Pointer

De Pointer is meteen herkenbaar aan zijn typische verschijning: grote, elegante atleet met lange droge kop, hangoren en diepe borst. Hij combineert een sportieve bouw met een sterke neus en een grote bereidheid om samen te werken. In het dagelijks leven past de Pointer vooral goed in een situatie met zeer actieve mensen of jagers die veel buiten zijn. Daarbij hoort meestal ook dagelijks veel beweging, neuswerk en samenwerking met de eigenaar. Met de juiste begeleiding ontwikkelt de Pointer zich meestal tot een hond die sterk op zijn mensen betrokken blijft.

Bij de Pointer vormen deze details samen het rastype: grote, elegante atleet met lange droge kop, hangoren en diepe borst. Het silhouet hoort atletisch en functioneel te zijn, met voldoende beenlengte, een diepe borst en een soepel gangwerk dat geschikt is voor urenlang werken in veld, bos en water. Hoofd, oren, oogvorm en staartdracht moeten aansluiten bij die algemene indruk en horen het werkverleden of het gezelschapstype van het ras te ondersteunen. De vacht is korte gladde vacht, terwijl de kleur meestal wordt omschreven als lever, citroen, zwart of oranje met wit, soms effen. Reuen worden doorgaans 63 tot 69 cm hoog en wegen meestal 25 tot 34 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 61 tot 66 cm en een gewicht van 20 tot 30 kg. Samengevat moet het exterieur niet alleen mooi ogen, maar vooral logisch passen bij de historische taak, de manier van bewegen en het algemene rastype. De voeten moeten voldoende gesloten en sterk zijn, omdat een jachthond alleen met een degelijk fundament langdurig kan presteren.

In karakter wordt de Pointer vaak omschreven als energiek, vriendelijk, snel en gefocust. Met kinderen gaat dit ras doorgaans goed om wanneer het voldoende beweging krijgt en leert tot rust te komen. De training verloopt het best met afwisseling, zachte duidelijkheid en veel samenwerking. Qua beweging vraagt de Pointer doorgaans dagelijks veel beweging, neuswerk en samenwerking met de eigenaar. Zoals bij elk ras bepalen socialisatie, ervaring van de eigenaar en dagelijkse structuur in hoge mate hoe prettig het karakter in huis tot uiting komt. Daarom is dit ras vooral geschikt voor mensen die bewust kiezen voor zijn sterke en minder makkelijke kanten, in plaats van alleen voor het uiterlijk.

De geschiedenis van de Pointer begint in Groot-Brittannië, waar het ras werd ingezet voor taken als voorstaan van veerwild. In Engeland ontwikkeld uit Spaanse en andere vogelhonden tot de klassieke Pointer. Naarmate de jacht veranderde, verschoof de nadruk vaak van puur functiegericht fokken naar een combinatie van werkvermogen, exterieur en gezinseigenschappen. In de 19e en 20e eeuw zorgden rasverenigingen, standaarden en gerichte fokprogramma's er vaak voor dat het uiterlijk en het karakter duidelijker werden omschreven. In de moderne tijd wordt het ras meestal als huishond, sporthond of showhond gehouden, maar de oorspronkelijke functie is in veel details nog altijd herkenbaar.