Dat kan zeker, maar alleen wanneer de Havanezer voldoende beweging, duidelijke opvoeding en dagelijks contact krijgt. In gezinnen met kinderen doet het ras het het best als iedereen rustig en consequent met de hond omgaat en er vroeg wordt gewerkt aan socialisatie met mensen en andere dieren. Voor beginnende hondenbezitters kan het vaak een haalbare keuze zijn, mits er tijd is voor dagelijkse aandacht, opvoeding en passende verzorging.

Reuen worden doorgaans 23 tot 27 cm hoog en wegen meestal 4 tot 7 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 21 tot 26 cm en een gewicht van 3,5 tot 6,5 kg. Binnen die bandbreedtes bestaat natuurlijk individuele variatie, maar deze cijfers geven een goed beeld van de gebruikelijke grootte en het gewicht van het ras. Bij rassen met meerdere maten of varianten kan de spreiding duidelijk groter zijn dan bij rassen met één vast formaat.

Bij de Havanezer vraagt de vacht vooral regelmaat. Door de lange zijdeachtige of golvende vacht is meerdere keren per week borstelen verstandig, zeker op oren, broek en staart waar sneller klitten ontstaan. Regelmatige controle van oren, voeten, huidplooien of baard helpt de verzorging compleet te houden. Door die routine vast te houden blijft de vacht meestal beter in conditie en voorkom je klitten of huidproblemen.

De Havanezer komt uit Cuba. Oorspronkelijk werd het ras gebruikt voor taken als gezelschaps- en schoothond. Afkomstig uit de bichonfamilie die via Spaanse koloniale routes op Cuba belandde, waarna het ras later via rasverenigingen en fokprogramma's beter werd vastgelegd en ook buiten het oorspronkelijke werkgebied bekend werd.

In vergelijking met veel werk- en jachtrassen is de bewegingsbehoefte meestal matig, maar helemaal zonder dagelijkse activiteit kan ook dit ras niet. Reken in de praktijk op nauwe betrokkenheid bij het gezin en regelmatige, maar meestal goed te overzien beweging. Naast wandelen helpt ook mentale uitdaging, zoals speuren, trainen, apporteren of rustig meedenken met het gezin, om verveling en ongewenst gedrag te voorkomen.

De opvoeding is meestal goed te sturen met veel contact, beloning en duidelijke routines. Vroege socialisatie, korte duidelijke sessies en consequente huisregels helpen meestal meer dan lange, saaie oefeningen. Het ras reageert meestal beter op samenwerking en beloning dan op druk of harde correcties.