan Deze signalen kunnen zich opstapelen, vooral als ze meerdere keren achter elkaar optreden. Dan is het lichaam als het ware een beetje "volgelopen". Edgar noemt dit het stress-emmertje: je kunt het leegmaken, maar dat duurt langer dan vullen. Tip van Edgar: slowmotion-analyse Om lichaamstaal beter te leren herkennen, raadt Edgar aan om je hond eens te filmen tijdens een rustige wandeling en dit later in slowmotion terug te kijken. Je ziet dan pas echt wat er allemaal subtiel gebeurt met staart, poten, ogen, tong en houding. Emoties herkennen = communiceren met je hond Door lichaamstaal te herkennen, kun je inspelen op wat je hond voelt. Dat is het begin van een goede relatie. Want als jij zijn signalen serieus neemt, voelt hij zich gehoord en veilig, en hoef je minder te corrigeren. Dat is volgens Edgar de kern van zijn werk: mensen leren beter kijken en luisteren naar hun hond. Geen quick fix, geen trucjes, maar echte communicatie.

In deze aflevering duikt Marleen van Baal dieper in het hoe, wanneer en waarom van hersenwerk voor honden. Hersenwerk is meer dan een spelletje: het helpt je hond ontspannen, versterkt jullie band en kan ingezet worden in stressvolle situaties zoals vuurwerk of spannende wandelingen. Marleen legt uit hoe je eenvoudig kunt starten met huis-tuin-en-keukenmaterialen en waarom rust, timing en afstemming op je hond essentieel zijn. Ook krijg je praktische tips voor binnen én buiten

Wat is hersenwerk nou écht? In deze aflevering van Bello’s podcast schuift Marleen van Baal opnieuw aan, bekend van haar boek Hersenwerk voor honden – zoveel meer dan een spelletje. Na eerdere gesprekken over rouw, duiken we dit keer diep in het fenomeen hersenwerk. Samen actief zijn: méér dan spelen In tegenstelling tot andere spelletjes waarbij je de hond wat aanbiedt en vervolgens je eigen ding doet, is hersenwerk een gezamenlijke activiteit. Je begeleidt je hond stap voor stap. Voor elke hond geschikt Hersenwerk is geschikt voor alle honden, ongeacht leeftijd of ras. Het enige wat telt is dat jij als eigenaar goed kijkt wat bij jouw hond past. De 9 karaktertypes In haar boek beschrijft Marleen samen met Inge van Harten negen types zoals de stuiterende knuffelaar, gulzige gabber of doordachte denker. Elk type vraagt om een andere begeleiding. Gelukshormonen & rustmomentjes Tijdens hersenwerk komen fijne stofjes vrij bij je hond zoals dopamine. Hersenwerk zorgt voor ontspanning en verbinding – ook voor de eigenaar. Verveling en stress tegengaan Veel honden vervelen zich. Hersenwerk biedt een snelle en effectieve manier om mentale stimulatie en rust te combineren, zelfs bij weinig tijd. Hersenwerk als spiegel Je leert je hond kennen door te observeren hoe hij zich gedraagt tijdens hersenwerk. Veranderingen kunnen wijzen op fysieke of mentale problemen. Tot slot: hersenwerk is verbinding Marleen zegt het mooi: “Elke hond met zijn mens verdient hersenwerk.” Het biedt rust, verbinding en een waardevolle manier van samenleven in deze drukke maatschappij.

Verder na verlies: hoe weet je of je klaar bent voor een nieuwe hond? Een openhartig gesprek met Marleen van Baal In deze afsluitende aflevering van de serie over rouw en verlies praat Jeffrey met rouw- en gedragsspecialist Marleen van Baal over een van de moeilijkste vragen na het overlijden van je hond: wanneer ben je klaar voor een nieuwe hond? Geef het tijd – écht tijd Rouw kent geen einddatum. Zoals Marleen het mooi verwoordt: “Je verwerkt rouw niet, je leeft eromheen.” Je hoeft niet te wachten tot je verdriet weg is, maar tot er weer balans is in je leven. Dán pas ontstaat er ruimte voor iets nieuws. Hoe weet je dat je er klaar voor bent? Dat is voor iedereen anders. Voor sommigen komt die balans na een paar weken, voor anderen pas na een jaar. Belangrijk is dat je voelt dat je het echt wil, dat je weer ruimte voelt voor verbinding. De risico’s van te snel een nieuwe hond nemen Een hond is geen vervanger. Te snel een nieuwe hond nemen kan leiden tot onbewust vergelijken en frustraties. Een goede basis is essentieel voor een gezonde band. Praktische tips: hoe maak je een bewuste keuze? Vraag jezelf af waarom je een nieuwe hond wil Overweeg wat voor type hond bij jouw situatie past Laat je niet leiden door meningen van anderen Neem de tijd – écht de tijd Vraag hulp als je twijfelt En je andere hond(en) dan? Heb je al een hond in huis? Dan is het belangrijk ook die mee te nemen in je beslissing. Niet elke hond zit te wachten op een puppy in huis. Observeer en test eventueel met een logeerhond. Prachtige anekdotes & persoonlijke verhalen De aflevering zit vol herkenbare verhalen, zoals dat van Bart – de hond van Marleen – die pas na weken zijn draai vond met de nieuwe hond Bo. Ook Jeffrey deelt open zijn twijfels over de komst van een derde hond in huis. Tot slot: geen haast, wel hoop Een nieuwe hond kan veel brengen, maar alleen als de timing klopt. Zoals Marleen zegt: “Het is net als verliefd worden. Dat dwing je niet af.”

🐾 Osteopathie voor honden: meer dan botten kraken met Joyce Vissers In deze aflevering van Bello’s podcast duiken we samen met osteopaat Joyce Vissers in de wereld van osteopathie bij honden. Wat is het eigenlijk precies, wanneer schakel je een osteopaat in en hoe ziet zo'n behandeling eruit? Een informatief en eerlijk gesprek waarin je ontdekt dat osteopathie veel meer is dan wat zachte handoplegging en wat rekken aan poten. Wat is osteopathie nou écht? Osteopathie wordt vaak vaag gevonden, maar Joyce legt het glashelder uit. Het woord komt uit het Grieks: osteon betekent bot, en pathos gevoel. En precies dat is het: gevoel in het weefsel. Joyce vergelijkt haar werk met dat van een monteur: ze checkt of alle "kabeltjes" in het lijf goed lopen – van botten en spieren tot organen, zenuwen en bloedvaten. Wat doet een osteopaat anders dan een dierenarts of fysiotherapeut? Een dierenarts kijkt vooral naar ziektebeelden en behandelt vaak met medicatie of operaties. Een fysiotherapeut helpt na operaties of blessures om spieren te versterken. De chiropractor kraakt blokkades los. De osteopaat? Die kijkt óók naar organen en het totale systeem. Hoe ziet een behandeling eruit? Joyce begint rustig: eerst een kopje koffie voor het baasje, de hond mag rondlopen en settelen. Dan volgt een uitgebreide anamnese. Pas daarna begint de behandeling met manuele technieken. Botten, spieren én organen worden gecontroleerd. En na de behandeling? Joyce adviseert rust: twee dagen geen wilde wandelingen of bankensprongen. De oude balans is weggehaald en het lichaam zoekt naar een nieuwe. Wat zijn signalen dat je naar de osteopaat kunt? Gedragsproblemen (vaak gerelateerd aan pijn) Slecht kunnen zitten, springen of lopen Chronische blessures Terugkerende lichamelijke klachten zonder duidelijke oorzaak Ter ondersteuning bij amputaties of groei bij jonge honden Ook voeding en hormonen doen mee Joyce werkt holistisch. Daarom volgde ze ook een opleiding orthomoleculaire voeding. Want gedrag, pijn en hormonen hangen nauw samen. Soms duurt het even voordat het effect merkbaar is, maar het werkt diepgaand. Laatste tip van Joyce "Kijk écht naar je hond. Alleen omdat hij het al zijn hele leven doet, betekent niet dat het normaal is."  

🐾 De vijf elementen bij honden: hoe karakter en gezondheid samenkomen In gesprek met holistisch dierenarts Aleid Hillebrand In deze inspirerende aflevering van Bello’s Podcast gaat Jeffrey van Bellobox in gesprek met Aleid Hillebrand, holistisch dierenarts en auteur van het boek ‘Karaktertypes bij dieren’. Ze neemt ons mee in de wondere wereld van de vijf elementen uit de Chinese geneeskunde en hoe die zich vertalen naar het gedrag en de gezondheid van onze viervoeters — en ja, ook katten en konijnen komen even voorbij. Van reguliere naar holistische dierenarts Aleid begon haar carrière als regulier dierenarts, maar door een langdurige ziekteperiode ontdekte ze de kracht van alternatieve geneeswijzen. Via praktijk Den Hoek in De Bilt kwam ze in aanraking met energetisch werk en acupunctuur. Een compleet nieuwe wereld ging voor haar open — eentje waarin lichaam en geest als één geheel worden gezien. Wat is een holistisch dierenarts eigenlijk? Holistisch betekent: kijken naar het geheel. Geen losse onderdelen zoals alleen de lever of de huid, maar naar het complete dier inclusief omgeving, voeding en emoties. Vanuit de Chinese visie spelen ook invloeden van seizoenen en maanstanden een rol. De rol van voeding: heet, koel of neutraal? Voeding heeft volgens de Chinese leer een thermisch effect: warm, koel of neutraal. Denk aan chili (heet) of komkommer (koelend). Dit kan helpen bij bijvoorbeeld chronische oorontstekingen of huidklachten. De vijf elementen en karaktertypes 🌳 Hout – ondernemend, snel gefrustreerd 🔥 Vuur – sociaal, blafferig, enthousiast 🌍 Aarde – stabiel, zorgzaam ⚙️ Metaal – terughoudend, gevoelig 💧 Water – intuïtief, soms angstig Het herkennen van het type helpt gedrag te begrijpen én te ondersteunen. Elementen en gezondheid Ieder element correspondeert met bepaalde organen en lichaamsdelen. Voorbeelden: Metaal – longen, dikke darm, huid Water – blaas, nieren, urine Hout – lever, galblaas, pezen en nagels Bij disbalans in een element kunnen ook bijbehorende fysieke klachten ontstaan. Ras versus karakter Hoewel rassen zijn gefokt voor bepaalde taken, herkent Aleid vaak een mengeling van elementen. Zo zijn terriërs vaak een combinatie van hout en vuur: energiek, fel en vocaal. Preventie is key De Chinese benadering werkt sterk preventief. Klachten worden vaak al zichtbaar voordat ze medisch aantoonbaar zijn. Aleid adviseert dan ook seizoensgebonden check-ins en voeding aanpassingen. Aleid’s boodschap aan hondenbaasjes Leer je hond écht kennen. Herken zijn of haar element en karakter, zodat je jouw dier beter begrijpt, ondersteunt en gelukkiger maakt. En daar sluit Bello’s Podcast zich natuurlijk volledig bij aan.

Rouw en steun: hoe je omgaat met verlies bij mens én dier Een gesprek met Marleen van Baal over rouwbegeleiding bij honden én hun baasjes Rouwen om een hond. Voor de één ondenkbaar, voor de ander een diep en allesomvattend verdriet. In deze aflevering van Bello’s podcast gaat Jeffrey in gesprek met rouwbegeleider Marleen van Baal, en dat levert een open, eerlijk en ontroerend gesprek op over verlies, verbinding en de kracht van afstemmen—zowel op mens als op dier. Rouw is persoonlijk—en uniek Marleen trapt het gesprek af met een belangrijke constatering: rouw is per definitie persoonlijk. Of je nu afscheid neemt van een hond, een kat of een mens—de intensiteit van je verdriet hangt vooral af van de band die je had. En die band is altijd uniek. De één voelt meer verdriet om een hond dan om een familielid. En dat is oké. “Rouw verwerk je niet, je groeit eromheen.” Hoe rouw je als volwassene of als kind? Kinderen rouwen anders dan volwassenen, legt Marleen uit. Waar volwassenen kunnen relativeren, zijn kinderen vaak nog volop in ontwikkeling. Een hond is voor hen niet zomaar een dier, maar een maatje, een ankerpunt. Zeker jonge kinderen, ook van twee jaar, voelen haarfijn aan dat er iets verandert, ook al uiten ze dat anders. Tips van Marleen voor kinderen: Laat ze tekenen of bouwen (bijv. een plekje voor de overleden hond maken van Lego) Verwacht geen gesprekken—zoek naar non-verbale uitingen Geef ruimte voor emoties, ook als die onverwacht boven komen En hoe zit dat met de achterblijvende hond? Niet alleen mensen rouwen. Honden ook. En dat doet elke hond op zijn of haar eigen manier. De ene wordt stil en teruggetrokken, de ander juist drukker of angstiger. Marleen noemt het voorbeeld van haar eigen honden Franka en Bart. Toen Franka overleed, was Bart ontregeld, onrustig en verdrietig. Gedrag dat we ook bij mensen herkennen. Belangrijke tips voor de rouwende hond: Creëer rust en veiligheid, forceer niks Laat het tempo van de hond leidend zijn Kijk goed: heeft je hond behoefte aan actie of juist nabijheid? Wat kun je doen voor iemand in rouw? Steun bieden is niet ‘één maat past iedereen’. Marleen noemt het boek De Taal van Rouw van Babet te Winkel waarin verschillende manieren van rouwverwerking aan bod komen. De kern: vraag wat de ander nodig heeft, in plaats van zelf in te vullen. Wat beter níet te zeggen: “Het was maar een hond.” “Hij was toch al oud?” “Neem gewoon een nieuwe.” Wat wel helpt: “Wat heb jij nu nodig?” “Zullen we een stukje wandelen?” “Wil je herinneringen ophalen?” Ook social media kan helend zijn Een verrassend maar waardevol inzicht: online delen van je verdriet kan steunend werken. Reacties van anderen kunnen erkenning geven, of helpen om het verlies een plek te geven. En vergeet de oude wandelmaatjes van je hond niet—loop nog eens met hen mee. Je hoeft het niet alleen te doen. De afsluitende tip van Marleen: Afstemmen. Op jezelf. Op je kind. Op je hond. En op wat er nú nodig is. “Zo ontstaat er ruimte voor een nieuwe balans.”

  Met dierenarts Piet Hellemans in Bello’s Podcast In deze aflevering van Bello’s Podcast schuift niemand minder dan dierenarts Piet Hellemans aan bij Jeffrey van Bellobox. Samen duiken ze in een onderwerp dat letterlijk en figuurlijk zwaar op de maag ligt: overgewicht bij honden. Piet deelt op heldere, soms grappige maar altijd rake wijze waarom een te dikke hond echt een probleem is — voor de hond én voor het baasje. Honden met overgewicht: een groeiend probleem? Jeffrey steekt van wal met de vraag: zien we tegenwoordig meer dikke honden dan vroeger? Piet nuanceert het. Overgewicht bij honden is al jaren een probleem en lijkt redelijk stabiel, maar: het komt nog altijd veel voor. En het heeft nare gevolgen: van hartproblemen en artrose tot urineweginfecties en ontstekingen in huidplooien. Waarom worden honden te dik? Simpel gezegd: er komt meer energie binnen dan eruit gaat. Piet vergelijkt het met een spaarrekening: vet is een soort energiebuffer voor mindere tijden. Alleen... als die ‘mindere tijden’ nooit komen, dan wordt het een zware last — letterlijk. De oorzaken op een rijtje: Te veel voeren (vooral t.o.v. de activiteit van de hond) Niet genoeg beweging Onjuiste inschatting van wat de hond nodig heeft Verleiding om te veel te snacken of tussendoor te geven Wanneer is een hond te dik? Piet geeft handige richtlijnen: Een hond moet een taille hebben, zichtbaar van boven én opzij. De laatste drie ribben moeten voelbaar zijn, al zit er wat huid of spek over. Een hond zonder taille = te zwaar. Twijfel je? Laat je hond wegen bij de dierenarts! Voeren met je ogen, niet met de verpakking Veel baasjes vertrouwen op het voedingsadvies op de zak. Maar volgens Piet is dat vaak te hoog ingeschat. Iedere hond is anders: de één verbrandt veel, de ander is van nature zuinig met energie.Let hier op: Droogvoer lijkt ‘weinig’, maar bevat weinig water → het is geconcentreerd. Natvoer bevat 70% water, net als een vers stuk vlees. Een klein handje brokjes = een complete maaltijd als je het water erbij denkt. “Maar dat is toch veel te weinig?!” Piet benadrukt: om af te vallen moet een hond minder energie binnenkrijgen dan hij verbruikt. Dus ja, soms moet je echt eenderde van de dagelijkse hoeveelheid schrappen. Dat vinden baasjes zielig, maar: niet ingrijpen is nog zieliger. Overgewicht verkort het leven van een hond en tast zijn levenskwaliteit aan. Beweging: de sleutel tot succes Een hond die meer beweegt: Verbrandt meer energie Wisselt vet in voor spieren Voelt zich lekkerder Heeft minder focus op eten Minimaal vier keer per dag wandelen is een goede basis. Maar denk ook aan: Fietsen, hardlopen, hersenwerk of spelletjes Let op bij oudere of inactieve honden: bouw beweging geleidelijk op Slim snacken: gezond én leuk Snacks hoeven niet dikmakend te zijn: Kies snacks met laag vetpercentage Ga voor natuurlijke snacks, zoals gedroogde huid of spierrijke kluiven Geef kleinere porties of deel traktaties op Laat de hond werken voor z’n snack – zo verbruikt hij energie en heeft hij lol Laatste tips van Piet Voorkomen is beter dan genezen: hou het gewicht van je hond in de gaten Wegen = weten: thuis of bij de dierenarts Beloon met aandacht, niet met voer Denk aan het welzijn van je hond: een fit lijf is een fijn leven Begin vandaag nog, het is nooit te laat!

In deze aflevering van Bello’s podcast schuift holistisch dierenarts Aleid Hillebrand aan, auteur van het boek Karaktertypes. Een boek dat je als hondenbaasje op een compleet andere manier naar je viervoeter laat kijken. Niet op basis van ras of gedrag alleen, maar via de lens van de traditionele Chinese geneeskunde, waarin vijf elementen centraal staan: hout, vuur, aarde, metaal en water. Van reguliere naar holistische dierenarts Aleid vertelt openhartig over haar weg van reguliere dierenarts naar een holistische aanpak. Een jarenlange ziekte dwong haar tot stilstand en bracht haar uiteindelijk in contact met alternatieve geneeswijzen. Die ervaring werd een gamechanger – niet alleen voor haarzelf, maar ook voor haar manier van werken met dieren. In De Bilt volgde ze opleidingen in energetisch werk en Chinese geneeskunde, waaronder veterinaire acupunctuur. Zo ontdekte ze de diepe kracht van de vijf elementen. Wat is een holistische dierenarts eigenlijk? Holistisch betekent: kijken naar het geheel. Waar de reguliere diergeneeskunde vaak per orgaan werkt, kijkt Aleid naar de samenwerking tussen systemen in het lichaam én de invloed van seizoenen, voeding, emoties en zelfs de maan. Ja echt – alles is verbonden. “Als de maan eb en vloed kan beïnvloeden, heeft het ook invloed op ons en onze dieren,” legt Aleid uit. Voeding als medicijn Aleid legt op heldere wijze uit hoe voeding – volgens de Chinese geneeskunde – thermische eigenschappen heeft. Zo zijn er voedingsmiddelen die ‘verkoelend’ of juist ‘verwarmend’ werken in het lichaam. Dit is cruciaal bij klachten zoals terugkerende oorontstekingen of huidproblemen. Door de voeding af te stemmen op de energetische behoefte van de hond, kun je al veel gezondheidsproblemen voorkomen of verlichten. Wat zijn die vijf elementen? De vijf elementen (hout, vuur, aarde, metaal, water) komen voort uit waarnemingen van de natuur en weerspiegelen verschillende fysieke en emotionele eigenschappen: Hout: daadkrachtig, wilskrachtig, snel gefrustreerd bij beperking. Organen: lever, galblaas. Vuur: enthousiast, vrolijk, zoekt contact. Organen: hart, dunne darm. Aarde: zorgzaam, stabiel, denkt veel. Organen: maag, milt. Metaal: gestructureerd, gevoelig, terughoudend. Organen: longen, dikke darm. Water: wijs, intuïtief, soms angstig. Organen: nieren, blaas. Karaktertypes herkennen Door je hond te leren herkennen in een van deze typen (of combinaties ervan), kun je gedrag beter begrijpen én ondersteunen. Zo kan een hond met veel hout in zijn systeem enorm behoefte hebben aan beweging en uitdaging. Als die behoefte niet wordt vervuld, ontstaan gedragsproblemen of zelfs lichamelijke klachten. Denk aan frustratie, uitvallen of spierspanning. Aleid geeft ook rake voorbeelden uit haar praktijk en koppelt die aan ras-specifiek gedrag. Zo zijn terriërs vaak een mix van vuur en hout: actief, vocaal en impulsief. Terwijl bijvoorbeeld een pointer juist meer metaal in zich kan hebben – terughoudend, rustig en gevoelig. Preventie boven genezing Wat Bello en Aleid verbindt: het geloof in preventieve zorg. Door vroeg te signaleren dat er iets uit balans is – of dat nou via gedrag, huid, nagels of ontlasting is – kun je ingrijpen voordat er echte ziekte ontstaat. In de Chinese geneeskunde werk je dus vóórdat het misgaat. En ja, acupunctuur is daarbij een waardevolle tool, maar voeding, beweging en rust minstens zo belangrijk. Wil je zelf aan de slag? Aleid’s boek Karaktertypes is een mooie instap voor iedereen die zijn hond (of kat, of konijn) beter wil leren begrijpen via deze eeuwenoude wijsheid. Daarnaast werkt ze aan een meerdaagse cursus om nog dieper in te gaan op de vijf elementen en hun uitwerking op karakter en gezondheid. Houd praktijk Den Hoek in de gaten voor updates!

Vaccineren is voorkomen, niet genezenIn deze aflevering van Bello’s podcast schuift niemand minder dan dierenarts Piet Hellemans aan voor een belangrijke, maar vaak onderschatte onderwerp: vaccinaties en preventieve zorg bij honden. We duiken meteen in de wereld van hondenziekten, virussen en hoe je als baasje veel ellende kunt voorkomen. Piet vertelt dat we in Nederland gelukkig veel nare ziektes nauwelijks meer tegenkomen – dankzij het vaccineren. Maar dat is geen reden om ermee te stoppen. Integendeel: in gebieden waar minder gevaccineerd wordt, richten ziektes als parvo en de ziekte van Weil nog steeds ravage aan. De kracht van een prikje Vaccineren is in feite een soort training voor het afweersysteem. Een ‘nepinfectie’ die je hond voorbereidt op een echte aanval. Het geeft het lichaam alvast de tools om in actie te komen als het écht moet. En hoewel het geen garantie biedt dat je hond nooit ziek wordt, is de kans op een heftige ziekte én sterfte aanzienlijk kleiner. Piet legt ook uit waarom herhalen belangrijk is: het lichaam vergeet die ‘les’ soms. Boostervaccinaties zijn dus de herhalingscursussen die het geheugen weer opfrissen. Zijn er dan ook risico’s? Ja, heel zelden. Denk aan een allergische reactie of een infectie op de prikplek. Maar zoals Piet eerlijk zegt: als je de risico’s van vaccinatie afzet tegen de voordelen, dan is het duidelijk – vaccineren is de moeite waard. Zeker in omgevingen met veel honden of als je je hond meeneemt naar het buitenland. Preventieve zorg: meer dan alleen vaccineren Piet vertelt enthousiast over het totaalplaatje van preventieve zorg. Dit zijn volgens hem de belangrijkste pijlers: Ontworming: vier keer per jaar. Niet om te voorkomen dat ze wormen krijgen, maar om te voorkomen dat ze schade aanrichten. Vlooien- en tekenbestrijding: vooral in de warmere maanden, al blijven vlooien ook in huis actief in de winter. Titeren: meten of een hond nog genoeg antilichamen heeft, zodat je mogelijk minder hoeft te vaccineren. Voeding & gebitsverzorging: goede voeding, regelmatig kauwen en tanden poetsen houden het gebit (en de rest van je hond) gezond. Lichamelijke check bij de dierenarts: wat Piet de “APK” van je hond noemt. Een moment om alles even te laten nakijken, ook dingen die je als baasje makkelijk mist, zoals artrose of gebitsproblemen. Tips voor thuis Je kunt zelf ook het nodige doen om je hond gezond te houden. Check regelmatig: De oren: roodheid, geur of veel schudden? Het gebit: tandsteen, vieze geur, minder kauwen? De vacht: dof, veel haaruitval of juist kaalheid? Het gedrag: plotseling anders? Veel drinken, eten laten staan, lusteloos? Piet benadrukt dat verandering in gedrag vaak een signaal is. En nee, het is zelden "gewoon ouderdom". Maak de dierenartsbezoekjes leuk! Een mooie tip van Piet: weegschaaltraining. Loop even binnen bij de dierenarts, zet je hond op de weegschaal en geef een koekje. Zo wordt het een leuke ervaring, en is je hond niet alleen bij de dierenarts als er geprikt wordt.  

Een pup in huis? Zo bouw je een sterke band op en voorkom je probleemgedrag Webinar met Edgar van de Kamp – relatietherapeut voor mens en hond Een pup in huis halen is een feest, maar ook een uitdaging. Van schattige speelmomenten tot frustratie over gebeten schoenen of slapeloze nachten: het hoort er allemaal bij. In deze Bellobox-webinar spraken we met Edgar van de Kamp, oprichter van Hondbewust, over hoe je van het begin af aan een goede relatie met je pup opbouwt. De juiste start: verwachtingen bijstellen Denk vanuit de hond: wat voelt veilig, wat is spannend? Bereid je praktisch én mentaal goed voor. Geef je pup tijd om te wennen. Gedrag: niet afleren, maar alternatief aanleren Edgar legt uit dat afleren niet werkt zonder alternatief gedrag aan te leren. Kies bewust wat je wél wilt dat je hond doet en help hem daarin. Waarom doet je hond wat hij doet? Gedrag heeft altijd een reden. Door te observeren en te analyseren, kun je de juiste aanpak kiezen. Bijt je hond uit verveling, frustratie of omdat hij wil spelen? Relatie opbouwen = samen leren communiceren Leer de lichaamstaal van je hond begrijpen Respecteer dat je pup een individu is Beloon gedrag dat je wilt versterken Praktische tips uit het webinar Omgaan met bijten Gebruik speeltjes, herken triggers en leer je pup wat wel mag. Nachtrust voor pups Laat je pup niet huilen. Bouw nabijheid en vertrouwen rustig af naar zelfstandigheid. Wandelen zonder drama Leer je pup de wereld stap voor stap kennen. Overprikkeling en stress kunnen wandelingen moeilijk maken. Voorkom ongewenst gedrag Beheer de omgeving (denk aan schoenen, planten, gordijnen) Help je pup kiezen voor gewenst gedrag

Rouw en steun: hoe je omgaat met verlies bij mens én dier Een gesprek met Marleen van Baal over rouwbegeleiding bij honden én hun baasjes Rouwen om een hond. Voor de één ondenkbaar, voor de ander een diep en allesomvattend verdriet. In deze aflevering van Bello's podcast gaat Jeffrey in gesprek met rouwbegeleider Marleen van Baal, en dat levert een open, eerlijk en ontroerend gesprek op over verlies, verbinding en de kracht van afstemmen, zowel op mens als op dier. Rouw is persoonlijk, en uniek Marleen trapt het gesprek af met een belangrijke constatering: rouw is per definitie persoonlijk. Of je nu afscheid neemt van een hond, een kat of een mens, de intensiteit van je verdriet hangt vooral af van de band die je had. En die band is altijd uniek. De één voelt meer verdriet om een hond dan om een familielid. En dat is oké. "Rouw verwerk je niet, je groeit eromheen." Hoe rouw je als volwassene of als kind? Kinderen rouwen anders dan volwassenen, legt Marleen uit. Waar volwassenen kunnen relativeren, zijn kinderen vaak nog volop in ontwikkeling. Een hond is voor hen niet zomaar een dier, maar een maatje, een ankerpunt. Zeker jonge kinderen, ook van twee jaar, voelen haarfijn aan dat er iets verandert, ook al uiten ze dat anders. Tips van Marleen voor kinderen: Laat ze tekenen of bouwen (bijv. een plekje voor de overleden hond maken van Lego) Verwacht geen gesprekken, zoek naar non-verbale uitingen Geef ruimte voor emoties, ook als die onverwacht boven komen En hoe zit dat met de achterblijvende hond? Niet alleen mensen rouwen. Honden ook. En dat doet elke hond op zijn of haar eigen manier. De ene wordt stil en teruggetrokken, de ander juist drukker of angstiger. Marleen noemt het voorbeeld van haar eigen honden Franka en Bart. Toen Franka overleed, was Bart ontregeld, onrustig en verdrietig. Gedrag dat we ook bij mensen herkennen. Belangrijke tips voor de rouwende hond: Creëer rust en veiligheid, forceer niks Laat het tempo van de hond leidend zijn Kijk goed: heeft je hond behoefte aan actie of juist nabijheid? Wat kun je doen voor iemand in rouw? Steun bieden is niet 'één maat past iedereen'. Marleen noemt het boek De Taal van Rouw van Babet te Winkel waarin verschillende manieren van rouwverwerking aan bod komen. De kern: vraag wat de ander nodig heeft, in plaats van zelf in te vullen. Wat beter níet te zeggen: "Het was maar een hond." "Hij was toch al oud?" "Neem gewoon een nieuwe." Wat wel helpt: "Wat heb jij nu nodig?" "Zullen we een stukje wandelen?" "Wil je herinneringen ophalen?" Ook social media kan helend zijn Een verrassend maar waardevol inzicht: online delen van je verdriet kan steunend werken. Reacties van anderen kunnen erkenning geven, of helpen om het verlies een plek te geven. En vergeet de oude wandelmaatjes van je hond niet, loop nog eens met hen mee. Je hoeft het niet alleen te doen. De afsluitende tip van Marleen: Afstemmen. Op jezelf. Op je kind. Op je hond. En op wat er nú nodig is. "Zo ontstaat er ruimte voor een nieuwe balans." Dit is niet het enige gesprek dat Jeffrey met Marleen van Baal voerde over rouw. Benieuwd naar haar andere inzichten over afscheid nemen en verlies? Lees ook Als afscheid nemen pijn doet: over rouw bij honden.

Eerste dagen met je pup – Tips van Edgar van de Kamp De grote dag is aangebroken: je pup komt thuis! In deze aflevering van Bello's Podcast schuift hondenexpert Edgar van de Kamp aan om jou door die spannende eerste dagen te loodsen. Van de rit naar huis tot de eerste plasroutine: we bespreken het allemaal. De reis naar huis: een eerste avontuur De eerste stap begint al bij de fokker. Edgar raadt aan om altijd met z’n tweeën te gaan. Zo kan één persoon zich volledig richten op het rijden en de ander op de pup op de achterbank. Veel pups vallen snel in slaap na alle indrukken van die ochtend, maar als hij onrustig wordt: stop even in een rustige omgeving. Geen tankstations, maar een boerenweggetje of een dorpsuitrit. Aankomst thuis: rust, rust en nog eens rust Een veelgemaakte fout? Meteen de hele familie uitnodigen om kennis te maken. Foutje, bedankt. De eerste dagen draait alles om veiligheid, vertrouwen en vreugde – Edgar’s gouden drie-eenheid. Geen drukte, geen prikkels, maar rust en regelmaat. Zie het als een baby die net geboren is. Alles is nieuw, spannend én vermoeiend. Waarom pups zoveel slapen Wist je dat een pup gerust 20 uur per dag slaapt? Edgar legt uit waarom: het verwerken van indrukken, het mentale groeiproces én fysieke ontwikkeling kosten bakken energie. Dus ja, slapen is hard werken voor je pup. Geef hem daar de ruimte voor. Zindelijkheid: ritme is key De bekende regel “na eten, slapen of spelen → plassen” klopt als een bus. Maar let op: zindelijk worden is geen wedstrijd. Het gaat om gewoonte en veiligheid. Een pup die achter de bank plast, doet dat omdat dat voelt als een veilige plek. Bouw dus samen aan die routine, op een vaste, veilige plek buiten. Bijtgedrag: puppy piranha’s in de praktijk Pups ontdekken de wereld met hun mond. Edgar noemt het treffend: een pup heeft geen handen, dus alles gaat in de bek. Of het nu uit nieuwsgierigheid, verveling of overprikkeling is – bijten hoort erbij. Leer je pup wat wel en niet oké is. Geen straf, maar grenzen. En vooral: voorkomen is beter dan genezen. Bied alternatieven, speel bewust met je pup, en geef aandacht op de juiste momenten. Benchtraining en alleen leren zijn Een bench is geen strafplek, maar een veilige slaapkamer. Maar let op: dwing niets af. Als je pup nog niet klaar is om alleen te zijn, forceer het dan niet. Wen langzaam aan korte momenten alleen, met aandacht voor vertrouwen. Douchen? Prima. Maar neem eventueel de bench even mee naar de badkamer. Verwachtingen vs. realiteit Wees eerlijk over je verwachtingen. Edgar zegt het mooi: “Verwachtingen zijn de moeder van frustratie.” Laat je niet teleurstellen door het beeld van de perfecte pup. Werk samen, leer elkaar kennen en stel je flexibel op. Je pup is geen robot. Hij leert in zijn tempo, niet in het jouwe. Wanneer starten met de hondenschool? Zodra je pup zijn eerste inenting heeft gehad én eraan toe is. Soms is dat al na een paar dagen, soms duurt het een paar weken. Kijk naar je hond, overleg met de hondenschool en forceer niets. En onthoud: een pup leert ook door alleen maar mee te kijken. Bij twijfel? Bel je dierenarts Heeft je pup diarree, is hij extreem rustig of juist hyperactief? Bel liever een keer te veel dan te weinig. En dat geldt ook voor gedragsvragen: neem contact op met een gedragsdeskundige of je hondenschool. Wacht niet tot de volgende les.

In deze aflevering van Bello’s Podcast duiken we samen met dierenarts Piet Hellemans in een serieus onderwerp: de maagkanteling bij honden. Een levensbedreigende aandoening die vaak ineens toeslaat en direct ingrijpen vereist. Geen onderwerp voor de zwakkeren onder ons, maar o zo belangrijk om als hondenbaasje te kennen. Wat is een maagkanteling eigenlijk? Piet legt het helder uit: een maagkanteling (ook wel maagtorsie genoemd) is wanneer de maag van de hond zich om zijn as draait, waardoor de ingang en uitgang worden afgesloten. Vergelijk het met een mouw waar een draai in komt – de boel raakt verstopt. Die maag vult zich dan met lucht, wordt als een ballon, en drukt andere organen opzij. Dit kan leiden tot: Shock door belemmerde bloedtoevoer naar het hart Maagscheur, wat weer kan leiden tot buikvliesontsteking En in het ergste geval: overlijden Loos braken? Sirenes aan! Een van de duidelijkste signalen van een maagkanteling is loos braken. De hond probeert te braken, maar er komt niks uit. Vaak zie je ook: Een gespannen, opgeblazen buik Gestrekte hals en kop laag bij de grond Veel speeksel, moeite met ademhalen Bel direct de dierenarts, zegt Piet. “Elke minuut telt.” Geen tijd om te twijfelen. Risicofactoren – welke honden lopen meer risico? Hoewel elke hond het kan krijgen, zijn vooral grote honden met een diepe borstkas gevoeliger. Denk aan Duitse Doggen, Setters, Weimaraners en Dobermanns. Maar ook kleine honden zijn niet uitgesloten. De belangrijkste risicofactoren: Eten vlak voor of na wilde bewegingen Snel en veel eten in één keer (schrokken) Voeding met veel lucht (zoals sommige brokken) Voorkomen is beter dan opereren Piet geeft gelukkig ook praktische tips om de kans op een maagkanteling te verkleinen: Geef kleinere porties, verspreid over de dag Laat je hond rusten voor en na het eten (minimaal een uur) Voer op een verhoging (kop en nek horizontaal) Gebruik een anti-schrokbak als je hond snel eet Geef eventueel geperste of verse voeding i.p.v. luchtige brok Wat doet de dierenarts bij een maagkanteling? Snel handelen is cruciaal. De eerste stappen: Infuus aanleggen om de shock te stabiliseren Gasdruk verlichten (eventueel met een naald, als nodig) Operatie: de maag wordt teruggedraaid en vastgezet Bij ernstige gevallen, zoals een gescheurde maag, moet er soms worden besloten om het dier in te laten slapen. “Een van de moeilijkste gesprekken die je als dierenarts kunt voeren,” aldus Piet. Preventief vastzetten van de maag – ja of nee? Steeds vaker kiezen baasjes ervoor om de maag preventief te laten vastzetten, vooral bij grote rassen. Dit kan bijvoorbeeld gecombineerd worden met een sterilisatie of castratie. Volgens Piet verlaagt dit de kans op herhaling aanzienlijk, al is het geen 100% garantie. Conclusie – wees voorbereid, red een leven Een maagkanteling is heftig, snel en dodelijk als je te laat bent. Maar met de juiste kennis en preventieve maatregelen kun je veel leed voorkomen. Piet Hellemans benadrukt: “Ik zie liever een gezonde hond op consult dan een zieke.” En daar sluiten wij ons volledig bij aan.  

Blaasproblemen bij honden: wanneer is het spoed en wat kun je doen?Met dierenarts Piet Hellemans In deze aflevering van Bello’s Podcast duikt Jeffrey samen met dierenarts Piet Hellemans in een belangrijk maar vaak onderschat onderwerp: blaasproblemen bij honden. Van een onschuldige ontsteking tot levensbedreigende verstoppingen – het kwam allemaal voorbij. Zet je hond lekker aan een kauwsnack en luister (of lees) mee! Veelvoorkomend en pijnlijk: blaasontsteking Piet trapt af met een uitleg over hoe blaasproblemen zich kunnen uiten. Blaasontstekingen zien we vooral bij vrouwtjeshonden, vanwege hun kortere en wijdere urinewegen. Daardoor kunnen bacteriën makkelijker binnendringen. Symptomen zijn o.a.: Pijnlijk plassen (piepen of persen) Vaak aandrang hebben, soms zelfs in huis plassen Veel likken aan de vulva of penis En nee, je hond doet dat niet "expres". Straffen is dus echt uit den boze. Blaasstenen en blaasgruis: vooral bij reutjes een risico Bij mannetjeshonden ligt het gevaar juist vaak bij blaasgruis of blaasstenen, die de urineweg kunnen blokkeren. Dit is serieuze spoed! Je herkent het aan: Heftig persen zonder resultaat Pijn bij het uitlaten Opgezette buik Veel likken aan de penis Als je dit ziet: bel de dierenarts. Meteen. Oorzaken en verschillen Piet legt uit dat blaasproblemen meerdere oorzaken kunnen hebben, zoals: Bacteriële infecties Veranderde pH-waarde van de urine Genetische aanleg (zoals bij de Dalmatiër of Collie) Bij teefjes kan een langdurige ontsteking leiden tot gruisvorming. En ja: blaasontsteking kan dus zelfs stenen veroorzaken. Behandeling en voeding De behandeling hangt af van het probleem. Blaasontsteking = pijnstilling en antibiotica. Blaasstenen? Soms operatief, soms via voeding. Belangrijk is: Meer water drinken helpt altijd Speciale voeding kan de pH van de urine beïnvloeden Gebruik nooit zomaar supplementen (zoals vitamine C), want dat kan het erger maken Let op: bij bepaalde gruissoorten werkt verzuring goed, bij andere juist niet. Alleen een urineonderzoek of een echo geeft duidelijkheid. Hoe herken je afwijkend gedrag? Jij kent je hond het beste. Let op als: Hij of zij anders plast dan normaal Er ineens binnen geplast wordt De urine heel donker of juist heel waterig is De frequentie verandert En: vraag ook je gezinsleden of zij iets is opgevallen. Snacks: wat kan wel en wat liever niet? Bij blaasproblemen is het snackadvies simpel: geen dierlijke eiwitten zonder overleg. Water geven is altijd goed. En als je hond meer gaat drinken? Beperk het nooit! Meer drinken is vaak een symptoom, niet het probleem.