Dat kan zeker, maar alleen wanneer de Schotse Terriër voldoende beweging, duidelijke opvoeding en dagelijks contact krijgt. In gezinnen met kinderen doet het ras het het best als iedereen rustig en consequent met de hond omgaat en er vroeg wordt gewerkt aan socialisatie met mensen en andere dieren. Voor beginners is het ras meestal minder vanzelfsprekend, omdat karakter, kracht, zelfstandigheid of bewegingsbehoefte om ervaring en consequente begeleiding vragen.

Reuen worden doorgaans 25 tot 28 cm hoog en wegen meestal 8 tot 10 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 24 tot 27 cm en een gewicht van 7 tot 9 kg. Binnen die bandbreedtes bestaat natuurlijk individuele variatie, maar deze cijfers geven een goed beeld van de gebruikelijke grootte en het gewicht van het ras. Bij rassen met meerdere maten of varianten kan de spreiding duidelijk groter zijn dan bij rassen met één vast formaat.

De Schotse Terriër heeft harde draadachtige vacht met baard en wenkbrauwen, wat meestal betekent dat regelmatig borstelen nodig is en dat handmatig trimmen of plukken bij sommige lijnen helpt om de structuur netjes te houden. Regelmatige controle van oren, voeten, huidplooien of baard helpt de verzorging compleet te houden. Door die routine vast te houden blijft de vacht meestal beter in conditie en voorkom je klitten of huidproblemen.

De Schotse Terriër komt uit Schotland. Oorspronkelijk werd het ras gebruikt voor taken als jacht op vos, das en ongedierte. Klassieke Schotse hooglandterriër, al eeuwenlang als werkhond bekend, waarna het ras later via rasverenigingen en fokprogramma's beter werd vastgelegd en ook buiten het oorspronkelijke werkgebied bekend werd.

Ja, bij dit ras hoort beweging echt bij een gelukkig dagelijks leven. Reken in de praktijk op veel beweging, spel en grenzen zodat het zelfstandige karakter in goede banen blijft. Naast wandelen helpt ook mentale uitdaging, zoals speuren, trainen, apporteren of rustig meedenken met het gezin, om verveling en ongewenst gedrag te voorkomen.

Terriërs leren snel, maar selectief; korte, duidelijke sessies houden de motivatie beter vast. Vroege socialisatie, korte duidelijke sessies en consequente huisregels helpen meestal meer dan lange, saaie oefeningen. Het ras reageert meestal beter op samenwerking en beloning dan op druk of harde correcties.