Dat kan zeker, maar alleen wanneer de Leonberger voldoende beweging, duidelijke opvoeding en dagelijks contact krijgt. In gezinnen met kinderen doet het ras het het best als iedereen rustig en consequent met de hond omgaat en er vroeg wordt gewerkt aan socialisatie met mensen en andere dieren. Of het ras bij beginners past, hangt vooral af van tijd, socialisatie, training en de bereidheid om aan de specifieke behoeften van het ras tegemoet te komen.

Reuen worden doorgaans 72 tot 80 cm hoog en wegen meestal 50 tot 70 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 65 tot 75 cm en een gewicht van 40 tot 55 kg. Binnen die bandbreedtes bestaat natuurlijk individuele variatie, maar deze cijfers geven een goed beeld van de gebruikelijke grootte en het gewicht van het ras. Bij rassen met meerdere maten of varianten kan de spreiding duidelijk groter zijn dan bij rassen met één vast formaat.

Bij de Leonberger vraagt de vacht vooral regelmaat. Door de middellange tot lange waterafstotende vacht is meerdere keren per week borstelen verstandig, zeker op oren, broek en staart waar sneller klitten ontstaan. Regelmatige controle van oren, voeten, huidplooien of baard helpt de verzorging compleet te houden. Door die routine vast te houden blijft de vacht meestal beter in conditie en voorkom je klitten of huidproblemen.

De Leonberger komt uit Duitsland. Oorspronkelijk werd het ras gebruikt voor taken als gezelschap, trekwerk en waakfunctie. In de 19e eeuw in Leonberg ontwikkeld uit onder meer Newfoundlander, Sint-Bernard en berghonden, waarna het ras later via rasverenigingen en fokprogramma's beter werd vastgelegd en ook buiten het oorspronkelijke werkgebied bekend werd.

De behoefte is meestal middelmatig tot redelijk hoog: geen eindeloze topsport, maar wel dagelijkse, gelijkmatige beweging. Reken in de praktijk op ruimte, gelijkmatige beweging en een eigenaar die een grote hond rustig begeleidt. Naast wandelen helpt ook mentale uitdaging, zoals speuren, trainen, apporteren of rustig meedenken met het gezin, om verveling en ongewenst gedrag te voorkomen.

Door hun grootte loont een vroege, rustige basisopvoeding enorm. Vroege socialisatie, korte duidelijke sessies en consequente huisregels helpen meestal meer dan lange, saaie oefeningen. Het ras reageert meestal beter op samenwerking en beloning dan op druk of harde correcties. Met geduld, herhaling en een eerlijke aanpak kom je meestal verder dan met druk of frustratie.