Amerikaanse Waterspaniël

De Amerikaanse Waterspaniël is een middelgrote, stevig gebouwde jachthond met een compacte maar krachtige lichaamsbouw. Hij is iets langer dan hoog en vertoont een harmonieus silhouet zonder zwaar of log te lijken. De kop is in verhouding met een redelijk brede schedel, duidelijke maar niet overdreven stop en een vierkante snuit met strakke lippen en een donkere neus. De middelgrote ogen staan ver uit elkaar en zijn lichtgeelbruin tot donkerbruin, passend bij de vachtkleur; felgele ogen worden beschouwd als fout. De lange, lobvormige oren zijn net iets boven de ooglijn geplaatst en reiken tot aan de neus. De nek is gespierd en licht gebogen; de rug is recht met een lichte helling naar het kruis en de borst is diep en goed gewelfd. De staart is middelmatig van lengte, licht gebogen en wordt net boven of onder de ruglijn gedragen. Het lichaam is bedekt met een dubbele vacht die kan variëren van gemarcelde golven tot strakke krullen en is altijd voorzien van een dichte ondervacht. De kleuren zijn effen leverkleur, bruin of chocolade met eventueel een beetje wit aan tenen of borst. Reuen wegen doorgaans 14 tot 20 kg en teven ongeveer 11 tot 18 kg; zowel reuen als teven meten 38–46 cm aan de schofthoogte.

De Amerikaanse Waterspaniël heeft een matige hoofdlengte met een brede, volle schedel en een matig gedefinieerde stop. De vierkante snuit is even lang als de schedel, met strakke lippen en een donkere neus. De middelgrote ogen staan wijd uit elkaar en zijn lichtgeelbruin tot donkerbruin; citroengele ogen zijn ongewenst. De lobvormige oren zijn lang en breed, iets boven de ooglijn geplaatst en met een fijne beharing. Zijn nek is middelmatig lang, gespierd en licht gewelfd, overgaand in een rechte rug met een lichte helling naar het kruis. Het lichaam is iets langer dan hoog, goed gespierd met een diepe, niet te brede borst en goed gewelfde ribben. Het beenwerk is recht en stevig met middelgrote, goed gesloten voeten die sterk beklemd en voorzien van zwemvliezen zijn. De staart heeft een gemiddelde lengte, is als een wipplank gebogen en wordt vrolijk net boven of onder de ruglijn gedragen. De vacht bestaat uit een dichte ondervacht en een buitenlaag met marcelgolven tot krullen; de oren, poten en staart hebben matige bevedering. Toegestane kleuren zijn effen leverkleur, bruin of donker chocolade met eventueel wat wit aan tenen of borst. Schofthoogte voor zowel reuen als teven 38–46 cm; gewicht 11–20 kg, in verhouding tot de grootte.

De Amerikaanse Waterspaniël is een levendige en intelligente hond met een grote wil om te werken. Hij is vriendelijk en aanhankelijk tegenover zijn eigen mensen en gaat doorgaans goed om met kinderen, mits hij van jongs af aan sociaal wordt opgevoed. Tegenover vreemden kan hij gereserveerd of waakzaam zijn, maar agressie is niet typisch voor het ras. Deze hond heeft een sterke jachtdrift, een alerte neus en houdt ervan om te zwemmen en te apporteren. Door zijn energieniveau en behoefte aan mentale uitdagingen is hij minder geschikt voor een leven als bankhond; hij gedijt bij een actief gezin dat hem dagelijks voldoende beweging, training en aandacht biedt. Consequente, positieve opvoeding is belangrijk, want hij kan soms koppig of zelfstandig zijn. Met de juiste begeleiding ontwikkelt hij zich tot een loyale huisgenoot en veelzijdige werkhond.

De Amerikaanse Waterspaniël ontstond halverwege de negentiende eeuw in de Fox- en Wolf River‑valleien van Wisconsin. Pioniers en jagers hadden een compacte maar krachtige hond nodig die in een kano of skiff kon meereizen zonder het vaartuig uit balans te brengen, een waterafstotende vacht had en zowel op land als in het water wild kon opsporen en apporteren. Om aan deze eisen te voldoen werden verschillende spaniëls gekruist met krulharige retrievers en mogelijk Poedels. De resulterende bruine spaniël met krulvacht werd vooral bekend als betrouwbare marktjager voor eenden. In 1906 startte dierenarts Fred Pfeifer in New London, Wisconsin, een rasclub en legde hij een rasstandaard vast om het ras te behouden. De United Kennel Club erkende de Amerikaanse Waterspaniël in 1920, de Field Dog Stud Book in 1938 en de American Kennel Club in 1940. In 1986 benoemde de staat Wisconsin het ras tot officiële staats­hond. Tegenwoordig is het een zeldzame maar gewaardeerde allround jachthond en gezinshond, met naar schatting slechts enkele duizenden honden wereldwijd.