Australische Herder

De Australische Herder is een middelgrote herdershond met een harmonieuze, licht rechthoekige bouw. Het lichaam is gespierd maar elegant met een rechte rug en licht aflopend kruis. De schedel is licht gewelfd en ongeveer even lang als de krachtige, taps toelopende snuit; de stop is matig. De oren zijn driehoekig, middelgroot en hoog aangezet en vallen naar voren of opzij. De ogen zijn amandelvormig en kunnen bruin, blauw, amber of een combinatie daarvan zijn. De hals is sterk en matig lang, de borst diep en goed gewelfd en de lendenen krachtig. De staart is recht en kan van nature zeer kort (natural bobtail) of lang zijn en wordt in rust hangend gedragen. De vacht bestaat uit een dichte, weerbestendige ondervacht en een halflange tot middellange bovenvacht die recht of licht golvend is. Kleurvariaties zijn blue merle, red merle, zwart of rood, al dan niet met witte en koperkleurige aftekeningen. Reuen zijn 52–58 cm hoog en wegen 23–30 kg; teven meten 45–52 cm en wegen 14–20 kg.

Het lichaam is iets langer dan hoog, met stevige botten en goed gehoekte ledematen. De rug is recht en sterk en de borst breed en diep. Het hoofd is matig breed en licht gewelfd met een goed geproportioneerde snuit en een zwarte of leverkleurige neus passend bij de vachtkleur. De oren zijn hoog aangezet, driehoekig en worden half naar voren of opzij gedragen. Amandelvormige ogen variëren van bruin en amber tot blauw en hazelnoot; marmering kan voorkomen. De hals is stevig en gaat over in een duidelijke schoft. De benen zijn krachtig met ovale voeten en stevige kussentjes. De staart varieert van een natuurlijke bobtail tot een volle staart van gemiddelde lengte die in een lichte boog wordt gedragen. De dubbele vacht heeft een dichte ondervacht en een halflange bovenvacht die recht of licht golvend is; lengte en dichtheid variëren per seizoen. Kleuren zijn blue merle, red merle, zwart of rood met of zonder koperkleurige en witte aftekeningen, maar witte aftekeningen mogen het lichaam niet domineren. Reuen bereiken 52–58 cm schofthoogte en wegen 23–30 kg; teven zijn 45–52 cm en 14–20 kg.

De Australische Herder is intelligent, energiek en leergierig. Hij heeft een sterk herdersinstinct en is zeer trouw aan zijn gezin; zijn beschermingsdrang uit zich zonder agressie. Deze hond houdt ervan om te werken en heeft dagelijks veel mentale en fysieke uitdaging nodig om gelukkig te blijven. Hij leert snel en is gehoorzaam, maar kan ook eigenzinnig en waaks zijn. Vroege socialisatie en consequente, positieve training zijn belangrijk om verlegenheid of overmatige waakzaamheid te voorkomen. Met de juiste begeleiding gaat hij doorgaans goed om met kinderen en andere dieren, al kan hij vanuit zijn instinct proberen mensen of dieren bijeen te drijven.

Hoewel de naam anders doet vermoeden, komt de Australische Herder oorspronkelijk uit de Verenigde Staten. Het ras ontstond begin 20e eeuw uit kruisingen van Europese en Australische herdershonden die door Baskische en Spaanse migranten naar Noord‑Amerika werden meegenomen. Ze werden ontwikkeld om te werken met de merinoschapen die vanuit Australië naar de VS waren geëxporteerd, wat tot de naam "Australian Shepherd" leidde. In de jaren zeventig werd het eerste fokboek opgericht en in 1977 stelde de Australian Shepherd Club of America (ASCA) een rasstandaard vast. De American Kennel Club erkende het ras in 1993 en de FCI volgde in 1996. De Australische Herder groeide uit tot een veelzijdige boerderij- en ranchhond en werd later ook populair als show- en gezinshond, mede dankzij optredens in westernfilms en televisieprogramma’s.