Dat kan zeker, maar alleen wanneer de Engelse Setter voldoende beweging, duidelijke opvoeding en dagelijks contact krijgt. In gezinnen met kinderen doet het ras het het best als iedereen rustig en consequent met de hond omgaat en er vroeg wordt gewerkt aan socialisatie met mensen en andere dieren. Of het ras bij beginners past, hangt vooral af van tijd, socialisatie, training en de bereidheid om aan de specifieke behoeften van het ras tegemoet te komen.

Reuen worden doorgaans 65 tot 68 cm hoog en wegen meestal 25 tot 36 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 61 tot 65 cm en een gewicht van 20 tot 30 kg. Binnen die bandbreedtes bestaat natuurlijk individuele variatie, maar deze cijfers geven een goed beeld van de gebruikelijke grootte en het gewicht van het ras. Bij rassen met meerdere maten of varianten kan de spreiding duidelijk groter zijn dan bij rassen met één vast formaat.

Bij de Engelse Setter vraagt de vacht vooral regelmaat. Door de lange zijdeachtige vlakke of licht golvende vacht is meerdere keren per week borstelen verstandig, zeker op oren, broek en staart waar sneller klitten ontstaan. Regelmatige controle van oren, voeten, huidplooien of baard helpt de verzorging compleet te houden. Door die routine vast te houden blijft de vacht meestal beter in conditie en voorkom je klitten of huidproblemen.

De Engelse Setter komt uit Groot-Brittannië. Oorspronkelijk werd het ras gebruikt voor taken als voorstaan van veerwild. Ontwikkeld in Engeland uit oude setting spaniels en later verfijnd door Laverack en Llewellin lijnen, waarna het ras later via rasverenigingen en fokprogramma's beter werd vastgelegd en ook buiten het oorspronkelijke werkgebied bekend werd.

Ja, bij dit ras hoort beweging echt bij een gelukkig dagelijks leven. Reken in de praktijk op ruime dagelijkse beweging en activiteiten waarbij hij zijn neus en snelheid kwijt kan. Naast wandelen helpt ook mentale uitdaging, zoals speuren, trainen, apporteren of rustig meedenken met het gezin, om verveling en ongewenst gedrag te voorkomen.

Harde correcties werken meestal averechts; een setter leert beter met motivatie en herhaling. Door de intelligentie en de sterke band met de eigenaar leert het vaak snel, zolang training afwisselend en eerlijk blijft. Vroege socialisatie, duidelijke huisregels en voldoende rustmomenten zorgen meestal voor het beste resultaat.