Australische Terriër

De Australian Terriër is een compacte, laagbenige terriër met een iets langer lichaam dan hoog en een ruige dubbele vacht. Hij heeft een lange, platte schedel met een zachte kuif, een krachtige snuit en donkere amandelvormige ogen. De kleine puntige oren staan rechtop en een opvallende kraag rond de nek geeft hem een alerte uitstraling. De vacht is hard en dicht, met een ruige kraag en topknot; kleuren zijn blue and tan, rood of zandkleurig. Met een schouderhoogte van ongeveer 25 cm en een gewicht rond de 6–7 kilogram is het een kleine maar robuuste werkhond.

Dit ras heeft een lange, vlakke schedel met een matige stop; de snuit is even lang als de schedel en eindigt in een zwarte neus. De kaken zijn sterk en sluiten in een schaargebit. De ogen zijn klein, ovaal en donker; de oren zijn klein, driehoekig, hoog geplaatst en staan altijd rechtop. Het lichaam is iets langer dan hoog met een rechte rug, sterke lendenen en een diep borstbeen. De hals is matig lang en krachtig, overgaand in een goed gewelfde ribbenkast. De staart wordt hoog aangezet en vrolijk gedragen tussen verticaal en 45 graden. De ruwe dubbele vacht bestaat uit een harde bovenvacht van ongeveer zes centimeter met een zachte ondervacht; een weelderige kraag en een zijdeachtige topknot zijn kenmerkend. Toegelaten kleuren zijn blue en tan, rood of zandkleurig; de ledematen en onderzijde zijn tan. Reuen bereiken circa 25 cm schofthoogte en wegen ongeveer 6–7 kg; teven zijn iets kleiner en lichter.

De Australian Terriër is moedig, vasthoudend en zelfstandig, maar ook slim en zeer aanhankelijk naar zijn gezin. Hij waakt graag over huis en erf en kan vrijbuiterig gedrag vertonen, zoals graven en jagen op kleine dieren. Met zijn eigenzinnige karakter heeft hij een consequente maar vriendelijke opvoeding nodig; hij is een snelle leerling maar kan koppig zijn. Dankzij zijn sociale aard kan hij goed met kinderen en andere huisdieren omgaan, mits hij van jongs af aan goed is gesocialiseerd. Hoewel klein van stuk heeft hij veel energie en moet hij dagelijks zowel fysiek als mentaal worden uitgedaagd. Bij voldoende beweging en leiding is hij een vrolijke, betrouwbare en beschermende gezinsgenoot.

De Australian Terriër werd in de 19e eeuw in Australië ontwikkeld door Britse kolonisten die terriërsoorten zoals de Skye, Dandie Dinmont, Scotch, Yorkshire, Irish en Manchester Terriër kruisten met lokale honden. Het doel was een harde, weerbestendige werkhond te fokken die boerderijen en mijnen vrij hield van ratten en slangen, waaks was maar vriendelijk voor het gezin en gemakkelijk te onderhouden. Rond 1890 ontstonden de eerste rasclubs in Melbourne en werd een standaard opgesteld. De Kennel Club in Londen erkende het ras in 1933, de American Kennel Club in 1960 en de FCI adopteerde de standaard in 1995. Inmiddels wordt de Australian Terriër wereldwijd gewaardeerd als gezelschapshond en sportieve metgezel, maar zijn oorsprong als veelzijdige boerderijhond blijft duidelijk zichtbaar.