Blog over honden: gezondheid, gedrag en voeding

Bij Bellobox vinden we gezonde voeding voor de hond erg belangrijk. Daarom vind je in ons assortiment enkel natuurlijke snacks terug. Wij vroegen onze voedingsexpert, of zij haar kennis over hondenvoeding wil delen. Vanaf nu vind je iedere maand een educatieve blogpost terug waarin ze alle ins en outs over gezonde voeding bij de hond deelt. Deze week praat Marijke over kleine aanpassingen die het voeren van brokken aan je hond zowel lekkerder als gezonder kunnen maken. Voeg water toe aan iedere maaltijd Al liggen honden nu bij ons op de bank, van origine zijn het roofdieren. De prooi die een hond zou consumeren, bevat ongeveer 65% water. Hun lichaam is in jaren van domesticatie flink veranderd, maar het spijsverteringsstelsel van de hond is relatief onveranderd gebleven. Honden zijn daardoor gewend het gros van vocht uit hun voeding te halen. Hondenbrokken bevatten echter over het algemeen slechts 10-12% water. Dat is een aanzienlijk verschil. Hondenbrokken zijn pas sinds de jaren 30 in Nederland geïntroduceerd en werden over tijd steeds meer populair. Het vochtgehalte van het dieet van de hond is pas erg recentelijk verlaagd. Al kan het individu zich ontzettend goed aanpassen, aanzienlijk evolutionair effect heeft de hondenbrok nog niet gehad. De nieren van een hond zorgen naast het afvoeren van afvalstoffen, ook voor het produceren van vitamine D en het aanmaken van rode bloedcellen. Ze hebben water nodig om goed te functioneren. Nieren van een hond die enkel droge brokken eet hebben het dan ook zwaar te verduren. Uiteraard bieden we onze honden vers water te drinken aan, maar dat heft het effect van de droge voeding niet op. Zelf voer ik verse vleesvoeding, waardoor ik me minder zorgen hoef te maken om de nieren van mijn honden. Ik ben me echter bewust dat dit voor veel mensen geen optie is. Ik raad dan ook aan om aan iedere maaltijd van je hond vers water toe te voegen. Een kwartier voor voedertijd bedek je de brokken met lauwwarm water, zodat ze bijna onder staan. Niet alleen zorgt dit voor een betere vochtopname, het maakt de maaltijd van je hond ook smaakvoller! Het is een oude mythe, dat verse voeding en hondenbrokken niet gecombineerd kunnen worden. Combineer brokken met gebalanceerde versvoeding De meeste hondenbrokken worden op erg hoge temperatuur geproduceerd. Tijdens deze verhitting vindt een zogenaamde maillard reactie plaats, een chemische reactie die ook ons eigen eten een bruine kleur en lekkere smaak geeft. Bij deze reactie komt acrylamide vrij, een stof die in hoge dosering helaas erg gevaarlijk kan zijn voor het dierlijk lichaam. Als mensen eten wij gelukkig gevarieerd. Naast een gebraden schnitzel, gebakken aardappelen, pizza en koekjes, eten wij ook vers fruit, salades en gekookte groenten. Deze variatie houdt ons gezond en vermindert de kans op negatieve effecten door het consumeren van acrylamide. Maar in een ongezond dieet rijk aan gefrituurde snacks en gebakken eten kan het deze stof kankerverwekkend zijn. Kijken we nu naar het dieet van de gemiddelde hond, dan begrijp je vast waarom we ons zorgen moeten maken. Het gebrek aan variatie tussen gebakken en vers eten kan hier een probleem vormen. Iedere maaltijd bestaand uit enkel hondenbrokken is rijk aan acrylamide en ontbreekt variatie met verse ingrediënten. Het is een oude mythe, dat verse voeding en hondenbrokken niet gecombineerd kunnen worden. Zelf gebruik ik een combinatie van hoogwaardige brokken en vlees trainers om mijn honden te trainen, terwijl ze in de avond een bak vers vlees eten. Ze hebben nooit last van hun maag en hun ontlasting is normaal. Ik raad dan ook aan een aanzienlijk deel van de dagelijkse hondenbrokken te vervangen met gebalanceerde vlees voeding (KVV). Voer je een pup? Kies dan voor een KVV variant met meerdere diersoorten, specifiek ontworpen voor jonge honden. Voer je een volwassen hond? Dan kun je kiezen om enkelvoudige diersoorten apart te voeren. Zo houd je het eten voor je hond gevarieerd! Houd er rekening mee, dat brokken op basis van gewicht dubbel zoveel calorieën bevatten als KVV. Verwijder je de helft van de brokken van je hond? Voeg dan het dubbele van dat verwijderde gewicht aan KVV toe aan de bak. Rekenvoorbeeld: Voer je normaliter 200 gram brokken en wil je 50% vervangen met verse vleesvoeding? Voer dan in de toekomst 100 gram brokken en 200 gram KVV. Houd er rekening mee dat wildvlees weinig vet bevat en daarmee weinig calorieen heeft. Lam en geit zijn erg vetrijke diersoorten die veel calorieen bevatten. Varieer je tussen deze diersoorten, dan kun je het bovengenoemde voorbeeld aanhouden. Voer je enkel wildvlees, dan kun je meer vlees nodig hebben dan genoemd. Het omgekeerde geldt wanneer je voornamelijk vette vleessoorten kiest. Je kunt veilig brokken met gebalanceerde versvoeding combineren Variatie in de voerbak Natuurlijk wil niet iedereen deels KVV aan zijn hond voeren. Dan is er nog een andere manier, om de voerbak gevarieerd te houden en gezonder te maken! Mits 80% van de energiebehoefte bestaat uit een gebalanceerde voeding, zoals hondenbrokken of KVV, kan de voerbak van je hond aangevuld worden met andere verse producten. Ook hier geldt dat brokken dubbel zo veel energie bevatten als vlees. Volg deze rekensom: voer je 100 gram brokken? Vervang dan maximaal 20 gram brokken met 40 gram vlees. Ik raad aan voornamelijk gebruik te maken van dierlijke producten bij het aanvullen van de voerbak. Kies bijvoorbeeld voor een variatie aan rauwe ongekruide vleessoorten uit de supermarkt, eieren, of bevroren visjes zoals sprotjes, spiering of haring (deze zijn vaak te vinden in dierenwinkels die KVV verkopen). Wil je af en toe wat groente toevoegen, dan voegt dat weinig calorieën toe. Gekookte of gestoomde broccoli, courgette of paksoi zijn een goede keuze, omdat ze weinig zetmeel bevatten. Je kunt deze toevoegen zonder brokken te verwijderen. Zelf zou ik dit niet te vaak doen, honden zijn immers vleeseters en hondenbrokken bevatten veel plantenmateriaal. Let op: Voer nooit botten die met hitte zijn behandeld. Een kippenvleugel mag op geen enkele wijze worden verwarmd voor deze aan je hond wordt gevoerd. Blijft er eten van je eigen bord over, voer het dan niet aan je hond! Kies eens uit bevroren visjes zoals sprotjes Veel voerplezier Probeer je deze tips uit, dan horen we graag wat je hond ervan vindt. We zien graag een foto of video van de voerbak tegemoet via e-mail of social media! Heb je rekenhulp nodig, laat hieronder dan een reactie achter. We helpen je graag berekenen hoeveel vlees of KVV je aan de brokken van je hond kunt toevoegen.

Teek in het gras Thuis, tijdens een wandeling of op vakantie, een ongeluk zit in een klein hoekje. Denk hierbij aan een zonnesteek, tekenbeet of vergiftiging. In deze EHBO serie proberen we meer te vertellen over de achtergrond en pluizen we uit wat de beste (spoed)behandeling is die je zelf kan uitvoeren in deze gevallen. In deze blog gaan we dieper in op een aantal parasieten in zowel binnen- als buitenland. Weet jij al hoe je jouw viervoeter het beste kan beschermen tegen deze kriebelbeestjes? Achtergrondinformatie Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar bij mij begint het al te kriebelen als ik er alleen al aan denk. Het is weer mooier weer en ze duiken weer overal op: teken! Dat zijn waarschijnlijk de bekendste parasieten bij de hond. Maar wist je dat er nog veel meer soorten parasieten zijn? Luizen, mijten, vlooien en wormen vallen ook allemaal onder de parasieten. In principe is een parasiet niets anders dan een ander ‘beestje’ dat meelift op of in jouw dier en zich volslurpt met voedingsstoffen zonder dat jouw dier daar ook maar enig van voordeel aan heeft. Binnen de parasitologie is er een onderscheid tussen de verschillende parasieten, namelijk endo- en ectoparasieten. De naam zegt het eigenlijk al, de endoparasieten zitten in het lichaam (wormen) en de ectoparasieten zitten op het lichaam (teken, mijten). Endoparasieten De belangrijkste endoparasieten bij de hond zijn wormen. Er zijn 3 grote groepen wormen die voorkomen bij onze honden: spoelwormen, haakwormen en lintwormen. Infecties met haakwormen komen in Nederland niet vaak meer voor, infecties met lintwormen (bijvoorbeeld Dipylidium caninum) en spoelwormen (bijvoorbeeld Toxocara canis) komen nog wel regelmatig voor. Hoe je hond aan wormen komt? Simpel! Wormen leggen eitjes met daarin een larve, die vervolgens met de ontlasting worden uitgescheiden. Die eitjes worden vervolgens weer opgenomen door andere honden. Deze honden kunnen, als ze genoeg eitjes opnemen, ook een wormeninfectie krijgen. De eitjes komen in de dunne darm terecht, waar de larven uit het eitje kruipen. Eenmaal uit het eitje kunnen ze in de dunne darm blijven, maar ze kunnen zich ook verplaatsen naar verschillende andere organen zoals de lever of longen. Je kunt je voorstellen dat dit veel schade geeft aan de organen waar de larven doorheen kruipen! Het opruimen van hondenpoep helpt om de infectiedruk van wormeneitjes in de omgeving te verlagen Preventie Wormeneitjes kun je niet zien met het blote oog, maar ze komen wel voor in de omgeving en kunnen daar ook lang overleven. De meeste wormeitjes en larven zijn niet gevoelig voor de anti-parasitaire middelen die er op de markt zijn, maar de volwassen wormen wel! Het opruimen van hondenpoep is dus niet alleen goed om de straten schoon te houden, maar ook om de infectiedruk van wormeneitjes in de omgeving te verlagen. Hoe minder eitjes in de omgeving, hoe minder snel je hond ze kan opnemen. (Not so) fun fact Wist je dat een volwassen Toxocara canis vrouwtje wel 200.000 eieren op een dag kan leggen? En dat jij zelf ook besmet kan raken met de wormeitjes van Toxocara canis en Dipylidium caninum? Ectoparasieten Oftewel: Kriebelbeestjes! Luizen, vlooien, mijten en teken vallen allemaal onder de ectoparasieten. De meeste mensen weten wel dat teken ziektes met zich mee kunnen dragen, zoals de ziekte van Lyme. Maar ook vlooien kunnen ziektes met zich meedragen, zij zijn bijvoorbeeld de tussengastheer voor de lintworm Dipylidium caninum. Luizen Een luizeninfectie bij hond of kat noemen we veterinair ook wel pediculosis. Luizen kunnen zowel bijtend als bloedzuigend zijn. De bloedzuigende luizen kunnen er zelfs voor zorgen dat de hond anemie krijgt (bloedarmoede). Luizeninfecties komen steeds minder voor, maar vaak zien we een hoop jeuk bij deze dieren. Je hoeft overigens niet bang te zijn dat je zelf luizen krijgt wanneer je hond luizen heeft, mensenluizen en hondenluizen zijn verschillend en kunnen niet overgedragen worden, ze zijn heel gastheerspecifiek! illustratie van een vlo Vlooien Pulicosis, oftewel een vlooieninfectie, zien we in tegenstelling tot de pediculosis wél vaak. Ook de vlooieninfectie gaat gepaard met jeuk, dat zich kan uiten op allerlei verschillende manieren. Het grootste probleem bij een vlooieninfectie is dat niet alleen de hond, maar ook alle andere huisdieren én de omgeving betrokken kunnen zijn bij de cyclus van de vlo. Het is daarom heel belangrijk om de behandeling van vlooien goed en groots aan te pakken. Niet alleen omdat je viervoeter er last van heeft, maar ook jij als eigenaar kan last krijgen van de vlooien van je huisdier. Mijten Bij honden komen zowel kort- als langpotige mijten voor, die scabies of ‘schurft’ veroorzaken. De mijten leven op of in de huid, buiten de gastheer kunnen mijten slecht overleven. Enkele bijzondere soorten zoals Demodex of Cheyletiella kunnen ook in de haarfollikels of vacht overleven. Vooral de kortpotige soorten kunnen ook overlopen van de hond naar de mens. De mijten zijn wel gastheerspecifiek en kunnen zich niet vermeerderen op de mens, maar ze kunnen wel vervelende huidreacties veroorzaken doordat ze gangen graven in de opperhuid.   Teek bij het oog van een hond Teken Tekenbeten geven over het algemeen geen grote lichamelijk problemen, maar meestal slechts een lokale ontsteking. Ze kunnen wel andere parasieten, bacteriën en virussen meebrengen waar dieren en mensen wél ziek van kunnen worden. Soms is de teek in zijn geheel nog aanwezig, in andere gevallen is het lijfje van de teek al weg maar zit een van de pootjes nog wel in de huid. De jeuk en overige symptomen van een tekenbeet zijn variabel. Preventie Wat kun je preventief doen tegen endo- en ectoparasieten? Vooral de preventie van endoparasieten doen we als hondeneigenaren samen. Door de ontlasting van je hond op te ruimen gaat de infectiedruk, oftewel de hoeveelheid eitjes in de omgeving, flink naar beneden en nemen de honden dus automatisch minder eitjes op. Voor zowel endo- als ectoparasieten geldt: Gebruik volgens een regelmatig schema een middel om de endo- en ectoparasieten te doden of af te weren. Er zijn ontzettend veel verschillende middelen op de markt, maar niet ieder middel is geschikt voor iedere parasiet én iedere hond. Zeker in het buitenland kun je andere parasieten en ziekten tegenkomen dan in Nederland. Mocht je twijfelen wat de beste methode is om endo- en ectoparasieten buiten de deur te houden, overleg dan met je eigen dierenarts.        

Al lijkt het er de laatste week niet op, het is al een tijdje voorjaar in Nederland dus hebben wij van de gelegenheid gebruik gemaakt om een nieuwe box te introduceren, namelijk onze éérste Thema Box in een reeks nieuwe boxen. En zo creatief als wij zijn, bedachten we de voorjaarsbox. Een (h)eerlijke box vol natuurlijke snacks en twee leuke thema items. Deze box is daardoor voor elke hond een echt cadeautje. Maar Bellobox zou Bellobox niet zijn als wij niet net wat verder zouden gaan, daarom is het mogelijk om de voorjaarsbox extra uit te breiden met een doorbijtersupdate. De doorbijtersupdate voegt nog meer heerlijke kauwnacks toe aan de toch al rijk gevulde box waardoor deze ook leuk is voor de fanatieke kauwers. Deze box is er in gelimiteerde opgave en is vanaf nu te koop voor € 29,99 en met 10 euro extra is de box uit te breiden met onze extra kauwsnacks. Mocht je komend jaar de gehele collectie aan themaboxen willen ontvangen? Kijk dan eens naar het abonnement waarbij wij voor €99,- (€129,- met doorbijtersupdate) ook de zomerbox, de najaarsbox en de feestdagen box zullen opsturen. Waarbij de najaarsbox voor dierendag in huis zal zijn! Bekijk de voorjaarsbox Bekijk hieronder het filmpje van Leoni waarin zij de voorjaarsbox aan jullie voorstelt. 

⚠️ Een maagtorsie, ook wel maagdraaiing of maagkanteling genoemd, is een levensbedreigende aandoening bij honden. Herken je de volgende symptomen? Neem dan direct contact op met je (spoed)dierenarts. Wat zijn de symptomen van een maagtorsie? Een onrustige, rusteloze hond die niet stil wil liggen Overmatig kwijlen Een opgezette buik, vaak het duidelijkst zichtbaar links net achter de ribboog "Loos braken": de hond probeert over te geven, maar er komt geen braaksel uit Wanneer de situatie te laat wordt opgemerkt, kan de hond in shock raken. Let dan ook op: Toenemende sloomheid Bleke slijmvliezen in bek en ogen Een snelle hartslag, maar een zwakke pols Koude oren en poten door een dalende lichaamstemperatuur Herken je een of meerdere van deze symptomen bij je hond? Neem dan direct contact op met je (spoed)dierenarts. Een maagtorsie is levensbedreigend en altijd een spoedgeval. Anatomie Thuis, tijdens een wandeling of op vakantie, een ongeluk zit in een klein hoekje. In deze blog gaan we dieper in op een maagtorsie, ook wel bekend als een maagdraaiing. Je hoopt natuurlijk dat het jouw trouwe viervoeter nooit overkomt, maar wat is een maagtorsie nou precies? De maagtorsie is ook wel bekend als maagdraaiing, maagkanteling of nachtmerrie van iedere hondeneigenaar, maar de correcte veterinaire term is maagdilatatie-volvulus (MDV)... Dit betekent dat de maag is uitgezet (dilatatie) en om zijn as gedraaid (volvulus). De maagtorsie zien we het meeste bij wat oudere, grote honden met een diepe borstkas zoals een Dobermann of een Duitse dog.   Achtergrondinformatie Bij een maagtorsie draait de maag om zijn as, waardoor zowel de ingang vanuit de slokdarm als de uitgang naar de twaalfvingerige darm (het duodenum) van de maag worden afgesloten. Door de afsluiting kan lucht en voer niet meer uit de maag ontsnappen en zet de maag in korte tijd sterk uit. De draaiing van de maag zorgt er voor dat ook de bloedvaten van en naar de maag worden afgesloten en ook de milt, die vast zit aan de maag, mee draait. Doordat de bloedvaten van en naar de maag worden afgesloten ontstaan er ook problemen met de bloedsomloop en de bloeddruk. Het uitzetten van de maag zorgt ook voor meer druk op het middenrif (diafragma) waardoor de ademhaling belemmerd kan worden, maar er ook nog meer druk op de bloedvaten komt. Deze twee factoren, het afknellen van de bloedvaten en het belemmeren van de ademhaling zorgt voor zuurstoftekort in de vitale organen en kan er voor zorgen dat de hond in shock raakt.    Figuur 1 Bron: dierenziekenhuizen.nl Symptomen De symptomen van een maagtorsie zijn kenmerkend en het is belangrijk om ze goed in het achterhoofd te houden. Vaak zien we als eerste een onrustige hond, ze zijn rusteloos en willen niet rustig liggen, daarnaast kwijlen ze vaak veel. De hond heeft vaak ook een opgezette buik, vaak is de zwelling het beste zichtbaar links net achter de ribboog. Een van de belangrijkste symptomen is het ‘loos braken’, daarmee bedoelen we dat de hond probeert over te geven maar er geen braaksel uit komt. Door de opgezette maag wordt de braakprikkel in de hersenen extra opgewekt, maar door het afsluiten van de slokdarm kan de maaginhoud er niet uit. Wanneer de situatie te laat wordt opgemerkt kan de hond in shock raken. De hond wordt in dat geval snel slomer en krijgt in korte tijd bleke slijmvliezen in de bek en de ogen. Het hart gaat sneller kloppen (tachycardie) maar de pols van de hond is vaak zwak. Dit ontstaat doordat de bloedvaten (gedeeltelijk) worden afgesloten. Het hart probeert door een hogere hartslag veel bloed rond te pompen, maar dit bloed bereikt niet meer de bloedvaten waaraan we de pols opnemen. De lichaamstemperatuur van de hond kan ook snel dalen wanneer deze in shock raakt, waardoor ze koude extremiteiten (oren en poten) krijgen. Oorzaak? Het is niet bekend waardoor een maagtorsie precies ontstaat. We zien het vaker bij grote hondenrassen, maar ook niet ieder groot ras is even gevoelig. Zelfs bij gevoelige rassen is er verschil tussen individuen. Er lijkt ook een genetische component te zijn, wanneer een van de ouders van de hond een maagtorsie gehad heeft is de kans groter dan de nakomelingen ook ooit een maagtorsie krijgen.   Er zijn wel een aantal factoren die het risico op een maagtorsie verhogen, zoals veel beweging direct na het eten. Maar wist je dat ook veel beweging direct voor het eten een verhoogd risico geeft? Het is beter om de hond even te laten rusten na een intensieve wandeling of training voordat je hem een grote maaltijd geeft. Sowieso is het voeren van een grote maaltijd een van de risicofactoren voor het ontstaan van een maagtorsie en is het beter grote rassen in minimaal 2 porties per dag te voeren. Vaak krijgen we de vraag of een voerverandering de oorzaak kan zijn van een maagtorsie. Er is onderzocht of een voerverandering een maagtorsie kan opwekken bij grote rassen, maar tenzij de hond door de verandering veel meer gaat schrokken of gaat eten zijn er geen aanwijzingen dat een goed uitgevoerde voerovergang de oorzaak is van een maagtorsie.   Behandeling Denk je dat je hond een maagtorsie heeft of zie je enkele symptomen maar twijfel je of het echt om een maagtorsie gaat? Neem dan direct contact op met je dierenarts! Een maagtorsie is levensbedreigend en dus altijd een spoedgeval. De behandeling van een maagtorsie bestaat uit twee delen: Natuurlijk moet de maag terug op zijn oorspronkelijke plaats, maar als de hond in shock is moeten we er eerst voor zorgen dat we de shock en bijbehorende symptomen behandelen zodat de vitale functies stabiel zijn. Dit doen we door het geven van een infuus (om de bloeddruk te verhogen), extra zuurstof (zuurstoftekort geeft ernstige schade aan vitale organen) en medicatie zoals pijnstillers. Ook proberen we voor de operatie de druk van de maag af te halen, als de maag nog niet ver gedraaid is kunnen we via een slang in de slokdarm het gas in de maag af laten stromen. Is de maag wel al te ver gedraaid dan kunnen we gas laten ontsnappen via een naald in de buikwand. Beide methoden zorgen er voor dat de druk op de maag en daarmee ook de andere organen verminderd wordt. Het tweede deel van de behandeling is de operatie, tijdens de operatie draaien we de maag terug naar de juiste positie en wordt eventueel afgestorven weefsel verwijderd. Daarvoor kijken we naar de staat van de maagwand en de milt, als deze niet meer goed doorbloed zijn verwijderen we een deel van de maagwand en/of de milt. Om een nieuwe maagtorsie te voorkomen wordt de maag vastgezet aan de rechter buikwand, dat heet een gastropexie. Zonder een gastropexie is de kans groot dat de hond opnieuw een maagtorsie krijgt (ongeveer 80%) omdat het ligament dat de maag normaal gesproken op zijn plek moet houden is uitgerekt. Met een gastropexie is het risico op herhaling minder dan 10%.   Prognose De prognose is natuurlijk altijd een spannende: hoe groot is de kans dat je hond er weer helemaal bovenop komt? Op dit moment is de kans op overleven bij adequaat ingrijpen geschat op 70-90%. Hoe sneller er wordt ingegrepen, hoe beter dit is voor de prognose. Er is dan minder schade aan vitale organen, maagwand en milt, de kans op sterfte neemt toe als we de behandeling langer dan 6 uur na de draaiing starten. Bij opname wordt vaak ook het lactaatgehalte in het bloed gecheckt, hoge lactaatwaarden (>6) zijn ook van negatieve invloed op de prognose. Spoedgeval, en nu? Ik kan dit niet vaak genoeg zeggen en ik denk dat (bijna) iedere dierenarts het met me eens is: liever een keer te veel gebeld dan net die ene keer te weinig. Het beste wat je voor je hond kan doen is direct contact opnemen met de dierenarts als je denkt dat je hond een maagtorsie heeft. Hoe sneller de start van de behandeling, hoe beter de prognose. Door het voeren van meerdere porties per dag, in een voerbak die niet te hoog staat en niet kort voor of na het eten zorg je er in ieder geval voor dat er een aantal risicofactoren voor het ontstaan van een maagtorsie zijn uitgesloten. Bij grote hondenrassen kan je ook een preventieve gastropexie laten uitvoeren (bijvoorbeeld gecombineerd met sterilisatie) om de kans op een maagtorsie te verkleinen.

Februari is de maand van het gebit. Daar doen wij natuurlijk graag aan mee! Met de introductie van onze nieuwe hypo-allergene doorbijtersbox kunnen wij nu nog meer honden voorzien van gezonde kauwsnacks waarmee de tanden op heerlijke en natuurlijke wijze worden gepoetst. Eind vorig jaar introduceerden wij al twee formaten van de doorbijtersbox, boordevol natuurlijke kauwsnacks om je honden uren te vermaken en hun tanden schoon te houden. Een doos vol kophuid en andere stukken taai vlees, waar zelfs de echte doorbijters lang zoet mee zijn. Maar niet iedereen kon hier gebruik van maken. Veel kauwsnacks zijn gemaakt van rundvlees, een van de twee meestvoorkomende allergenen voor honden. Deze vind je ook terug in onze standaard doorbijtersboxen. We ontvingen echter steeds vaker de vraag naar een doorbijtersbox geschikt voor honden met een intolerantie voor rund en kip. Kip gebruiken we in een dergelijke box niet, omdat er van kip geen harde en taaie snacks worden gemaakt, maar het scala aan kauwsnacks gemaakt van rund is erg breed. Het was dan ook zeker even flink puzzelen om voldoende variatie te vinden zonder rund te gebruiken. Maar we kunnen met trots zeggen dat het ons is gelukt! Ons assortiment bevatte al vier boxen geschikt voor honden met een specifieke intolerantie: een kip box een rund box een vis box een hypoallergene box zonder kip, rund en varken Echter zijn deze boxen gevuld met een variatie aan structuren en formaten snacks zonder dat de focus op langdurig kauwplezier ligt. Het werd dus hoog tijd om een nieuwe doorbijtersbox te ontwerpen.   We introduceren daarom deze week de hypo-allergene doorbijtersbox. Een box boordevol kauwsnacks van onder andere hert, kameel en konijn, waar de gevoelige hond uren van kan genieten. We kozen diersoorten waar de gemiddelde hond niet vaak aan is blootgesteld, waardoor in veel gevallen een intolerantie voor de eiwitten van deze vleessoort niet is ontwikkeld.   Daarnaast vind je in deze boxen zoals altijd ook geen gluten, granen en varkensvlees en zijn alle snacks 100% natuurlijk.

Thuis, tijdens een wandeling of op vakantie, een ongeluk zit in een klein hoekje. Denk hierbij aan een zonnesteek, wonden of vergiftiging (intoxicatie). In deze EHBO serie proberen we meer te vertellen over de achtergrond en pluizen we uit wat de beste (spoed)behandeling is die je zelf kan uitvoeren in deze gevallen. In deze blog gaan we dieper in op intoxicaties, dat varieert van chocolade tot paracetamol. Je hoopt natuurlijk dat het jouw trouwe viervoeter nooit overkomt, maar wat is de beste manier om EHBO te verlenen als je hond iets giftigs heeft opgegeten? Achtergrondinformatie ‘Dosis sola facit venenum’ schreef Paracelsus, een van de grondleggers van de toxicologie, in de 16e eeuw, ‘alleen de hoeveelheid maakt het vergif’. Veel stoffen zijn in kleine hoeveelheden niet (direct) schadelijk voor het lichaam, maar wanneer de hoeveelheid groter wordt neemt de kans op een schadelijk effect toe. In de veterinaire toxicologie geldt het ezelsbruggetje ADME: Absorptie Distributie Metabolisme Excretie   Binnen absorptie, of opname, maken we onderscheid tussen een aantal routes waarmee je hond in contact komt met schadelijke stoffen: oraal (via de bek), inhalatie (via de ademhaling) of dermaal (via de huid). Stoffen die via de bek zijn opgenomen komen eerst in de maag en de darmen terecht waar ze (deels) kunnen worden opgenomen door het lichaam. Distributie is de manier waarop het stofje vervolgens door het lichaam opgenomen wordt en waar het blijft. Sommige stoffen blijven door hun stofeigenschappen hangen in het bloed, terwijl andere stoffen eerder in het vet gaan zitten. Omdat iedere stof andere (verdelings)eigenschappen heeft is het voor de behandeling belangrijk om te weten welke stof je hond heeft opgenomen. Het metabolisme (omzetting) vindt voornamelijk plaats in de lever. De lever kan stoffen door middel van een omzettingsproces zowel activeren als de-activeren. Dat betekent dat sommige stoffen na het passeren van de lever minder of niet meer giftig zijn. Het omgekeerde kan ook voorkomen, dat ze juist pas giftig zijn op het moment dat ze de lever gepasseerd zijn. Het uitscheiden van de (giftige) stoffen is de laatst stap, dit noemen we excretie. Dat gaat meestal via de nieren of via de galblaas (en ontlasting). Wanneer je hond een giftige stof heeft opgenomen, zal de dierenarts proberen een van deze processen te beïnvloeden en de toestand van je hond te stabiliseren. Hoe makkelijk het is om een van deze processen te beïnvloeden hangt af van de stof die je hond heeft opgenomen.   Giftige stoffen Veel stoffen die voor mensen niet eetbaar zijn, zijn dat voor onze trouwe viervoeters ook niet. Antivries, ratten- of muizengif, dat is allemaal niet bedoeld om op te eten. Toch zien we regelmatig dat honden het toch opeten (vaak op een onbewaakt ogenblik!), omdat er wel een lekker smaakje aan zit. Maar ook producten die wij als mens wel kunnen eten (en vaak nog lekker vinden ook ☺) zijn voor onze honden helemaal niet zo goed. Denk bijvoorbeeld aan chocolade, rauwe aardappelen, druiven (of rozijnen), xylitol (in kauwgom), uien, zout en knoflook. Niet al deze producten zijn in dezelfde mate slecht voor onze honden zoals ook Paracelsus al zei, neem bijvoorbeeld knoflook. Honden moeten hier veel van eten voor je subtiele verschijnselen gaat zien, het kan dus lang duren voor je hier iets van merkt. De tegenhanger van knoflook is chocolade, hiervan kan een klein beetje al heftige gevolgen hebben. Dat chocolade niet goed is voor je viervoeter weten veel hondeneigenaren wel, maar hoe zit dat precies met druiven, xylitol of uien?   Druiven Van chocolade weten we dat de stof theobromine zorgt voor ziekteverschijnselen. Honden kunnen deze stof, in tegenstelling tot mensen, niet zo snel afbreken. Bij druiven (en rozijnen) is niet bekend welke stof nou precies zorgt voor de ziekteverschijnselen. Druiven zijn niet alleen giftig voor honden, maar kunnen ook bij katten en fretten voor problemen zorgen. Doordat nog grotendeels onbekend is met welke stof we te maken hebben, is ook het werkingsmechanisme niet helemaal duidelijk. Bij honden die zijn overleden aan druivenvergiftiging zien we de meeste schade aan de nieren, maar ook aan de lever en de lymfeknopen. Om het nog moeilijker te maken lijken druiven niet bij alle honden in dezelfde mate voor problemen te zorgen. Daarom is het raadzaam om ongeacht de hoeveelheid die je hond heeft opgenomen, meteen aan de bel te trekken bij de dierenarts. Druiven worden maar langzaam opgenomen in het maagdarmkanaal en het heeft dus ook zeker zin om de absorptie te beperken door de hond bijvoorbeeld te laten braken. Wanneer een hond (veel) druiven heeft opgenomen gaan ze in veel gevallen vanzelf al braken, mocht dit niet het geval zijn kan de dierenarts je hond een middel geven om het braken op te wekken. Doordat de druiven dan uit het maagdarmkanaal weg zijn, kan de toxische stof ook minder worden opgenomen en dus minder schade veroorzaken. Als de druiven al langer geleden zijn opgenomen en zich al in de darm bevinden dan kan het raadzaam zijn om actieve kool te geven om de opname in het maagdarmkanaal te beperken. Mocht je hond al symptomen hebben dan zal de dierenarts waarschijnlijk een infuus aanleggen om de doorbloeding van de nieren op peil te houden om de schade zo veel mogelijk te beperken.   Xylitol In kauwgom, maar ook in verschillende ‘light’ producten, mondwater, smint en tandpasta vinden we xylitol. In plaats van suiker (glucose) bevatten de ‘light’ producten xylitol als natuurlijke zoetstof. Honden nemen xylitol erg snel op in de bloedsomloop en omdat het lijkt op glucose denkt het lichaam dat er ineens heel veel glucose in het bloed zit. Wanneer het lichaam te lang te veel glucose in de bloedbaan heeft kan dat schadelijk zijn. Als natuurlijke reactie op dit overschot aan ‘glucose’ in het bloed gaat de alvleesklier veel insuline afgeven. Iedere cel in het lichaam heeft een soort ‘uitkijkpost’ voor insuline en zodra ze insuline opmerken in de bloedbaan gaan ze actief glucose opnemen uit de bloedsomloop. De symptomen van xylitolintoxicatie (oa braken, slapheid) ontstaan niet doordat er te veel ‘glucose’ in de bloedsomloop zit, maar juist omdat door de hoge concentratie insuline er te veel glucose te snel wordt weggehaald uit het bloed. Doordat honden xylitol heel snel kunnen opnemen heeft de absorptie beperken maar korte tijd effect, als stelregel houden we aan dat braken niet meer effectief is wanneer de xylitol langer dan 30 minuten geleden is opgenomen. Als de opname langer dan 30 minuten geleden is en de hond vertoont al symptomen van xylitolintoxicatie wordt meestal overgegaan op een gedoseerde toediening van glucose om de bloedsuikerspiegel op peil te houden onder regelmatige monitoring. Het aanbieden van kleine hoeveelheden glucose zorgt er dan voor dat de vitale organen wel kunnen blijven functioneren tot de grote hoeveelheid xylitol uit de bloedsomloop verdwenen is.   Uien en knoflook Een van de dingen die we de laatste tijd veel tegenkomen op het alwetende interweb is het gebruik van knoflook (en soms zelfs uien) als ontworming of tegen teken en andere parasieten. Niet geheel zonder gevaar wanneer niet goed wordt uitgelegd hoe, wat en vooral hoeveel. Knoflook en uien behoren allebei tot de genus Allium, waar bijvoorbeeld ook bieslook, prei en sjalotten onder vallen. Deze soorten bevatten bepaalde stoffen die na opname uiteindelijk worden omgezet in sulfoxide en disulfide. Die bewuste namen mag je direct weer vergeten, samengevat noemen we die stoffen oxidanten. In principe zijn de oxidanten in alle vormen van de Allium aanwezig, dus ook in gebakken uitjes of knoflook in poedervorm, alhoewel de knoflook iets minder gevaarlijk is dan de ui. De oxidanten beschadigen de rode bloedcellen, die normaal zuurstof in het bloed vervoeren. Door de afbraak van de rode bloedcellen ontstaat hemolytische anemie, een vorm van bloedarmoede die uiteindelijk kan zorgen voor schade aan vitale organen. Antioxidanten zijn een natuurlijke bescherming tegen de schade, maar bij honden is dit mechanisme niet heel actief. Symptomen van vergiftiging zie je vaak pas naar een paar dagen, wanneer er bloedarmoede ontstaan is door de afbraak van de rode bloedcellen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan zwakte, minder eetlust, donkere urine, diarree of gele slijmvliezen. Het extra toedienen van antioxidanten via een infuus zal een hond die nog geen symptomen vertoont in ieder geval ondersteunen. In ernstige gevallen kan worden gekozen voor een bloedtransfusie om de verloren rode bloedcellen aan te vullen om zo te zorgen dat de vitale organen toch voldoende zuurstof krijgen.   EHBO Stappenplan Stap 1: Risico-inschatting Wat is nu essentiële informatie die je bij de hand moet hebben voor je dierenarts? Het is belangrijk om in ieder geval altijd het gewicht van je hond (dit hoeft niet tot op de kilo nauwkeurig, maar betreft het een Chihuahua of een Leonberger?), het product, de (geschatte) hoeveelheid van het product en wanneer het is opgegeten te vermelden. Kijk goed naar je hond en geef (eventuele) veranderingen in gedrag of andere symptomen die je ziet zoals bijvoorbeeld overmatig kwijlen of een snelle ademhaling direct door aan de dierenarts. Dit helpt de dierenarts enorm om een goede inschatting te maken van de ernst van de situatie en je hond direct adequaat te kunnen behandelen.   Stap 2: Absorptievermindering Zorgen dat je hond niet meer van de giftige stof kan opnemen is de eerste stap van absorptievermindering. Hoe minder je hond binnen krijgt, hoe minder schade hij uiteindelijk zal oplopen. Bij een giftige stof in de ogen of op de huid kun je zelf direct actie ondernemen door de plek te spoelen met stromend lauwwarm water. Heeft je hond iets opgegeten dan is het vaak lastig om zelf iets aan absorptievermindering te doen. Overleg met je dierenarts of het op dat moment al verstandig is om je hond geactiveerde kool (Norit) te geven. Vroeger werd er nog wel eens geadviseerd om je hond te laten braken door deze zout in te geven, echter is deze methode niet betrouwbaar en kan het zelfs zorgen voor een zout-intoxicatie. Probeer dit dus alsjeblieft niet zelf, de schade van een zout-intoxicatie kan zelfs groter zijn dan van de oorspronkelijke intoxicatie.   Stap 3: Eliminatieversnelling Deze stap zal vaak gebeuren door of in samenspraak met de dierenarts. De giftige stof is al opgenomen, maar hoe krijg je deze zo snel mogelijk het lichaam uit? De eliminatie is niet altijd beïnvloedbaar, maar voor een aantal stoffen is het mogelijk om een antidotum te geven die er voor zorgt dat de stof sneller wordt uitgescheiden of wordt weggevangen.   Stap 4: Symptomatisch handelen Dit is de ondersteuning van de vitale lichaamsfuncties van de patiënt. In deze fase probeer je als eerste om permanente schade aan vitale organen te voorkomen. Dit zal bijna altijd onder continue monitoring zijn.   Of deze stappen altijd in deze volgorde doorlopen worden is afhankelijk van de situatie en de giftige stof die je hond heeft opgenomen. Mocht de gezondheid van de hond dermate gevaar lopen dat er risico is op permanente schade kan ervoor gekozen worden om direct symptomatisch te behandelen en de andere stappen pas later te voltooien of (deels) over te slaan. We behandelen altijd eerst de patiënt, daarna pas de intoxicatie! Wil je weten wat je kan doen voor je viervoeter in geval van nood of ben je benieuwd naar achtergrondinformatie bij verschillende aandoeningen? Blijf dan deze blog volgen! Volgende keer nemen vertellen we meer over EHBO bij een maagtorsie.   Disclaimer:Dit blog is geschreven met de grootst mogelijke zorgvuldigheid op basis van theorie. Iedere situatie is anders en de informatie in dit blog kan en mag nooit een bezoek aan uw dierenarts vervangen. Wij aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid voor de gevolgen van beslissingen die u neemt op basis van deze informatie zonder het raadplegen van een dierenarts. 

Thuis, tijdens een wandeling of op vakantie, een ongeluk zit in een klein hoekje. Denk hierbij aan een zonnesteek, wonden of juist onderkoeling. In deze EHBO serie proberen we meer te vertellen over de achtergrond en pluizen we uit wat de beste (spoed)behandeling is die je zelf kan uitvoeren in deze gevallen. In deze blog gaan we dieper in op onderkoeling en koud weer, wanneer is het te koud voor je hond en wat kun je het beste voor je trouwe viervoeter doen? Wat is de normale temperatuur van een hond? De normale lichaamstemperatuur van een hond ligt tussen de 38,0°C en 39,0°C. Voor puppy's mag dit zelfs oplopen tot 39,5°C. Waar een hond precies binnen deze range zit, verschilt per hond: sommige honden zitten standaard rond de 38,0°C, andere honden altijd rond de 39,0°C. Wil je de normaaltemperatuur van jouw hond weten? Meet 'm dan een aantal dagen achter elkaar met een rectale thermometer die ook geschikt is voor mensen. Zo weet je bij ziekte meteen of de temperatuur verhoogd of verlaagd is. Winterse gevaren Iedere hond reageert anders op het koude weer, sommige honden kunnen beter tegen de kou dan andere. Oudere honden en kleinere hondenrassen hebben het vaak sneller koud dan grote hondenrassen. Uiteraard kunnen ook grotere hondenrassen het te koud krijgen en onderkoeld raken. Toch is onderkoeling niet het enige gevaar dat op de loer ligt met deze lage temperaturen, ook de hondenpootjes krijgen het zwaar te verduren. Niet zozeer door de lage temperatuur, maar wel door het strooizout en de sneeuw. Onderkoeling Wanneer is het te koud voor je hond? Om deze vraag goed te kunnen beantwoorden moeten we goed kijken naar onze hond. Voor kleinere honden kan het al koud zijn wanneer het buiten tussen de 8-10 graden is, terwijl grote honden het nog prima vinden als het buiten 4 graden is. Honden met een dikke vacht of noordelijke hondenrassen zullen het nog wat minder snel koud hebben en kunnen ook prima met temperaturen rond het vriespunt uit de voeten. Risicofactoren voor onderkoeling zijn een korte, dunne vacht of een kale buik. Hierdoor zal de hond namelijk sneller afkoelen dan een hond met een dikke, isolerende ondervacht. Ook leeftijd is een risicofactor, zowel jonge als oudere honden lopen een groter risico op onderkoeling omdat ze hun temperatuur minder goed kunnen reguleren, hetzelfde geldt ook voor (chronisch) zieke honden. Houd er rekening mee dat heftige wind en/of een natte vacht (bijvoorbeeld door gesmolten sneeuw) sneller kunnen leiden tot onderkoeling. Let ook goed op je (jonge) hond als deze wel flink wil rennen en spelen, door de adrenaline voelen ze vaak onderkoeling pas heel laat. De eerste tekenen dat je hond het koud heeft zijn vaak trillen, minder spelen met andere honden en zich een beetje afzonderen. Merk je deze verschijnselen op? Breng je hond dan zo snel mogelijk naar binnen en zorg voor een warm en droog plekje. Heeft je hond ook koude poten en oren, een zwakkere pols en een zwakkere ademhaling, of meet je rectaal een temperatuur lager dan 37,5 oC neem dan zo snel mogelijk contact op met je dierenarts en geef je hond iets te eten (met suiker) en een beetje lauwwarm water. Je kunt onderkoeling voorkomen door je hond goed in de gaten te houden wanneer je buiten bent en in plaats van een lange wandeling, meerdere keren per dag een korte wandeling te maken waarbij jij en je hond stevig doorlopen. Probeer ook ijsklontjes in de vacht en aan de poten van je hond zo snel mogelijk na de wandeling te verwijderen. Pijnlijke pootjes In tegenstelling tot mensen, krijgen honden nauwelijks koude poten van lage temperaturen. Dat komt doordat de aan- en afvoerende bloedvaten in de poot heel dicht langs elkaar lopen. Het bloed dat van de poten naar het hart stroomt wordt dus al opgewarmd door het bloed dat wordt aangevoerd vanaf het hart. Koude poten bij een hond betekenen over het algemeen dus ook een lagere lichaamstemperatuur. Wel krijgen de pootjes veel te verduren en is het belangrijk dat je ze goed verzorgt met deze sneeuwval. De sneeuw vormt al vrij snel ijsklontjes tussen de teentjes en aan de poten en buik, die niet alleen pijnlijk kunnen zijn maar er ook voor kunnen zorgen dat de poten en buik sneller afkoelen. Strooizout is een heel ander probleem voor de hondenpootjes en de hond zelf. Het zout kan de voetzooltjes uitdrogen waardoor er scheurtjes kunnen ontstaan. Zout in een open wondje is natuurlijk extreem pijnlijk, dus je doet er goed aan om na een wandeling de poten van je hond goed af te drogen en met een beetje lauwwarm water af te doen om het strooizout te verwijderen. Daarmee beperk je ook de hoeveelheid zout die je hond van zijn poten kan oplikken. Wanneer je hond namelijk te veel van het strooizout binnenkrijgt kan hij een zoutvergiftiging oplopen. De verschijnselen van een zoutintoxicatie ontstaan vaak pas 48-72 uur na inname van een overmaat zout. Het gevaar zit hem in de verstoring van de vochtbalans van het lichaam. Het zout is dan opgenomen in het bloed vanuit de darmen en trekt vocht aan vanuit de weefsels. De organen kunnen dan minder goed functioneren, terwijl de bloedvaten juist overvuld raken. Die overvulling kan leiden tot vocht achter de longen, terwijl het onttrekken van vocht juist kan leiden tot neurologische verschijnselen zoals rusteloosheid, maar ook sufheid en spiertrekkingen. Meestal gaan honden met een zoutintoxicatie juist veel drinken en veel plassen en krijgen ze een versnelde ademhaling en hartslag. Vanaf ongeveer 3 gram zout per kilogram lichaamsgewicht kun je problemen verwachten, je zult dus sneller problemen zien door opgelikt zout bij kleinere honden dan bij grotere honden.   Pijnlijke pootjes kun je voorkomen door de pootjes van je hond voor de wandeling in te smeren met vaseline (zorg wel dat deze vrij is van toevoegingen!) of in te sprayen met een speciale spray en na de wandeling goed te verzorgen door ze af te spoelen met lauwwarm water en in te smeren met een verzorgende zalf/wax, zoals bijvoorbeeld Vetramil Paw Wax. Om klontjes ijs tussen de teentjes tegen te gaan kun je de lange haren tussen de teentjes wegknippen zodat ze daar niet aan blijven plakken. Heeft je hond wel klontjes tussen de teentjes, probeer ze dan niet los te trekken maar druk ze kapot en pluk de losse sneeuw tussen de teentjes uit.

⚠️ Bij een hevig bloedende wond, een bijtwond, of tekenen van shock (bleke slijmvliezen, hoge hartslag, slecht aanspreekbaar) neem je direct contact op met je (spoed)dierenarts. Thuis, tijdens een wandeling of op vakantie, een ongeluk zit in een klein hoekje. Denk hierbij aan een zonnesteek, wonden of vergiftiging. In deze EHBO serie proberen we meer te vertellen over de achtergrond en pluizen we uit wat de beste (spoed)behandeling is die je zelf kan uitvoeren in deze gevallen. In deze blog gaan we dieper in op wonden, die zijn er natuurlijk in alle soorten en maten, variërend van een klein sneetje in een voetzooltje tot een grote bloedende wond. Je hoopt natuurlijk dat het jouw trouwe viervoeter nooit overkomt, maar wat is de beste manier om EHBO te verlenen bij (bloedende) wonden? Achtergrondinformatie Laten we beginnen bij het begin: Je hond heeft omgerekend zo'n 7,5% van zijn lichaamsgewicht aan bloed. Rekenvoorbeeld: een hond van 40 kilo heeft ongeveer 3 liter bloed in zijn lichaam. Bloed bevat rode bloedcellen die zorgen voor zuurstoftransport, witte bloedcellen die helpen bij de afweer en bloedplaatjes die helpen bij de bloedstolling. Het bloed wordt via de grote slagaders naar de allerkleinste haarvaatjes en organen getransporteerd en komt uiteindelijk weer terug in de grote holle aders die het bloed weer terugleiden naar het hart en de longen. Per minuut pompt het hart van een hond zo'n 60 tot 120 keer bloed rond om alle organen van zuurstof te voorzien. Spoedgeval, en nu? Bloedende wonden zien er vaak heel heftig uit, ook een klein sneetje in het voetzooltje kan flink bloeden. Toch is het belangrijk om zelf rustig te blijven en niet in paniek te raken. Probeer altijd zo snel mogelijk je eigen óf de dichtstbijzijnde dierenarts te bereiken om te vragen wat je het beste kan doen. Afhankelijk van de plek van de verwonding kan de aanpak verschillen. Denk ook altijd aan je eigen veiligheid bij het benaderen van je hond, door angst en pijn kunnen honden van zich af bijten of krabben en jou daarbij (onbedoeld!) verwonden. Twijfel je of je de hond veilig kan benaderen kun je overwegen om preventief een snuitbandje aan te leggen. Ben je al in bezit van een passende muilkorf dan kun je deze natuurlijk ook gebruiken. Figure 1: EHBO Dierenasiel Nijmegen Een snuitbandje kun je aanleggen met een reep stof, zwachtel, verband, stropdas of hondenriem. Om een snuitbandje aan te leggen plaats je de reep stof over de bovenkant van de neus van de hond en knoop je deze met een enkele knoop onder de bek vast. Zorg dat de band zo strak zit dat de hond zijn bek niet meer kan openen, maar niet zo strak dat de hond moeite krijgt met ademen. Vervolgens trek je de uiteinden van de reep stof om de nek en maak je de uiteinden aan elkaar middels een enkele knoop en een strik. Door de snuitband vast te maken met een strik kun je de snuitband gemakkelijk losmaken mocht de hond gaan braken. Kleine, oppervlakkige snij- en schaafwondjes Kleine oppervlakkige wondjes stoppen meestal uit zichzelf al snel met bloeden, doordat de wondranden vaak dicht bij elkaar liggen hebben de bloedplaatjes veel oppervlak om aan te hechten en stolt het bloed sneller. Scherpe voorwerpen kunnen lelijke snijwonden veroorzaken aan de voetzooltjes van je hond, die over meestal flink bloeden maar ook vaak snel en zonder al te veel moeite te stelpen zijn. Zulke kleine wondjes kun je het beste stelpen met een steriel gaasje of een schone doek. Zit er geen (deel van het) voorwerp meer in de wond en is het bloeden al gestopt, dan kun je het wondje zelf schoonmaken en ontsmetten. Ontsmetten kun je doen met een zout- of Betadine-oplossing. Voor een zoutoplossing gebruik je 1 eetlepel keukenzout op 1 liter gekookt, afgekoeld water. Voor wondjes in de buurt van de ogen of bek kun je het beste alleen een steriel gaasje/schone doek en water gebruiken. Mocht je een wondje willen afdekken kun je het beste een steriel gaasje gebruiken met een schone zwachtel of een speciale zelfklevende bandage (vetrap). Let op dat je de zwachtel/vetrap niet te strak aantrekt, dit kan de bloedstroom belemmeren! Belangrijk is wel om het wondje daarna te blijven controleren. Loopt je hond kreupel of begint het wondje te ontsteken (dik, warm en/of pus), neem dan contact op met je dierenarts. Je kunt de wondgenezing ondersteunen door kleine wondjes en/of schaafplekjes in te smeren met een honingzalf, bijvoorbeeld Vetramil. Dit is een wondzalf op basis van honing die helpt de huid te verzachten en herstellen. Het is sowieso aan te raden om een tube Vetramil op voorraad te hebben, want het helpt tegen heel veel verschillende huidbeschadigingen. Wanneer je merkt dat er nog een (deel van het) voorwerp in de poot zit kun je dit er zelf uit halen met een schone pincet. Mocht je twijfelen of lukt het niet, neem contact op met je dierenarts en laat het voorwerp dan zitten tot je bij de dierenarts terecht kan. De dierenarts kan het voorwerp verwijderen en de wond reinigen, ontsmetten en eventueel verbinden. Grote, diepe wonden en heftige bloedingen Grote en/of diepe wonden moeten, in tegenstelling tot de kleine snij- en schaafwondjes, meestal gehecht worden om te zorgen dat de wond goed en netjes geneest. Het hechten van grote wonden zorgt voor een snellere wondgenezing en geeft ook minder kans op infectie van de wond. In principe geldt voor alle wonden: hechten binnen 6 uur, de wondranden groeien dan nog het beste aan elkaar. Wanneer je te maken hebt met een bijtwond dan zien we vaak rafelige wondranden en veel bloedverlies. Het is belangrijk om bijtwonden altijd door een dierenarts te laten nakijken. Bijtwonden kunnen namelijk makkelijk gaan ontsteken door bacteriën uit de bek van de bijtende hond en ook al lijkt het wondje niet groot, bijtwonden zijn vaak dieper dan men zou vermoeden vanaf de buitenkant. Een aantal grote bloedvaten liggen oppervlakkig onder de huid, zoals de halsader (vena jugularis) en de (slag)aders in de poot (bijv. vena saphena). Doordat deze bloedvaten zo oppervlakkig liggen kunnen ze eenvoudig beschadigd raken bij een bijtwond of een aanrijding. Vooral wanneer een grote (slag)ader geraakt wordt kan een hond in korte tijd veel bloed verliezen. Het is in zo'n situatie van groot belang om de bloeding zo snel mogelijk te stelpen. Het stelpen van een bloeding kun je doen op verschillende manieren, afhankelijk van de plek van de wond. Bij bloedingen op het lichaam (borst, hals of kop) kan je met een steriel gaasje of een schone doek rechtstreeks druk uitoefenen op de wond. Heeft je hond een wond aan een poot, dan kan je de bloeding op twee manieren stelpen: rechtstreeks middels een schone doek of via een tourniquet, meestal bij heftig bloedende wonden. De tourniquet brengt als gevaar met zich mee dat deze maar 15 minuten achter elkaar strak aangetrokken mag zijn, omdat anders het weefsel van de poot te lang geen bloed en daarmee ook geen zuurstof krijgt en dus de mogelijkheid bestaat dat het weefsel afsterft. Om een tourniquet goed aan te brengen heb je een lang stuk flexibel materiaal nodig zoals een sjaal, een (honden)riem, zwachtel of een stuk stof en een stokje. Plaats vervolgens het materiaal rond de poot op een paar centimeter afstand van de wond tussen het lichaam en de wond. Leg een knoop in het materiaal, plaats hier het stokje op en leg nogmaals een knoop in het materiaal. Draai nu het stokje rond tot de bloeding (bijna) stopt. Verwacht je dat het langer dan 15 minuten duurt voor hulp is gearriveerd of je bij de dierenarts bent, draai dan iedere 15 minuten het stokje los tot er weer bloed gaat stromen en draai de tourniquet daarna weer vast. Als een hond te veel bloed verliest kan hij in shock raken, omdat er te weinig circulerend bloedvolume is. Het lichaam kan ongeveer 30-40% bloedverlies van het totale bloedvolume compenseren. In het geval van onze hond van 40 kilo met circa 3 liter bloed is dat dus ongeveer 1 liter bloed. Het lichaam compenseert dit bloedverlies door het samentrekken van de bloedvaten (vasoconstrictie), het mobiliseren van extra rode bloedcellen uit de milt (miltcontractie) en activatie van regulerende systemen die meer water resorberen in de nieren. Wanneer het bloedverlies meer dan 40% van het totale bloedvolume is dan krijgen organen niet genoeg bloed en zuurstof meer aangevoerd en kan er permanente schade aan de organen optreden. Een hond in shock is vaak slecht tot niet aanspreekbaar, heeft een hoge hartslag, koude oren en poten en bleke slijmvliezen. Meld dit soort verschijnselen dan ook altijd (telefonisch) aan de dierenarts! Deze tekenen van shock zien we bijvoorbeeld ook bij een maagtorsie, ook een spoedgeval waarbij snel handelen cruciaal is. Des te sneller een hond met shock behandeld kan worden, des te groter de kans op volledig herstel. Help, mijn hond heeft een wond! Voor kleine wondjes is het handig om een EHBO-kit in huis en/of in de auto te hebben waar de belangrijkste zaken in zitten die je nodig kan hebben voor je hond. Denk hierbij aan gaasjes, water, een pincet en een rolletje verband/vetrap. Het allerbelangrijkste wat je voor je hond kan doen bij een heftige bloeding is zelf rustig blijven, ook al ben je zelf niet helemaal zeker hoe te handelen. Probeer het bloeden zo vlug mogelijk te stelpen met de middelen die je tot je beschikking hebt (een niet zo schone doek is altijd nog beter dan door laten bloeden) en neem intussen contact op met de dierenarts voor verdere informatie. De (spoed)behandeling van wonden kan het beste worden opgevolgd samen met de eigen dierenarts, zij kunnen je meer vertellen over de verdere (na)behandeling die je thuis kan doen zodat je hond er weer snel bovenop is! Wil je weten wat je nog meer kan doen voor je viervoeter in geval van nood, of ben je benieuwd naar achtergrondinformatie bij verschillende aandoeningen? Lees dan ook onze EHBO-blog over vergiftiging.Disclaimer:Dit blog is geschreven met de grootst mogelijke zorgvuldigheid op basis van theorie. Iedere situatie is anders en de informatie in dit blog kan en mag nooit een bezoek aan uw dierenarts vervangen. Wij aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid voor de gevolgen van beslissingen die u neemt op basis van deze informatie zonder het raadplegen van een dierenarts.

Om het jaar ook voor je hond goed af te sluiten delen wij vandaag vijf kleine en simpele recepten. Deze gerechtjes zijn in veel landen gangbaar tijdens de feestdagen en we hopen dan ook dat jullie ze in de hondenversie herkennen! Eindelijk is het zo ver, over twee dagen is het kerst! Tijdens de feestdagen verdienen we allemaal wat extra. Ook onze honden mogen extra worden verwend. Het kerstdiner dat wij als mensen eten is niet geschikt voor onze viervoeters, maar daar hebben wij natuurlijk een oplossing voor. De gerechtjes zijn samen niet gebalanceerd tot een maaltijd die alle essentiële nutriënten bevat, maar een uitzondering op zijn tijd is niet erg. Deze kerst verwennen we onze honden, maar we houden het zoals altijd gezond. Christmas crackers In Nederland zie je kerst crackers niet zo vaak als in Amerika of Engeland. Ken je ze niet, zoek ze dan eens op via Google. Ze zijn helemaal niet eetbaar, het is een bonbon vormige kartonnen decoratie met een knappertje erin. Maar het loont zich wel om ze als schattige eetbare decoratie bij de voerbak na te maken! Benodigdheden: 12 langwerpige natuurlijke hondensnack (wij gebruiken hertenvleesrollen en lamsvleessticks) Lint in feestelijke kleuren Bereidingswijze: Neem 3 hondensnacks en bind deze aan beide uiteinden vast met een feestelijk lintje Knip het overtollige lint af Eggnog Eggnog is een feestelijk drankje gemaakt van melk, slagroom, ei en suiker, gegarneerd met kaneel. Wij houden onze gerechtjes simpel en gezond, dus we gebruiken maar 2 ingrediënten!   Benodigdheden: 2 biologische eieren ¼ theelepel kaneelpoeder Bereidingswijze: Scheid de eiwitten van de eigelen Klop de eiwitten tot zachte pieken Klop de eigelen los Vouw de eiwitten voorzichtig door de eigelen en giet het mengsel in een glaasje Strooi een beetje kaneelpoeder over het drankje met behulp van een kleine zeef Stuffing Stuffing wordt gebruikt om verscheidene soorten voedsel te vullen. Vaak denken we hierbij aan een kalkoen, maar ook groenten of andere soorten vlees kunnen hiermee worden bereid. Wij gebruiken deze stuffing in het in het volgende gerecht, dus sla deze zeker niet over! Normaliter wordt stuffing gemaakt van ingrediënten zoals brood, kruiden, ei en knoflook, om vervolgens meegebakken te worden in de oven. Wij maken hem voor de hond van groente en zaden, gezond en een goede toevoeging aan een vers dieet. Ook voegen we een gewrichtssupplement toe als extra boost voor het lijf in deze koude maanden. Benodigdheden: 1 witte of gele groente (wij gebruiken bloemkool) 50 gram pompoenpitten 50 gram zonnebloempitten 1 maatlepel gewrichtssupplement (wij gebruiken PUUR Glucosamine extra) Bereidingswijze: Zet de avond te voren de pitjes onder water in een schaaltje op het aanrecht, zodat ze zacht kunnen worden. Kook of stoom 200 gram bloemkool tot deze gaar is. Giet de pitten af en mix deze samen met de bloemkool en het gewrichtssupplement met een staafmixer of in een keukenmachine tot een zacht korrelig mengsel. Voor een zachter puree kan kookwater van de bloemkool worden toegevoegd tijdens het mixen om de gewenste structuur te bereiken. Kalkoen Een kalkoen mag tijdens kerst natuurlijk niet ontbreken. Echter zijn kalkoenen zo groot, dat ze de gemiddelde hond voor wel 10 dagen voeren kunnen. Dat pakken wij anders aan! Als je de stuffing hebt gemaakt, is dit gerecht net zo simpel te bereiden als het recept van de kerst crackers aan het begin van deze blogpost. Benodigdheden: Stuffing Panklare kwartellijfjes (te bestellen via een vleesspecialist) Rood-wit touw Bereidingswijze: Ontdooi de kwartellijfjes gedurende 24 uur in de koelkast Vul iedere kwartel met een paar eetlepels stuffing Bind de poten van de kwartels af net rood-wit touw Voor een meer gebalanceerd menu kun je hier een klein beetje orgaanvlees aan toevoegen, zoals 5 gram hertenlever per 100 gram voer (te vervangen met kip of rund. Neem je lam of eend, gebruik dan 2 gram per 100 gram voer) Trifle Natuurlijk hebben we ook een dessert op het menu staan. Een trifle bestaat uit lagen rood fruit, custard, lange vingers of cake gedoopt in sherry of wijn, slagroom en vers fruit. Dit dessert kan gemakkelijk worden omgetoverd in een natuurlijke variant die geschikt is voor de hond! Benodigdheden: 1 verpakking gedroogde vleesstukjes (wij gebruiken kalkoentrainers) 1 pak bevroren bessen (wij gebruiken frambozen) 6 el geitenyoghurt (of geitenkefir) ½ theelepel golden paste (of ¼ theelepel kurkumapoeder) Bereidingswijze: Verwarm de bessen in een pan over laag vuur zodat ze zacht worden en geef ze voldoende tijd om in te dikken. Laat de compote afkoelen tot kamertemperatuur om nog steviger te worden. Bewaar een klein aantal bevroren bessen ter garnering. Maak een custard door 3 eetlepels geitenyoghurt te mengen met ½ theelepel golden paste of ¼ theelepel kurkumapoeder. Bouw het dessert in een klein glazen schaaltje. Begin met een klein handje kalkoentrainers en 3 eetlepels bessencompote, verdeel hierover voorzichtig de custard. Voeg weer een handje kalkoentrainers toe en bedek deze met meer bessencompote. Hieroverheen verdelen we 3 eetlepels geitenyoghurt (zonder kurkuma) als slagroom, die we decoreren met een paar bevroren frambozen. Geniet, en eet met mate We hopen dat jullie deze gerechtjes zelf proberen na te maken. Vergeet vooral foto’s en videos hiervan niet met ons te delen, door ons te taggen op social media! Blijf gezond en geniet van de feestdagen, al zijn ze dit jaar apart. We zien jullie komende maand weer met een nieuwe blogpost. Op naar een mooi 2021!

De feestdagen staan weer voor de deur en daarmee wordt het tijd om cadeaus uit te zoeken voor vrienden en familie. Maar wat koop je voor die ene hondengek, de persoon die zelfs tijdens het kerstdiner alleen praat over zijn beste maat op vier pootjes? Geen zorgen, wij hebben wat ideetjes voor kerstcadeaus voor de hondeneigenaar op een rij gezet!   Support small Vandaag delen we zes leuke en originele ideetjes voor een cadeau. Hiermee kun je zeker zelfs de meest kieskeurige hond of eigenaar verrassen deze feestdagen. Of gebruik het alvast om inspiratie op te doen voor een verjaardag aankomend jaar! Wij hebben bij een paar van onze ideeën voor kerstcadeaus voor hondeneigenaren leuke kleinschalige Nederlandse bedrijfjes toegevoegd die wij zelf helemaal geweldig vinden. Hier kun je de producten geheel Corona proof bestellen zonder de kou in te moeten. En mocht je niet op bezoek willen gaan, dan kun je de cadeaus natuurlijk bij de hondeneigenaar aan huis laten bezorgen. Hebben jullie zelf nog unieke of simpelweg leuke kerstcadeaus voor de hondeneigenaar in gedachten? Laat dan even een reactie achter! We delen jullie ideeën gedurende de maand december op sociale media. Handgemaakte halsbanden Heb jij goed geluisterd naar alle verhalen van die grote hondenvriend en weet je zelfs de halsomtrek van zijn of haar kleine Bello? Kijk dan eens naar een unieke handgemaakte halsband, die je op maat laat maken. Zo vonden wij het merk Dutchiz, waar Meike met haar passie voor leerambacht en liefde voor honden stevige halsbanden en lijnen maakt. Weer heel anders zijn de producten van Touw Design. Kleurrijke en sierlijke halsbanden van touw geknoopt. Voor iedere hond en ieder budget is er wel een passende webshop te vinden. Wij waren in ieder geval positief verrast met het aantal kleine winkeltjes dat we tegenkwamen! Natuurlijke hondensnacks Als we dan praten over cadeaus voor de hondeneigenaar, dan mag onze eigen Bellobox natuurlijk niet onder de kerstboom ontbreken. Wij bij Bellobox bieden boxen vol natuurlijke hondensnacks, voor honden van ieder formaat en iedere leeftijd. Is de hond al wat ouder, dan hebben we een box voor senioren, maar ook voor pups kun je een gepaste box vol lekkers bestellen. Is de eigenaar nog flink aan het trainen met zijn of haar hond, dan is de Beloningsbox een super idee. Zou je de hond beschrijven als een echte doorbijter, dan is de gelijknamige box de perfecte match. Je vindt hier ons gehele assortiment. Mocht je nu echt niet weten wat je moet bestellen, gebruik dan het onderstaande idee van een waardebonnenboekje te schrijven. Zo kan de hondeneigenaar zelf kiezen wat hij of zij wenst te ontvangen!     Persoonlijk waardebonnenboekje Als het budget dit jaar niet toestaat een kleinigheidje te kopen of groots uit te pakken, dan zijn er altijd andere opties. Ook zonder geld uit te geven kun je iemand laten zien hoe veel je van hem of haar houdt.  Met een huisgemaakt waardebonnenboekje waarin je jezelf aanbiedt om een gunst voor de hond te doen, maak je iedere hondeneigenaar deze kerst blij. Pak een stevig stuk papier of karton en knip er rechthoeken van hetzelfde formaat uit. Als je je creatief voelt kun je deze voor een extra feestelijk geheel heel mooi decoreren. Of doe het samen met je kinderen als een leuke activiteit op de zondagmiddag! Op iedere waardebon kun je vervolgens allerlei kleine diensten of gunsten schrijven, zoals: avondje oppassen op [naam hond] tijdens volgende date lange wandeling met [naam hond] over de heide uitlaatservice voor [naam hond] wanneer je een dagje uit gaat met de familie Herinneringen zijn veel meer waardevol dan hebbedingen. Bied je vrienden of familie dus simpelweg jouw tijd, dat zullen ze nooit vergeten! Fotoshoot Heeft de hondeneigenaar de muren van zijn of haar woning nog niet vol hangen met schilderijen of foto’s? Dan is het wellicht een leuk idee om foto’s te laten maken door een professioneel fotograaf, zoals Marleen Verheul. Tegenwoordig gebruiken we al snel onze telefoon voor het maken van een kiekje, maar de kunst van het fotograferen is nog niet verloren. Echt goede foto’s zijn een prachtig aandenken aan mooie momenten met onze honden en natuurlijk een leuk kerstcadeau om te krijgen! Vooral wanneer de hond nog erg jong is, zijn goede foto’s onmisbaar. En een plaatje van de oudere hond die inmiddels al wat stijver in de poten wordt, is helemaal hartverwarmend. Heb je zo’n fotoshoot geregeld, maar pak je het liever nog grootser uit? Of weet je dat er van deze hond al prachtige foto’s gemaakt zijn? Laat dan een foto op uniek materiaal afdrukken! Tegenwoordig kan dit niet enkel op fotopapier of canvas, maar wordt het ook op glas, hout of aluminium gedaan. Prachtige unieke en persoonlijke kunstwerken passend bij ieder interieur vallen zeker in de smaak. Portret Vind je een persoonlijk kunstwerk leuk, maar wil je toch iets dat meer uniek is dan een foto? Zoek dan eens een artiest op die portretten tekent of schildert. Ook oude foto’s van een hond die niet meer onder ons is, kan in een portret een prachtige verrassing zijn. Zo tekent Charlotte gedetailleerde portretten met pastelkrijt en -potloden. Ze maakt ontzettend realistische kunstwerken, die ons echt versteld doen staan. De trouwe ogen van een oude labrador spreken boekdelen, op haar tekening. Fijne kerst Wij hopen dat we jullie vandaag wat inspiratie hebben geboden voor de kerstinkopen. Deze feestdagen hebben we allemaal wat extra liefde nodig. We mogen elkaar niet knuffelen, maar een persoonlijk cadeau zal iedere hondeneigenaar een warm gevoel brengen deze winter. Houd de komende weken ook onze instagram pagina in de gaten. Hier houden wij vanaf maandag 7 december dagelijks een weggeefactie. Er zijn veel leuke prijzen te winnen. Sommigen vind je zelfs terug hier in deze blogpost. Ben je benieuwd? Blijf de pagina dan volgen. We wensen jullie hele fijne feestdagen toe! Team Bello

Voor natuurlijke hondensnacks ben je bij ons uiteraard aan het goede adres. Maar zo af en toe brengen we jullie ook graag iets anders dat je hond gezond houdt. Vandaag praten we dan ook over een aspect van hondentraining. Dit is niet zo zeer een trainingstip, maar meer een manier van denken die binnen de opvoeding van je hond erg verstandig kan zijn. We delen een dergelijke tekst natuurlijk niet zomaar. Wie deze tekst geschreven heeft en waar haar kennis vandaan komt, lees je onderaan deze blogpost.  Geheel passend bij het onderwerp van hondentraining hebben we vandaag een nieuwe box geïntroduceerd: de Beloningsbox! Een doos vol natuurlijke beloningssnacks die ideaal van pas komen tijdens het trainen van je hond. Je leest alles over de box op deze pagina. Vind je hem leuk? Bestel dan meteen onze Bellobox snuffelmat mee voor wat extra vermaak op de regenachtige dagen deze herfst. Honden leren altijd, van iedere indruk Meningen over hondentraining en -opvoeding lopen ver uiteen. Een tekst schrijven over een dergelijk controversieel onderwerp is dan niet altijd makkelijk. Vandaar dat wij niet zeggen hóe jullie je hond trainen moeten, maar dat we een gedachtegang delen die bij vrijwel iedere hond en iedere eigenaar van pas kan komen. In het dagelijks leven maken jij en je hond veel dingen mee. Of je nu een trainingssessie start, aan de wandel bent, of je avondeten bereidt in de keuken, je hond stopt niet met leren. Alle omgevingsfactoren hebben invloed op de opvoeding en op het gedrag dat je in de toekomst van je hond kunt verwachten.  Het is dan ook belangrijk om te realiseren dat de kans van slagen groter is als je jouw hond opzet voor succes. Maak het makkelijk  Er zijn verscheidene dingen waarmee je als hondeneigenaar rekening kunt houden om het trainen met je hond vloeiend te laten verlopen. Met een beetje voorzorg, kun je stress en frustratie tijdens trainingen en andere bezigheden in het dagelijks leven minimaliseren. We delen hier een aantal voorbeeld scenarios om uit te leggen hoe je jouw hond op kan zetten voor succes. Wellicht hebben loop jij met je hond tegen heel andere dingen aan. We hopen dat deze voorbeelden jullie op ideeën brengen om het betreffende scenario goed op te lossen. Denk na over de volgende topics en maak verstandige keuzes. Zo maak je het makkelijker voor je hond om het gedrag te vertonen dat jij hoopt te zien, ongeacht de situatie en het ras van je hond. Houd voldoende afstand Trekken aan de lijn en blaffen tijdens de wandeling zijn veelgenoemde problemen van de gemiddelde hondeneigenaar. De eerste en naar mijn mening meest belangrijke stap, is het identificeren van de grenzen van jouw hond. Een omgevingsprikkel, zoals een andere hond of passerend persoon, is lastiger te negeren naar mate de afstand tot de prikkel afneemt. Het is dus van belang om te realiseren waar deze grens ligt en hoe veel afstand jij en je hond initieel moeten houden tot deze prikkels, wanneer je aan het trainen bent. Voor sommige honden is de stoep aan de overkant van de straat ruimschoots voldoende, maar andere honden reageren nog op prikkels aan de overkant van een groot veld. Probeer dus te trainen op plekken met veel overzicht en oefen met voldoende afstand tot de prikkel.  Het ontstaan en voorkomen van overenthousiasme naar omgevingsfactoren (zoals passerende voetgangers, fietsers en honden) en het daaruit voortkomende gedrag zullen we in de toekomst ook eens bespreken.  Verwacht niet te veel Omdat ongewenst gedrag tijdens een wandeling zo vaak voorkomt, gaan we hier nog iets verder op in. Wat moet je doen, wanneer het niet mogelijk is de benodigde afstand tot de prikkel te houden? Een training kan men in scene zetten op een locatie met voldoende overzicht, maar de hond zal toch wanneer deze nog niet alles kan negeren dagelijks meermaals moeten wandelen. Wij raden aan om waar mogelijk, zo veel mogelijk afstand te houden van de prikkel die jouw hond lastig kan negeren. Dit houdt echter in, dat deze afstand soms simpelweg niet voldoende is. In deze situatie hopen we dan, dat je van je hond niet te veel verwacht en niet onnodig zijn/haar aandacht gaat vragen wanneer de kans op focus erg klein is. Wanneer de prikkel uiteindelijk wél op voldoende afstand is en de focus van je hond terug is bij jou, dán krijgt je hond een jackpot. Een extra grote beloning! Je hond vindt het negeren van de prikkel lastig. Word niet boos, wanneer je onverhoopt in een lastige situatie terechtkomt en je hond zich niet voorbeeldig gedraagt. Wanneer je niet te snel te hoge verwachtingen van je hond hebt, voorkom je een hoop stress en frustratie. Kies de juiste beloning Wij introduceren vandaag de beloningsbox: een Bellobox met natuurlijke hondensnacks zoals je hem van ons bent gewend, met enkel kleine hapjes. Met alle variatie die je in deze box kunt vinden, kun je de beloningen telkens kunnen wisselen. Zo zal je de interesse van je hond makkelijker kunnen behouden. Maar niet iedere hond is gemotiveerd door eten! Heb jij een hond die eigenlijk veel meer geniet van zijn speelgoed, jouw stem, of een aai over de bol? Beloon hem dan daarmee! Maak geen gebruik van beloningen die jouw hond niet motiveren. Dan zijn ze nota bene geen beloning meer. Ook per situatie kan de geschikte beloning verschillen. Is je hond ontzettend gedreven op speelgoed, maar wordt hij/zij er heel enthousiast van, dan kun je speelgoed inzetten tijdens het aanleren van bepaalde bewegingen. Denk hierbij dan aan rondjes draaien, figuurtjes 8 om je benen heen draaien, of behendigheidstraining. Het gebruiken van een hoge stem wekt vaak ook een hoog enthousiasme op. Wil je echter rustig gedrag zien, kies dan hetgeen waarvan jouw hond wel geniet, maar niet zo overdreven enthousiast wordt. Zet situaties in scene Ten slotte geven we dan nog een laatste tip mee, om stapsgewijs te oefenen. Het voorbeeld dat we hierbij gebruiken, is gedrag in reactie op het horen van de deurbel. Blaft jouw hond wanneer de deurbel gaat, rent hij of zij naar de voordeur en wordt er veel gepiept? Je hond anticipeert een gevolg van de deurbel. De deurbel wordt namelijk gedurende het leven van de hond (vaak onbedoeld) gelinkt aan het binnenkomen van bezoek. Wanneer dit bezoek de hond altijd vrolijk heeft begroet, of wanneer het hier een hond betreft die juist onzeker is naar mensen toe, zal de hond bij het horen van de deurbel automatisch een bepaalde reactie laten zien. Gelukkig kun je hier aan werken, simpelweg door de opeenvolgende gebeurtenissen te veranderen. Schakel je vriend(in), buurvrouw of -man, kind of partner in, om samen te gaan oefenen. Pak eerst een beloning en trek de focus van je hond. Ga lekker samen spelen of trucjes oefenen. Laat de andere persoon op de deurbel drukken en wacht tot je hond weer gekalmeerd is. Ga dan simpelweg verder met jullie spel of training. Doe je dit vaak genoeg? Dan associeert je hond op den duur de deurbel met focus op jou. Jij bent namelijk veel meer interessant, dan die voordeur! Die deurbel brengt interactie met zijn/haar beste vriend(in)! Ga aan de slag We hopen dat deze blogpost inzicht heeft gegeven in het effect van omgevingsinvloeden op het gedrag dat je van je hond kan verwachten. Hopelijk zijn deze tips nuttig geweest en kun je ze toepassen om de trainingen met je hond fijner te laten verlopen. Gebruik jij deze tips naar aanleiding van het lezen van deze blogpost, tag dan @belloboxnl en @mojoandvenus op instagram. We horen graag jullie succesverhalen! We wensen jullie veel succes. Deze blogpost geschreven door onze blogster Marijke die naar aanleiding van haar universitaire studie veel kennis heeft op het gebied van hondengedrag. Ze heeft zelf drie staffordshire bull terriers en weet als geen ander hoe snel een hond enthousiast kan worden naar een omgevingsprikkel. We hopen dat jullie haar tekst erg leuk vonden. Je vindt Marijke en haar honden hier: Youtube - www.youtube.com/mojoandvenus Instagram - www.instagram.com/mojoandvenusVolg Bellobox ook via onze social media kanalen:  Instagram - https://www.instagram.com/belloboxnl Facebook - https://www.facebook.com/belloboxNL

Voorheen hadden wij bij Bellobox een relatief kleine variatie aan boxen vol natuurlijke hondensnacks. Al was het assortiment niet reuze, groot en klein kon een passende box vinden, pups hadden een eigen variant en ook alle honden met een allergie werden (wanneer de hypo-allergene boxen niet passend waren) zo nodig zelfs ook persoonlijk geholpen. De afgelopen maanden zijn er echter vele verzoeken binnengekomen, en sommige verzoeken kwamen keer op keer opnieuw binnen. Met dierendag in ons achterhoofd hebben we dan ook deze zomer flink gebrainstormd en hebben we als team de pootjes ineengeslagen om vier nieuwe boxen te introduceren, speciaal voor onze fans! Al deze boxen zijn 100% natuurlijk en vrij van granen en gluten. Ze bevatten een brede reeks aan diersoorten, waardoor je hond lekker kan variëren en zelfs tijdens het snacken een breed scala aan voedingsstoffen binnenkrijgt! Ben je benieuwd geworden, lees dan gauw verder of bezoek meteen onze productpagina.   DOORBIJTERSBOX NORMAAL & XL Eerder deze zomer introduceerden wij al de doorbijtersbox. Een grote doos vol met de meest harde en taaie snacks voor de echte krachtpatsers. Sommige van deze snacks zijn echter erg groot. De box is daardoor zeker het geld dubbel en dwars waard, maar voor de kleinere powerkauwers die liever hun half opgeknabbelde knaagstaaf niet omruilen, waren deze producten wat minder geschikt. De originele box is dan ook omgedoopt tot ‘Doorbijtersbox XL’ en we introduceren vandaag de vernieuwde ‘Doorbijtersbox’ met middelgrote snacks van dezelfde stevige kwaliteit. Deze is daarmee dan ook iets meer voordelig. De Duitse Herder, Rottweiler, Boerboele en Amerikaanse Stafford zullen de XL variant het meest waarderen, terwijl de Bull Terriër en Staffordshire Bull Terriër beter de standaard variant kunnen bestellen. Voel je vrij zelf te kiezen welke box het beste bij jouw hond past. Op de productpagina zelf vind je duidelijke uitleg van de inhoud. De snacks van de XL box zijn namelijk erg groot en kunnen wel eens te veel van het goede zijn. We houden daarbij een gezonde ontlasting en goed gewicht in ons achterhoofd!   Bellobox Vis Something smells fishy! Na het introduceren van de Doorbijtersbox is een doos vol gedroogde vis de meest verzochte variant! Een hele box vol visjes… Ruikt voor de baas wellicht wat minder lekker, maar de gemiddelde hond zal er juist extra van smullen. Zoals je van ons gewend bent is ook deze box zonder onverwachte toevoegingen. Naast exact weten wat je voert, is de box dus ook uitermate geschikt voor honden die vele eiwitbronnen (zoals kip, rund, of lam) niet verdragen kunnen. Van zalm tot sprot en van haring tot kabeljauw, er zwemt heel wat moois rond in deze box. Er is bewust gekozen grotendeels vissoorten te kiezen die weinig zware metalen opbouwen in hun lichaam en juist veel gezonde omega 3 vetzuren bevatten. Goed voor de gewrichten en een zachte glanzende vacht zijn deze snacks dus zeker ook. De formaten van snacks in deze box lopen ver uiteen, maar ook de grotere snacks zijn voor de kleinere hond goed te kauwen, of eventueel door te breken mocht men een minder grote hap willen voeren!   bellobox Senior Ook op de oude dag mag men goed genieten! Als je het ons vraagt, net een beetje meer ;) Een box met natuurlijke hondensnacks voor de senioren mocht dus absoluut niet ontbreken. De snacks in deze box zijn samengesteld voor oudere honden en honden met minder kauwbehoefte. De snacks zijn relatief zacht, het tegenovergestelde van de doorbijtersbox dus, en ook zitten er wat kleinere hapjes bij. Dit is perfect voor senioren, omdat deze vaak meerdere tanden missen of wat oncomfortabel in de bek kunnen zijn. Daarnaast bestaan er natuurlijk honden, die helemaal geen zin hebben moeite te doen om een snack te eten! Mochten de snacks in de box nu te groot of te klein zijn voor uw specifieke senior? Neem dan even contact met ons op zodat wij de box naar wens kunnen aanpassen.   Bellobox xs Eindelijk hebben we dan ook een box voor de allerkleinsten onder ons! Heb jij een chihuahua, een dwergkees, of een yorkshire terriër? Alle toy rassen kunnen nu ook een perfecte box natuurlijke hondensnacks thuisgeleverd zijn. Alle snacks in deze box zijn klein van formaat en niet te hard of taai om te kauwen. Kleinere hondjes? Dat betekent een kleiner prijsje! Maar dat laat aan variatie niet ontbreken. Diersoort en textuur zijn anders in iedere snack, zo houdt men het knagen keer op keer een moment om te genieten! Vergeet echter niet, dat we ook een small box verkopen. Valt je hond net boven de toy categorie, vergelijk deze boxen dan even met elkaar!

Auteur: Bellobox redactie, in samenwerking met Marijke Dick (bioloog, @mojoandvenus) Met deze vier recepten maak je zelf verkoelende hondenijsjes met producten uit je Bellobox. Pak je box erbij en stap de keuken in, elk recept is in een paar minuten voorbereid, de vriezer doet de rest. Geen Bellobox in huis? Bestel er een zodat je straks alle ingrediënten al klaar hebt liggen. Waarom deze ijsjes gezond én lekker zijn Een softijsje van de snackbar is heerlijk voor ons, maar voor honden ongezond en vaak zelfs schadelijk. Honden proeven minder verfijnd dan wij, maar hun neus is miljoenen keren gevoeliger, en juist geur bepaalt of ze iets lekker vinden. Vlees en vet spreken daardoor veel meer aan dan suiker. Deze vier recepten spelen daarop in: stuk voor stuk gebaseerd op natuurlijke, vetrijke ingrediënten uit je Bellobox, zonder toegevoegde suikers. Recept 1: bevroren broodje gezond Het makkelijkste recept van de vier: een simpel "broodje" van vlees in plaats van brood. Geen extra materialen nodig, alleen de ingrediënten. Ingrediënten voor 1 ijsje: 2 platte vleesstrips uit je Bellobox (wij gebruiken hert uit de beloningsbox) 50 gram KVV of natvoer (wij gebruiken lam KVV) Bereiding: Beleg een vleesstrip rijkelijk met een laag KVV of natvoer. Leg de tweede vleesstrip erbovenop en druk stevig aan. Herhaal voor meerdere ijsjes of honden. Zet minstens 6 uur in de vriezer tot hard. Recept 2: vlees op een stokje Vlees, vlees en nog eens vlees. Voor dit recept heb je een ijsvorm nodig, of iets anders dat de vriezer in kan. Ingrediënten voor 1 ijsje: 1 staafvormige gedroogde vleessnack (wij gebruiken runderkophuid, maar bullepees werkt ook goed) 40 gram KVV of natvoer 10 vlees-beloningssnacks (bijvoorbeeld vleesblokjes of runderlongblokjes uit de beloningsbox) Bereiding: Lepel een beetje KVV of natvoer in een ijsvorm en laat er 1 à 2 beloningssnacks bovenop vallen. Voeg een laagje vlees toe, dan weer wat snacks. Steek de staafvormige snack in het midden en blijf vlees en snacks toevoegen tot de vorm vol is. Druk stevig aan en herhaal voor meerdere ijsjes. Minstens 6 uur de vriezer in. Recept 3: split-eisje Geïnspireerd op een klassieker uit onze eigen jeugd, maar dan volledig hondveilig: op basis van ei in plaats van roomijs en kleurstof. Naast een ijsvorm heb je hier ook een rol schilderstape bij nodig. Ingrediënten voor 1 ijsje: 1 staafvormige gedroogde vleessnack (wij gebruiken runderkeelpitten) 1 ei 30 ml kefir (gefermenteerde koeien- of geitenmelk) mespuntje kurkumapoeder (optioneel) Bereiding: Klop het ei op in een kommetje. Voeg een mespuntje kurkuma toe voor een dieper geel-oranje kleurtje. Schenk het eimengsel in een ijsvorm, met minstens een centimeter ruimte vrij aan de bovenkant. Plak de zijkanten van de vorm af met schilderstape en laat in het midden een gaatje vrij om de vleessnack verticaal in te steken. Zet ongeveer 2 uur in de vriezer, tot het eimengsel redelijk stevig is. Verwijder de tape en schenk de kefir als "roomlaag" over het ijsje. Vries minstens 6 uur verder in. Wist je dat kurkuma curcumine bevat, een stofje dat goed is voor de gewrichten van je hond? Recept 4: bevroren chia-zalmpudding Geïnspireerd op een menselijk superfood-toetje: chiapudding. Chia zelf heeft weinig smaak, dus voegen we gedroogde vis toe voor een geur waar honden niet omheen kunnen. Ingrediënten voor 10-20 blokjes: 30 gram chiazaad 100 ml water 1 klein handje verkruimelde snacks (wij gebruiken zalmtrainers, runderlong werkt ook goed) 50 gram bessen (wij gebruiken frambozen en bramen, aardbeien en blauwe bessen zijn ook veilig) Bereiding: Meng water, chiazaad en de verkruimelde snacks in een kommetje. Prak in een tweede kommetje de bessen tot een puree. Terwijl de chiazaadjes zo'n 5 tot 10 minuten opzwellen, vul je de ijsblokvormpjes met een laagje bessenpuree. Schep de chiapudding bovenop de laag bessen zodra die stevig genoeg is. Minstens 6 uur de vriezer in. Aan de slag Met een paar simpele stappen heb je binnen een mum van tijd vier verschillende hondenijsjes klaarstaan voor de warme dagen. Maak je ze na? Tag ons gerust als je de foto's deelt op social media, we zijn benieuwd hoe jouw hond de zomer doorsnackt. Deze recepten zijn oorspronkelijk gedeeld door Marijke Dick, bioloog en eigenaresse van staffords Mojo en Venus (@mojoandvenus), die de recepten ook toelicht in de video bovenaan dit artikel. Lees ook Hondenijsjes maken: 5 makkelijke recepten Verkoelende hondensnacks voor de zomer Eerste hulp bij hitte

Auteur: Bellobox redactie Wat zijn nou leuke plekken om met de hond te wandelen? In deze blog lichten we een paar van onze favoriete wandelgebieden in Nederland uit: van hei tot strand en van bos tot duin. Weer of geen weer, wandelen hoort erbij, en als we toch naar buiten gaan kunnen we net zo goed de mooiste plekken opzoeken. Op zoek naar meer opties bij jou in de buurt? Bekijk ons volledige overzicht van hondvriendelijke wandelgebieden, filterbaar op provincie en losloopmogelijkheden. Wandelen met de hond op de hei: Hoorneboegse Heide Een van onze favoriete plekjes op de hei is de Hoorneboegse Heide, tussen vliegveld Hilversum en het zuidelijkste bebouwde deel van de stad. Het volledig omheinde gebied is circa 190 hectare groot en wordt beheerd door het Goois Natuurreservaat. Het gebied wordt begraasd door runderen, waardoor het landschap open blijft. Je hond mag hier het hele jaar bijna overal loslopen, mits hij onder appèl staat (zie verderop wat dat precies betekent). Er lopen ook ruiterpaden door het gebied; roep je hond op tijd bij je wanneer je paarden passeert. In een deel van het terrein moeten honden aangelijnd zijn tijdens het broedseizoen (15 maart tot 15 juli). Er is een uitgezette route van zo'n 6 km, maar geen zwemwater voor honden. Wandelen en zwemmen met de hond: Erkemederstrand Nederland heeft veel kilometers kustlijn, maar niet overal ben je welkom met je hond. Onze favoriet is het Erkemederstrand in Flevoland, ook wel het hondenstrand van Nederland genoemd. Op dit 1,5 km lange strand mogen honden overal loslopen en zwemmen; het water loopt langzaam af, wat ook fijn is voor honden die liever alleen pootjebaden. Op de meeste andere Nederlandse stranden mogen honden alleen tussen 1 september en 1 maart loslopen, buiten het drukke zomerseizoen. Vanaf het Erkemederstrand loop je ook de 5 km lange Nulderdijk tot aan Zeewolde. Parkeren kan (betaald) langs de Erkemederweg; het hondenstrand heeft een eigen ingang. Wandelen in het bos: Hondenbos het Leesten Hondenbos het Leesten in Ugchelen is een volledig omheind hondenbos van circa 15 hectare, met afwisselend kleine paadjes en grote lanen, en een open plek in het midden waar honden lekker kunnen rennen. Binnen de hekken mogen honden het hele jaar overal loslopen. Naast het omheinde losloopgebied ligt de Natte Neuzenroute van 3,1 km, deels binnen en deels buiten het losloopgebied; hier geldt loslopen onder appèl. Zwemwater voor honden is er niet. Parkeren kan bij bospaviljoen 't Leesten (Hoenderloseweg 191, Ugchelen). Wandelen in de duinen: Schoorlse Duinen Voor wat hoogteverschil zonder de grens over te gaan, is het duingebied van Schoorl een goede optie: het hoogste duingebied van Nederland, in de kop van Noord-Holland. Er zijn wandelroutes van 3 tot 23 km, door bos, over stuivende duinen en langs het strand. Je hond is hier het hele jaar welkom, maar moet van 1 maart tot 1 september aangelijnd zijn om verstoring in het broedseizoen te voorkomen; in de begrazingsgebieden gelden aparte regels, duidelijk aangegeven op de borden. De wandelroutes starten bij Buitencentrum Schoorlse Duinen (Oorsprongweg 1, Schoorl). Wandelen met je hond in het buitenland Wil je echt de bergen in met je hond, dan moet dat in het buitenland. We schreven al eerder over wandelen in de Oostenrijkse bergen en spraken in Bello's Podcast met Bianca van DogWalkTrail over begeleide wandelvakanties voor hond en baasje in het Salzburgerland. Benieuwd? Lees daar gerust verder. Wat betekent 'onder appèl' lopen? Bij veel losloopgebieden geldt de voorwaarde dat je hond onder appèl staat: hij blijft in het zicht, gaat niet achter wild aan en komt direct op je commando terug. Zo kunnen beheerders honden loslopen toestaan zonder de natuur en het wild te veel te verstoren. Twijfel je of jouw hond hier klaar voor is, oefen dan eerst op een rustige, omheinde plek. Respecteer de regel altijd, zodat een gebied losloopgebied blijft voor iedereen. Dit waren onze favoriete wandelgebieden, maar er zijn er veel meer. Bekijk het volledige overzicht van hondvriendelijke wandelgebieden voor opties bij jou in de buurt, en vergeet niet altijd voldoende water voor jezelf en je hond mee te nemen. Veel wandelplezier! Lees ook Bekijk alle wandelgebieden Snuffelwandeling voor je hond: waarom snuffelen net zo belangrijk is als eten en slapen Wandelen in de Oostenrijkse bergen met mijn hond Gecontroleerd door: Bellobox redactie.

Auteur: Bellobox redactie Hondenijsjes maak je in 5 minuten met yoghurt, fruit of bouillon: invriezen doet de rest. Alle vijf recepten hieronder zijn zonder suiker en zonder xylitol, dus veilig voor je hond. Yoghurt-banaan ijsjes Yoghurt-banaan ijsjes maak je door yoghurt en banaan te mengen en in te vriezen, klaar in een paar minuten voorbereidingstijd. Kies bij voorkeur magere of lactosevrije yoghurt: gewone volle zuivel kan bij honden met een lactose-intolerantie voor een opgeblazen gevoel of diarree zorgen. Ingrediënten voor 4 ijsjes: 150 gram magere of lactosevrije yoghurt 1/2 banaan Bereiding: Prak de halve banaan fijn met een vork. Meng de banaan door de yoghurt tot een gladde massa. Verdeel het mengsel over ijsvormpjes. Zet minstens 3 à 4 uur in de vriezer tot hard. Geef een klein hondje één ijsje als traktatie, een grotere hond kan er gerust twee aan. Meer weten over banaan als snack voor je hond? Binnenkort volgt daar een apart artikel over in onze "mag een hond"-serie. Aardbeienijsjes Aardbeienijsjes maak je door verse aardbeien te pureren en in te vriezen, eventueel met een scheutje yoghurt erdoor. Ingrediënten voor 4 ijsjes: 150 gram verse aardbeien 2 eetlepels water of yoghurt Bereiding: Was de aardbeien en verwijder het groene kroontje. Pureer de aardbeien met het water of de yoghurt tot een gladde massa. Verdeel het mengsel over ijsvormpjes. Zet minstens 3 à 4 uur in de vriezer tot hard. Aardbeien zijn in kleine porties veilig voor honden. Ook hier volgt binnenkort een apart artikel over in de "mag een hond"-serie. Watermeloen-ijsjes Watermeloen-ijsjes maak je door watermeloen zonder pitten en schil te blenderen en in te vriezen: ideaal op een hete dag dankzij het hoge vochtgehalte. Ingrediënten voor 4 ijsjes: 200 gram watermeloen, zonder schil en pitten 1 eetlepel yoghurt (optioneel) Bereiding: Snijd de watermeloen in stukken en verwijder alle pitten en schil. Blend het vruchtvlees tot een gladde puree, eventueel met een lepel yoghurt erdoor. Verdeel het mengsel over ijsvormpjes. Zet minstens 3 à 4 uur in de vriezer tot hard. Meer weten over watermeloen als snack? Lees ons artikel mag een hond watermeloen. Bouillon-ijsje voor de hartige hond Een bouillon-ijsje maak je door zoutarme bouillon in te vriezen, eventueel met brokjes of een kauwsnack als "ijsstokje" erin: ideaal voor honden die niet zo van fruit houden. Let bij kant-en-klare bouillon goed op het zoutgehalte: veel te zout is voor honden net zo onwenselijk als te veel suiker, en ui en knoflook zijn sowieso giftig, dus check altijd het etiket of trek de bouillon zelf op basis van vlees of vis. Ingrediënten voor 4 ijsjes: 250 ml zoutarme of zelfgetrokken bouillon, zonder ui en knoflook Optioneel: een handvol brokjes of een kauwsnack per ijsje Bereiding: Laat zelfgetrokken bouillon afkoelen tot kamertemperatuur, of gebruik kant-en-klare zoutarme bouillon. Verdeel eventuele brokjes over de ijsvormpjes. Giet de bouillon erover. Steek eventueel een kauwsnack rechtop in het midden als "ijsstokje" en zet minstens 3 à 4 uur in de vriezer. Likmat of Kong vullen en invriezen Geen vormpjes nodig: smeer een likmat of vul een Kong met yoghurt en fruit en vries het in, zodat je hond er langer zoet mee is dan met een los ijsblokje. Gebruik dezelfde combinaties als hierboven, yoghurt met banaan, aardbei of watermeloen, en smeer of druk het mengsel in de gleuven van de likmat of in de Kong. Vries minstens 3 uur in voor een langdurige, verkoelende bezigheid. Zowel de likmat als de Kong zijn ook los verkrijgbaar bij Bellobox, dus je hoeft er niet apart voor de dierenwinkel voor in. Wil je de vulling extra interessant maken? Kijk bij de natuurlijke hondensnacks van Bellobox voor toppings zoals kleine stukjes vlees of vis. Wat er nooit in een hondenijsje mag Een paar ingrediënten horen nooit in een hondenijsje thuis. Suiker geeft onnodige calorieën en kan op termijn bijdragen aan overgewicht en gebitsproblemen, net als bij snacks die je normaal aan je hond geeft. Xylitol, ook wel birkensuiker genoemd, is voor honden zelfs giftig en kan al in kleine hoeveelheden voor een gevaarlijke bloedsuikerdaling zorgen. Let hier extra op bij light-pindakaas, die xylitol vaak als suikervervanger bevat, en check dus altijd het etiket voordat je pindakaas verwerkt in een hondenijsje. Lactoserijke zuivel zoals gewoon roomijs is voor veel honden slecht verteerbaar en geeft al snel diarree, waar de magere of lactosevrije yoghurt uit de recepten hierboven juist wel geschikt voor is. En chocola is en blijft, in welke vorm dan ook, verboden voor honden, van pure chocola tot cacaopoeder in gebak. Wordt het ondanks alle verkoeling toch te warm voor je hond? Lees wat je moet doen bij eerste hulp bij hitte. Let bij veel water en ijs op warme dagen ook op de signalen van waterintoxicatie bij honden, zeker na een uitgebreide zwempartij. Geen tijd? Kant-en-klaar verkoelend alternatief Geen zin of tijd om zelf te klussen in de keuken? Vul dan het Bellobox-ei met een snelle mix van yoghurt, fruit of vlees en leg het in de vriezer. Bekijk voor inspiratie de zomerse eisjes in het Bellobox-ei, met recepten van onze eigen ambassadeurs. Op zoek naar nog meer manieren om je hond af te koelen? Bekijk onze verkoelende hondensnacks voor de zomer. Lees ook Mag een hond watermeloen eten? Mag een hond ananas eten? Verkoelende hondensnacks voor de zomer Eerste hulp bij hitte Watervergiftiging bij honden: symptomen en eerste hulp Zomerse eisjes in het Bellobox-ei IJsjes maken met je Bellobox-snacks: 4 zomerse recepten Gecontroleerd door: Bellobox redactie.

Auteur: Bellobox redactie Elke hond kauwt, en dat is geen gewoonte die je hem hebt aangeleerd: het is aangeboren gedrag, rechtstreeks voortkomend uit hoe honden geëvolueerd zijn. Kauwen ondersteunt het gebit, verlaagt stress en hoort simpelweg bij een gezonde, tevreden hond. Hieronder lees je waarom die behoefte zo sterk is, wat kauwen precies voor je hond doet, en wat je kunt doen als het misgaat op je meubels in plaats van op een kauwsnack. Waarom honden zo'n sterke kauwbehoefte hebben Kauwen zit diep verankerd in het gedrag van honden, en dat heeft een evolutionaire verklaring. Wilde en verwilderde hondachtigen besteden van nature veel tijd aan het verwerken van een prooi: Australische dingo's zijn gemiddeld 26 minuten bezig met een kangoeroekarkas, en soms zelfs 52 tot 80 minuten, afhankelijk van de omgeving. Een grootschalige literatuurstudie van de Universiteit van Sydney, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Frontiers in Veterinary Science (2025), concludeert dat het moderne, sterk bewerkte voer van huishonden die kauwtijd flink verkort. De behoefte om te kauwen is daardoor niet verdwenen, terwijl de kans om eraan te voldoen wel kleiner is geworden. Dat verklaart voor een groot deel waarom honden, ook na een volle voerbak, nog steeds op zoek gaan naar iets om op te kauwen. Wat kauwen voor je hond doet Kauwen is meer dan een tijdverdrijf. Dezelfde studie zet op een rij welke voordelen het onderzoek tot nu toe heeft aangetoond. Gebit. De schurende beweging van kauwen helpt tandplak mechanisch te verwijderen voordat het uithardt tot tandsteen. In een onderzoek onder honden die dagelijks een kauwsnack kregen naast hun gewone brok, bouwden de honden gemiddeld 32% minder tandplak op dan honden die alleen brok kregen. Spijsvertering. Kauwen zet de speekselproductie in gang, en hondenspeeksel bevat onder meer bicarbonaat, dat maagzuur helpt bufferen en de maag-darmwand beschermt. Honden die langzamer eten en meer kauwen, laten bovendien een sterkere activatie zien van het deel van het zenuwstelsel dat de spijsvertering aanstuurt. Stress en ontspanning. Kauwen verlaagt de activiteit van het lichaamssysteem dat de stressreactie aanstuurt, vergelijkbaar met het effect dat kauwgom heeft op cortisolwaarden bij mensen. Onderzoekers van de Universiteit van Pennsylvania zagen dat angstige labradors na vijf minuten kauwen op een kauwspeeltje beter presteerden op een geheugentest dan angstige honden die niet hadden gekauwd, wat erop wijst dat kauwen kan helpen om tot rust te komen vóór een spannende situatie. Waar komt destructief kauwen vandaan Kauwen op de bank of een schoen is zelden ondeugd; het is vrijwel altijd een teken dat de kauwbehoefte ergens anders niet wordt ingevuld. In een bevraging onder 236 dierenartsen in Spanje kwam destructief gedrag naar voren als de meest gemelde gedragsklacht van hondeneigenaren. Destructief kauwen komt daarbij het vaakst voor bij honden jonger dan een jaar, precies de leeftijdsgroep die de grootste kauwbehoefte heeft en tegelijk het minst ervaring heeft met wat wél en niet mag. De meest voorkomende aanleidingen zijn een tekort aan fysieke en mentale uitdaging, een plotselinge verandering in de dagelijkse routine, en alleen thuis zijn. In al deze situaties gebruikt een hond kauwen als een manier om spanning of onrust kwijt te raken; het meubel of de schoen is toevallig wat voorhanden is, niet het echte doel. Zo voorkom je destructief kauwen Een hond die genoeg beweging, denkwerk en sociaal contact krijgt, bouwt minder van de opgekropte energie op die tot destructief kauwen leidt. Bied daarnaast structureel iets aan om op te kauwen: niet als eenmalige oplossing, maar als vast onderdeel van de dag. Wissel daarbij af in diersoort en structuur, zodat de kauwsnack interessant blijft in plaats van een vanzelfsprekendheid. Bekijk onze complete keuzehulp voor kauwsnacks om te zien welk type het beste bij jouw hond past. Is toezicht even niet mogelijk, zet je hond dan in een veilige, hondenproof ruimte zoals een bench of bijkeuken, met daarin wél iets geschikts om op te kauwen. Zo voorkom je niet alleen schade aan je interieur, maar ook dat je hond iets binnenkrijgt wat gevaarlijk is. Een vast, voorspelbaar kauwmoment op de dag heeft nog een bijkomend voordeel: onderzoek naar het welzijn van honden laat zien dat de verwachting van een kauwmoment op zich al een positief effect heeft, nog vóórdat er daadwerkelijk gekauwd wordt. Een hond die weet dat er straks een kauwsnack komt, is daar zichtbaar blij mee, wat in dierenwelzijnsonderzoek wordt gezien als een teken van een positieve gemoedstoestand. 🐾 Tip van Kaya & Dave Bij ons op de boerderij krijgen Kaya en Dave nooit twee dagen achter elkaar dezelfde kauwsnack. De ene dag een zachte vishuid, de andere dag iets stevigers zoals een runderoor. Zo blijft het spannend, en voorkom je dat een hond zich juist gaat vervelen bij hetzelfde speeltje of dezelfde snack, en op zoek gaat naar iets anders om zijn tanden in te zetten. Twijfel je of het kauwgedrag van je hond nog binnen het normale valt, bijvoorbeeld omdat hij ook op muren, stenen of ander ongewoon materiaal kauwt? Dat kan wijzen op een onderliggend gezondheids- of gedragsprobleem, en is een goede reden om je dierenarts of een gedragstherapeut te raadplegen. Lees ook Welke kauwsnack past bij jouw hond? De complete keuzehulp Zijn hondenbotten gevaarlijk voor je hond? Kauwsnacks voor je puppy: wat mag wanneer, en wat nog niet Snuffelwandeling voor je hond: waarom snuffelen net zo belangrijk is als eten en slapen Gecontroleerd door: Bellobox redactie. Bronnen: Quinn et al., "Functional significance and welfare implications of chewing in dogs (Canis familiaris)", Frontiers in Veterinary Science (2025); Krichbaum et al., Universiteit van Pennsylvania, over kauwen en cognitieve prestaties bij honden.