Norwich Terriër

De Norwich Terriër is meteen herkenbaar aan zijn typische verschijning: kleine, gedrongen terriër met rechtopstaande oren, korte snuit en sterke botten. Zoals bij veel terriërs gaan een compacte bouw en veel lef hand in hand. Het ras komt het best tot zijn recht in een huishouden met actieve huishoudens die een compacte terriër met humor willen. Daarbij hoort meestal ook veel beweging, spel en grenzen zodat het zelfstandige karakter in goede banen blijft. Wie bewust kiest voor dit ras, kiest dus niet alleen voor uiterlijk, maar ook voor een heel eigen combinatie van verzorging, beweging en karakter.

Het uiterlijk van de Norwich Terriër draait om een totaalindruk met kleine, gedrongen terriër met rechtopstaande oren, korte snuit en sterke botten. Een terriër hoort compact, hard en beweeglijk te zijn, met een hoofd en voorhand die passen bij werk in kleine ruimtes of ruig terrein. Hoofd, oren, oogvorm en staartdracht moeten aansluiten bij die algemene indruk en horen het werkverleden of het gezelschapstype van het ras te ondersteunen. De vacht is harde ruwe vacht, terwijl de kleur meestal wordt omschreven als rood, wheaten, black-and-tan of grizzle. Reuen worden doorgaans 25 tot 26 cm hoog en wegen meestal 5 tot 6,5 kg; teven blijven vaak iets kleiner met een schofthoogte van 24 tot 25 cm en een gewicht van 5 tot 6 kg. Samengevat moet het exterieur niet alleen mooi ogen, maar vooral logisch passen bij de historische taak, de manier van bewegen en het algemene rastype. Een goede vertegenwoordiger oogt hard, compact en klaar voor actie, zonder zwaar of log te worden.

De geschiedenis van de Norwich Terriër begint in Engeland, waar het ras werd ingezet voor taken als rattenjacht en boerderijwerk. Oude Britse werkterriër uit Norfolk; de rechtorige variant werd apart van de Norfolk erkend. Terriërs werden traditioneel geselecteerd op lef, vasthoudendheid en een lichaam waarmee ze ook in krappe of ruwe omstandigheden konden werken. In de 19e en 20e eeuw zorgden rasverenigingen, standaarden en gerichte fokprogramma's er vaak voor dat het uiterlijk en het karakter duidelijker werden omschreven. In de moderne tijd wordt het ras meestal als huishond, sporthond of showhond gehouden, maar de oorspronkelijke functie is in veel details nog altijd herkenbaar.

De geschiedenis van de Norwich Terriër begint in Engeland, waar het ras werd ingezet voor taken als rattenjacht en boerderijwerk. Oude Britse werkterriër uit Norfolk; de rechtorige variant werd apart van de Norfolk erkend. Terriërs werden traditioneel geselecteerd op lef, vasthoudendheid en een lichaam waarmee ze ook in krappe of ruwe omstandigheden konden werken. In de 19e en 20e eeuw zorgden rasverenigingen, standaarden en gerichte fokprogramma's er vaak voor dat het uiterlijk en het karakter duidelijker werden omschreven. In de moderne tijd wordt het ras meestal als huishond, sporthond of showhond gehouden, maar de oorspronkelijke functie is in veel details nog altijd herkenbaar.