Afghaanse Windhond

De Afghaanse windhond is een middelgrote, elegante windhond, bekend om zijn lange, zijdeachtige vacht en oosterse uitstraling. Zijn slanke, harmonisch gebouwde lichaam straalt kracht en snelheid uit. Het hoofd wordt trots gedragen met donkere ogen die een mystieke uitdrukking geven, en de staart heeft een kenmerkende ring aan het uiteinde.

De vacht is lang en zeer fijn; op de snuit is het haar kort; op het hoofd vormt de vacht een kuif met bevederde oren; vanaf de schoft is het haar op de rug kort en dicht; alle kleuren zijn toegestaan. Volwassen honden tonen een zogenoemd ‘zadel’ met korter haar op de rug. Het lichaam is slank en atletisch met lange, krachtige poten en een licht gebogen rug, een dunne staart die eindigt in een krul, en een smalle kop met lange, hangende oren.

De Afghaanse windhond is intelligent, zelfstandig en gereserveerd. Hij hecht zich aan zijn gezin maar blijft graag onafhankelijk; respect en geduld zijn daarom essentieel. Het ras is vriendelijk maar afstandelijk tegenover vreemden, is binnenshuis rustig mits hij voldoende beweging krijgt, en reageert slecht op harde opvoeding. Zijn onafhankelijkheid en jachtinstinct kunnen de training uitdagend maken; hij vraagt een consequente maar zachte begeleiding.

De Afghaanse windhond is een van de oudste hondenrassen ter wereld. Hij vindt zijn oorsprong in de bergachtige regio’s van Afghanistan, waar hij door lokale stammen al eeuwenlang werd gefokt voor de jacht op gazellen, hazen en ander wild. In Afghanistan bestonden twee types: de vlakte-Afghaan voor jacht in lager gelegen gebieden en de berg-Afghaan voor jacht in het hooggebergte. Afghanen werden begin 20e eeuw via Engeland naar Europa gebracht en in 1929 voor het eerst in het Nederlandse hondenstamboek opgenomen.