Harrier

De Harrier is meteen herkenbaar aan zijn typische verschijning: middelgrote tot grote geurhond met sterke benen, diepe borst en klassieke jachthondverhoudingen. De bouw is volledig gericht op uithoudingsvermogen en nauwkeurig geurwerk. In het dagelijks leven past de Harrier vooral goed in een situatie met voor actieve baasjes die een echte jachthondmentaliteit waarderen. Daarbij hoort meestal ook veel wandelingen, geurwerk en management van het sterke jachtinstinct. Met de juiste begeleiding ontwikkelt de Harrier zich meestal tot een hond die sterk op zijn mensen betrokken blijft.

Qua totaalbeeld zie je bij de Harrier een hond met de volgende kenmerken: middelgrote tot grote geurhond met sterke benen, diepe borst en klassieke jachthondverhoudingen. Veel geurhonden zijn lager op de benen of juist gebouwd voor eindeloze draf, met lange oren, ruime neusgangen en een lichaam dat uithoudingsvermogen ondersteunt. Hoofd, oren, oogvorm en staartdracht moeten aansluiten bij die algemene indruk en horen het werkverleden of het gezelschapstype van het ras te ondersteunen. De vacht is korte harde vacht, terwijl de kleur meestal wordt omschreven als meestal tricolor, rood-wit of lemon-wit. Reuen worden doorgaans 48 tot 55 cm hoog en wegen meestal 20 tot 27 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 46 tot 53 cm en een gewicht van 18 tot 25 kg. Samengevat moet het exterieur niet alleen mooi ogen, maar vooral logisch passen bij de historische taak, de manier van bewegen en het algemene rastype. Zoals bij veel jacht- en windhonden is de belijning functioneel: niets overbodigs, maar wel genoeg lengte en diepte om efficiënt te bewegen.

In karakter wordt de Harrier vaak omschreven als vrolijk, uithoudingsvermogenrijk, sociaal en geurgedreven. Met kinderen is het vaak verdraagzaam, maar buiten volgt het liever een interessante geur dan een commando. Trainbaarheid is aanwezig, maar een interessante geur wint vaak van gehoorzaamheid als de basis nog niet stevig staat. Voor een prettig dagelijks leven is het belangrijk om rekening te houden met veel wandelingen, geurwerk en management van het sterke jachtinstinct. De omgang met andere dieren vraagt vaak extra aandacht, omdat jachtinstinct, territoriaal gedrag of zelfstandigheid een rol kunnen spelen. Daarom is dit ras vooral geschikt voor mensen die bewust kiezen voor zijn sterke en minder makkelijke kanten, in plaats van alleen voor het uiterlijk.

De geschiedenis van de Harrier begint in Groot-Brittannië, waar het ras werd ingezet voor taken als roedeljacht op haas. Engels roedelras, qua formaat tussen Beagle en Foxhound in. Het jachtverleden verklaart nog steeds veel van de huidige bouw, het bewegingspatroon en het soms zelfstandige karakter. In de 19e en 20e eeuw zorgden rasverenigingen, standaarden en gerichte fokprogramma's er vaak voor dat het uiterlijk en het karakter duidelijker werden omschreven. In de moderne tijd wordt het ras meestal als huishond, sporthond of showhond gehouden, maar de oorspronkelijke functie is in veel details nog altijd herkenbaar.