Ierse Setter

Wie de Ierse Setter voor het eerst ziet, herkent meestal direct een hond met de volgende kenmerken: grote, elegante setter met lang hoofd, diepe borst en vloeiende lijnen. De combinatie van stijl, snelheid en zachtheid maakt dit ras geliefd bij jagers én actieve gezinnen. In het dagelijks leven past de Ierse Setter vooral goed in een situatie met sportieve gezinnen die een sociale jachthond willen. Daarbij hoort meestal ook ruime dagelijkse beweging en activiteiten waarbij hij zijn neus en snelheid kwijt kan. Met de juiste begeleiding ontwikkelt de Ierse Setter zich meestal tot een hond die sterk op zijn mensen betrokken blijft.

Het uiterlijk van de Ierse Setter draait om een totaalindruk met grote, elegante setter met lang hoofd, diepe borst en vloeiende lijnen. Het lichaam is doorgaans iets langer en eleganter belijnd dan dat van veel andere staande honden, met een vloeiende halslijn en vrij uitgrijpende bewegingen. Hoofd, oren, oogvorm en staartdracht moeten aansluiten bij die algemene indruk en horen het werkverleden of het gezelschapstype van het ras te ondersteunen. De vacht is lange zijdeachtige vacht met behang, terwijl de kleur meestal wordt omschreven als rijk kastanjerood. Reuen worden doorgaans rond 67 cm hoog en wegen meestal 27 tot 32 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van rond 62 cm en een gewicht van 24 tot 29 kg. Samengevat moet het exterieur niet alleen mooi ogen, maar vooral logisch passen bij de historische taak, de manier van bewegen en het algemene rastype. De voeten moeten voldoende gesloten en sterk zijn, omdat een jachthond alleen met een degelijk fundament langdurig kan presteren.

In karakter wordt de Ierse Setter vaak omschreven als uitbundig, vriendelijk, gevoelig en energiek. Met kinderen is het meestal vriendelijk en speels, al vraagt de jeugdigheid om begeleiding. Harde correcties werken meestal averechts; een setter leert beter met motivatie en herhaling. Qua beweging vraagt de Ierse Setter doorgaans ruime dagelijkse beweging en activiteiten waarbij hij zijn neus en snelheid kwijt kan. Zoals bij elk ras bepalen socialisatie, ervaring van de eigenaar en dagelijkse structuur in hoge mate hoe prettig het karakter in huis tot uiting komt. Daarom is dit ras vooral geschikt voor mensen die bewust kiezen voor zijn sterke en minder makkelijke kanten, in plaats van alleen voor het uiterlijk.

De geschiedenis van de Ierse Setter begint in Ierland, waar het ras werd ingezet voor taken als voorstaan van veerwild. In Ierland ontwikkeld uit rood-witte setters en andere vogelhonden tot een snelle roodharige setter. Naarmate de jacht veranderde, verschoof de nadruk vaak van puur functiegericht fokken naar een combinatie van werkvermogen, exterieur en gezinseigenschappen. In de 19e en 20e eeuw zorgden rasverenigingen, standaarden en gerichte fokprogramma's er vaak voor dat het uiterlijk en het karakter duidelijker werden omschreven. In de moderne tijd wordt het ras meestal als huishond, sporthond of showhond gehouden, maar de oorspronkelijke functie is in veel details nog altijd herkenbaar.