Mag een hond ui of knoflook eten?

Gepubliceerd: Laatst aangepast:
Inhoudsopgave

    Auteur: Bellobox redactie

    Nee, een hond mag geen ui of knoflook eten, in geen enkele vorm. Beide behoren tot de alliumfamilie en zijn giftig voor honden, ook gekookt, gedroogd of als poeder. Heeft je hond net ui of knoflook gegeten? Lees verderop direct wat je moet doen.

    ⚠ Heeft je hond ui of knoflook gegeten? Doe dit direct:

    1. Bel direct je dierenarts, ook zonder zichtbare symptomen — wacht niet af tot er klachten ontstaan.
    2. Symptomen komen vaak in twee fasen: eerst braken en diarree, pas dagen later de tekenen van bloedarmoede.
    3. Let op bleke of gele slijmvliezen, sloomheid, een snelle hartslag of ademhaling, en donkere of roodbruine urine.
    4. Probeer je hond nooit zelf te laten braken zonder overleg met de dierenarts.

    een ui is giftig voor honden

    Waarom ui en knoflook giftig zijn

    Ui en knoflook behoren tot de alliumfamilie, samen met prei, bieslook en sjalotten, en al deze planten bevatten thiosulfaat. Deze stof beschadigt de rode bloedcellen van je hond, en als er te veel bloedcellen kapotgaan, ontstaat er bloedarmoede, met soms ernstige schade aan vitale organen zoals hart en nieren tot gevolg. Anders dan bij sommige andere giftige stoffen verdwijnt thiosulfaat niet door koken of verwerken: gekookte ui, gebakken knoflook of knoflookpoeder zijn dus net zo gevaarlijk als de rauwe variant, zoals ook de Koninklijke Hondenbescherming beschrijft. Dat maakt allium-gewassen anders dan bijvoorbeeld tomaat, waar koken het gifgehalte wel degelijk vermindert.

    Hoeveel is gevaarlijk?

    Er is geen veilige hoeveelheid ui of knoflook vastgesteld. Als vuistregel wordt weleens 15 tot 30 gram per kilogram lichaamsgewicht genoemd, maar de individuele gevoeligheid verschilt sterk per hond, en gedroogd poeder is veel geconcentreerder dan verse ui of knoflook, waardoor het sneller gevaarlijk wordt. Knoflook is ongeveer vijf keer sterker dan ui per gram, maar ui wordt vaak in grotere hoeveelheden gegeten, waardoor beide een reëel risico vormen. Sommige hondenrassen, zoals Akita's en Shiba's, zijn van nature genetisch gevoeliger voor dit soort bloedarmoede, zoals NatuurDierenarts toelicht. Ook chronische blootstelling, bijvoorbeeld regelmatig kleine beetjes over langere tijd, kan uiteindelijk voor problemen zorgen, ook al lijkt een enkele hoeveelheid onschuldig.

    Symptomen van een alliumvergiftiging

    De symptomen van een alliumvergiftiging verschijnen typisch in twee fasen. Binnen 24 uur na inname kunnen braken, diarree, buikpijn en verminderde eetlust optreden, en soms ruik je zelfs een uiengeur op de adem van je hond. Pas na een paar dagen worden de gevolgen van de bloedarmoede zichtbaar: bleke tot gele slijmvliezen, sloomheid, verminderd uithoudingsvermogen, een versnelde hartslag en ademhaling, en donkere of roodbruine urine door de afgebroken rode bloedcellen, zoals ook Dierenkliniek Tiel-Drumpt beschrijft. Deze vertraagde symptomen maken het extra belangrijk om altijd direct te handelen, ook als je hond zich in eerste instantie nog goed voelt en er niets aan de hand lijkt.

    Let op bij verwerkte producten

    Het gevaar zit niet alleen in een losse ui of teentje knoflook. Veel bewerkte producten bevatten ui- of knoflookpoeder, zoals kant-en-klare sauzen, bouillon, gekruide vleeswaren en restjes van je eigen maaltijd. Check daarom altijd de ingrediëntenlijst voordat je iets van tafel deelt met je hond, en houd er rekening mee dat ook "een klein beetje smaakmaker" in een gerecht al genoeg giftige stof kan bevatten.

    Wat te doen als je hond ui of knoflook heeft gegeten

    Bel altijd direct je dierenarts, ook als je hond nog geen symptomen vertoont. De dierenarts kan op basis van de hoeveelheid en het gewicht van je hond inschatten of, en welke, behandeling nodig is, en kan bijvoorbeeld braken opwekken als de inname nog kort geleden was. Bij verdere klachten volgt vaak bloedonderzoek om de schade aan de rode bloedcellen te controleren. Hoe eerder je handelt, hoe groter de kans op een goede afloop.

    Lees ook

    Gecontroleerd door: Bellobox redactie.

    laat een reactie achter

    Let op: reacties moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd.

    Ja, gekookte, gebakken of anderszins verwerkte ui is net zo giftig als rauwe ui. De schadelijke stof thiosulfaat wordt niet afgebroken door hitte, in tegenstelling tot bepaalde andere gifstoffen die door koken wel onschadelijker worden. Dat betekent dat ui in soep, saus, gebakken gerechten of restjes van je eigen bord allemaal even gevaarlijk zijn voor je hond als een rauwe ui. Houd al deze vormen van ui daarom altijd buiten bereik van je hond, ook als het maar een klein restje betreft.
    Er is geen veilige hoeveelheid knoflook vastgesteld, al wordt soms 15 tot 30 gram per kilogram lichaamsgewicht als indicatie genoemd. Knoflookpoeder is veel geconcentreerder dan verse knoflook, waardoor een kleinere hoeveelheid al gevaarlijk kan zijn voor je hond. Omdat de individuele gevoeligheid sterk verschilt per hond, en sommige rassen zoals Akita's en Shiba's extra gevoelig zijn, is het advies simpel: vermijd knoflook in elke vorm en hoeveelheid, en bel bij inname altijd je dierenarts voor advies.
    De symptomen verschijnen vaak in twee fasen. Binnen 24 uur na inname kunnen braken, diarree en verminderde eetlust optreden. Pas na een paar dagen worden de tekenen van bloedarmoede zichtbaar: bleke of gele slijmvliezen, sloomheid, een versnelde hartslag en ademhaling, en donkere of roodbruine urine. Merk je een van deze symptomen bij je hond, zeker na het eten van ui of knoflook, neem dan direct contact op met je dierenarts, ook als de symptomen pas na een paar dagen ontstaan.
    Ja, prei en bieslook behoren net als ui en knoflook tot de alliumfamilie en bevatten dezelfde giftige stof thiosulfaat. Ook sjalotten vallen in deze categorie. Al deze planten beschadigen de rode bloedcellen van een hond op precies dezelfde manier, ongeacht of ze rauw, gekookt of verwerkt worden gegeten. Houd daarom niet alleen ui en knoflook, maar ook prei, bieslook en sjalotten altijd buiten bereik van je hond, en check ingrediëntenlijsten van gerechten die je eventueel met hem zou willen delen.
    Ja, neem ook bij een klein stukje ui contact op met je dierenarts, want er is geen veilige ondergrens bekend en de gevoeligheid verschilt sterk per hond. Symptomen van een alliumvergiftiging kunnen bovendien pas na een paar dagen optreden, dus het ontbreken van klachten nu zegt niets over wat er later nog kan gebeuren. De dierenarts kan op basis van het gewicht van je hond en de hoeveelheid ui inschatten of behandeling nodig is, en dat is altijd beter dan zelf afwachten.
    Ja, sommige hondenrassen, zoals Akita's en Shiba's, zijn van nature genetisch gevoeliger voor de bloedarmoede die ui en knoflook kunnen veroorzaken. Bij deze rassen kan al een kleinere hoeveelheid tot ernstigere klachten leiden dan bij andere honden. Dat betekent niet dat andere rassen veilig zijn: alle honden lopen risico bij het eten van allium-gewassen, alleen de mate van gevoeligheid kan verschillen per hond en per ras. Ken je het ras of de gevoeligheid van je hond niet precies, ga dan sowieso uit van voorzichtigheid.
    Je komt inderdaad producten tegen zoals schapenvet met knoflook of knoflooktabletten, die geadverteerd worden als natuurlijk middel tegen teken en vlooien bij honden, niet alleen bij paarden. Er is echter geen wetenschappelijk bewijs dat knoflook daadwerkelijk teken of vlooien weert, terwijl het risico op bloedarmoede door thiosulfaat gewoon blijft bestaan, ongeacht de dosering. Het vermeende voordeel weegt dus niet op tegen het risico, en dierenartsen raden dit soort producten daarom af. Kies liever voor een bewezen, diergeneeskundig vlooien- en tekenmiddel.

    Terug naar blog