Engelse Foxhound

Wie de Engelse Foxhound voor het eerst ziet, herkent meestal direct een hond met de volgende kenmerken: grote, evenwichtige, atletische geurhond met diepe borst en klassieke jachthondkop. De bouw is volledig gericht op uithoudingsvermogen en nauwkeurig geurwerk. Het ras komt het best tot zijn recht bij eigenaars met veel ruimte, minder geschikt als luie huishond. Daarbij hoort meestal ook veel wandelingen, geurwerk en management van het sterke jachtinstinct. Juist die mix van uitstraling en aanleg maakt de Engelse Foxhound aantrekkelijk voor liefhebbers die goed weten welk type hond zij in huis halen.

Qua totaalbeeld zie je bij de Engelse Foxhound een hond met de volgende kenmerken: grote, evenwichtige, atletische geurhond met diepe borst en klassieke jachthondkop. Veel geurhonden zijn lager op de benen of juist gebouwd voor eindeloze draf, met lange oren, ruime neusgangen en een lichaam dat uithoudingsvermogen ondersteunt. Hoofd, oren, oogvorm en staartdracht moeten aansluiten bij die algemene indruk en horen het werkverleden of het gezelschapstype van het ras te ondersteunen. De vacht is korte harde vacht, terwijl de kleur meestal wordt omschreven als meestal driekleur of andere houndkleuren. Reuen worden doorgaans 58 tot 64 cm hoog en wegen meestal 29 tot 34 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 56 tot 61 cm en een gewicht van 25 tot 32 kg. Samengevat moet het exterieur niet alleen mooi ogen, maar vooral logisch passen bij de historische taak, de manier van bewegen en het algemene rastype. Zoals bij veel jacht- en windhonden is de belijning functioneel: niets overbodigs, maar wel genoeg lengte en diepte om efficiënt te bewegen.

Het temperament van de Engelse Foxhound draait meestal om sociaal, energiek, gehard en zelfstandig in roedelverband. Met kinderen is het vaak verdraagzaam, maar buiten volgt het liever een interessante geur dan een commando. Trainbaarheid is aanwezig, maar een interessante geur wint vaak van gehoorzaamheid als de basis nog niet stevig staat. Voor een prettig dagelijks leven is het belangrijk om rekening te houden met veel wandelingen, geurwerk en management van het sterke jachtinstinct. De omgang met andere dieren vraagt vaak extra aandacht, omdat jachtinstinct, territoriaal gedrag of zelfstandigheid een rol kunnen spelen. Daarom is dit ras vooral geschikt voor mensen die bewust kiezen voor zijn sterke en minder makkelijke kanten, in plaats van alleen voor het uiterlijk.

De Engelse Foxhound vindt zijn oorsprong in Groot-Brittannië en werd oorspronkelijk gebruikt voor taken als roedeljacht op vos. In Engeland eeuwenlang gefokt voor de georganiseerde vossenjacht te paard. Het jachtverleden verklaart nog steeds veel van de huidige bouw, het bewegingspatroon en het soms zelfstandige karakter. In de 19e en 20e eeuw zorgden rasverenigingen, standaarden en gerichte fokprogramma's er vaak voor dat het uiterlijk en het karakter duidelijker werden omschreven. In de moderne tijd wordt het ras meestal als huishond, sporthond of showhond gehouden, maar de oorspronkelijke functie is in veel details nog altijd herkenbaar.