Norfolk Terriër

De Norfolk Terriër is een terriërachtige huishond uit Engeland die opvalt door zijn bouw: kleine, compacte terriër met vallende V-oren, korte rug en vosachtige expressie. Zoals bij veel terriërs gaan een compacte bouw en veel lef hand in hand. Het ras komt het best tot zijn recht in een huishouden met fijne kleine gezinshond voor mensen die een werkterriër in klein formaat willen. Daarbij hoort meestal ook veel beweging, spel en grenzen zodat het zelfstandige karakter in goede banen blijft. Wie bewust kiest voor dit ras, kiest dus niet alleen voor uiterlijk, maar ook voor een heel eigen combinatie van verzorging, beweging en karakter.

Bij de Norfolk Terriër vormen deze details samen het rastype: kleine, compacte terriër met vallende V-oren, korte rug en vosachtige expressie. Een terriër hoort compact, hard en beweeglijk te zijn, met een hoofd en voorhand die passen bij werk in kleine ruimtes of ruig terrein. Hoofd, oren, oogvorm en staartdracht moeten aansluiten bij die algemene indruk en horen het werkverleden of het gezelschapstype van het ras te ondersteunen. De vacht is harde ruwe vacht, terwijl de kleur meestal wordt omschreven als rood, wheaten, black-and-tan of grizzle. Reuen worden doorgaans 24 tot 25 cm hoog en wegen meestal 5 tot 6 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 23 tot 24 cm en een gewicht van 5 tot 6 kg. Samengevat moet het exterieur niet alleen mooi ogen, maar vooral logisch passen bij de historische taak, de manier van bewegen en het algemene rastype. Een goede vertegenwoordiger oogt hard, compact en klaar voor actie, zonder zwaar of log te worden.

Wie met een Norfolk Terriër samenleeft, merkt al snel hoe sterk eigenschappen als vrolijk, moedig, sociaal en alert aanwezig kunnen zijn. Met kinderen die honden respecteren kan dit type prima samenleven, maar de terriërmentaliteit blijft duidelijk aanwezig. Terriërs leren snel, maar selectief; korte, duidelijke sessies houden de motivatie beter vast. Qua beweging vraagt de Norfolk Terriër doorgaans veel beweging, spel en grenzen zodat het zelfstandige karakter in goede banen blijft. De omgang met andere dieren vraagt vaak extra aandacht, omdat jachtinstinct, territoriaal gedrag of zelfstandigheid een rol kunnen spelen. Daarom is dit ras vooral geschikt voor mensen die bewust kiezen voor zijn sterke en minder makkelijke kanten, in plaats van alleen voor het uiterlijk.

De Norfolk Terriër vindt zijn oorsprong in Engeland en werd oorspronkelijk gebruikt voor taken als ongediertejacht op boerderijen. Afkomstig uit East Anglia, waar hij samen met de Norwich één ras vormde. Terriërs werden traditioneel geselecteerd op lef, vasthoudendheid en een lichaam waarmee ze ook in krappe of ruwe omstandigheden konden werken. In de 19e en 20e eeuw zorgden rasverenigingen, standaarden en gerichte fokprogramma's er vaak voor dat het uiterlijk en het karakter duidelijker werden omschreven. In de moderne tijd wordt het ras meestal als huishond, sporthond of showhond gehouden, maar de oorspronkelijke functie is in veel details nog altijd herkenbaar.