Airedaleterriër

De Airedaleterriër is de grootste van alle terriers en wordt daarom ook wel de ‘koning van de terriërs’ genoemd. Hij heeft een krachtig maar elegant silhouet met lange benen, een rechthoekige kop met zware wenkbrauwen en een baard, en een dichte, ruwe vacht die rijk tan kleurig is met een zwart of grijszwarte zadel. Zijn gespierde lichaam en hoge, trotse staart geven hem een alerte en energieke uitstraling.

De Airedaleterriër is een langbenige terriër met een sterk lichaam en diepe borst. De kop is lang en rechthoekig met een rechte neusrug, kleine donkere ogen en V-vormige, half neerhangende oren; een zwaar bebaarde snuit en markante wenkbrauwen benadrukken zijn expressie. Zijn vacht is dicht en draadachtig, rijk tan van kleur met een zwart of grijszwarte zadel. De staart wordt hoog gedragen en de ledematen zijn recht en gespierd.

De Airedaleterriër is intelligent, energiek en moedig. Hij heeft een zelfstandige aard en werd gefokt als werkhond, waardoor hij graag bezig is. Tegenover zijn gezin is hij loyaal en aanhankelijk, maar hij blijft vaak gereserveerd tegenover vreemden. Door zijn intelligentie leert hij snel, maar hij heeft consequente, respectvolle training nodig en voldoende beweging en geestelijke uitdaging.

De Airedaleterriër ontstond in de 19e eeuw in de vallei van de rivier de Aire in Yorkshire, Engeland. Lokale arbeiders kruisten verschillende terriers met de Otterhound om een veelzijdige hond te creëren die ratten en otters in de rivieren kon jagen, maar ook grotere wildsoorten kon opsporen. Oorspronkelijk stond het ras bekend als de Bingley- of Waterside-terrier, maar later werd het naar de Aire-dal vernoemd. Dankzij zijn veelzijdigheid werd de Airedaleterriër populair; tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij als boodschapper, waakhond en politiehond.